
در روزهایی که دوبی همواره خود را نماد ثبات، امنیت و تجمل در خاورمیانه معرفی میکرد، حملات هوایی اخیر ایران این تصور دیرپا را بهطور ناگهانی در هم شکست.
شهری که آسمانخراشهای شیشهایاش بیشتر با گردشگران و سرمایهگذاران شناخته میشد تا آژیر خطر و پناهگاه، اکنون شاهد فعالشدن فضاهایی است که سالها صرفا بهعنوان «اقدامات احتیاطی لوکس» تلقی میشدند.
در پی این حملات، بسیاری از ثروتمندترین ساکنان دوبی به اتاقهای امن، پناهگاههای زیرزمینی و فضاهای تقویتشدهای پناه بردهاند که پیشتر برای مقابله با تهدیدهایی چون آدمربایی یا سرقت مسلحانه طراحی شده بودند. این پناهگاهها که گاه میلیونها پوند هزینه ساخت داشتهاند، حالا کارکردی کاملا متفاوت یافتهاند: محافظت در برابر موشک و پهپاد.







