
هفت صبح| پروفایل امروزمان را علیرغم میلی باتنیام (دلیلش محفوظ است!) به امیر قلعهنویی اختصاص دادم؛ شنبه بود که عکسهای سرمربی تیم ملی فوتبال یا همان فوتوشوتهای مرسوم که در شروع تورنمنتها میگیرند؛ خبرساز شد. دیروز درباره خالکوبی «برج آزادی» بیرانوند نوشتیم که در ژستهایی که برای عکاسی جامجهانی گرفته بود، خیلی دیده شد.

بعد از آن رسیدیم به امیر قلعهنویی که عکسهای او هم بسیار دیده شد؛ نه به خاطر تتو و این چیزها؛ امیرخان هم طبق روال مرسوم برای عکاسی آماده شد و ژست گرفت؛ اما آقای قلعهنویی در عکس «ایستاده» طوری ژست گرفته و آستین کتش را به لبه ساعت گیر داده تا ساعت فوقلوکسش کاملا پیدا باشد؛خب همین هم سوژه کاربران فضای مجازی شد و سیل شوخی ها با عکس امیرخان به راه افتاد.

خب حتما میدانید و شما هم تجربه داشتهاید که وقتی کت و شلوار میپوشید، به خاطر گشادی آستین کت، آن هم در حالت ایستاده وقتی دستتان آویزان است، غیرممکن است ساعتتان در این موقعیت مشابه عکس قلعهنویی گرفتار شود؛ مگر اینکه خودتا تعمدا بخواهید ساعت دیده شود؛ آن هم ساعتی از برند لوکس و مطرح رولکس معروف به مدل «Smurf». نام این ساعت به این دلیل انتخاب شده که ترکیب رنگ آبی پودری در صفحه و بزل آن تداعیکننده شخصیتهای کارتونی اسمورف است. گفته میشود ساعت سرمربی تیم ملی فوتبال در حال حاضر قیمتی بین 40 تا 50 هزار دلار قیمت دارد.

قدر این صندلی را بدان!
اینها را نوشتیم و به آقای قلعهنویی هم ایراد گرفتیم و شاید هم عمدی در کارش نبوده و حتما هم انتقاد ما را میپذیرند؛ چون خودش بارها گفته انتقادهایی را که اگر از روی حب و بغض نباشد، میپذیرد! اما اینجا روی سخنمان با آقای محمدحسین میثاقی است؛ البته اگر ناراحت نمیشوند و ما را به خائن بودن و حاشیهسازی برای تیم ملی و ضدمیهن بودن متهم نمیکنند؛
خب ایشان که روزگاری عاجزانه درخواست فقط یک صندلی برای نشستن از استادش داشت، به جایی رسیده که این روزها مقابل دوربین از هیچ تلاشی برای انتقام گرفتن از آن آقا دریغ نمیکند و از هر ادبیاتی که زیبنده رسانه ملی نیست، استفاده میکند و کینهای بودن خود را نشان میدهد. آقای میثاقی قدر این صندلی را که به سختی به دست آوردی بدان!
منتقدان تیم ملی، خائن نیستند!
ایشان این روزها به واسطه تریبونی که در اختیارش است، دیگر هیچ خدایی را بنده نیست و هرکس و در هر برنامهای به تیم ملی فوتبال یا بازیکنان هر نقدی کند، با ادبیاتی نامناسب، جوابش را میدهد. ظاهرا آقای میثاقی نمیداند که این حق هر کسی است که مثلا این تیم را با سرمربیاش دوست نداشته باشد؛ همانطور که خیلی از دوستان ازجمله خودش، کارلوس کیروش را دوست نداشتند و هر انگ و تهمتی بود به او زدند و حتی تا امروز که چندین سال است کیروش از ایران رفته، ایشان را ول نمیکنند...
یا همین حالا خیلیها میخواهند به برخی بازیکنان تیم ملی فوتبال و سرمربیاش انتقاد کنند؛ اینها دلیل بر خائن بودن و وطنفروش بودن نیست؛ خب همه مثل شما برای حفظ موقعیتشان نمیتوانند فقط (خوبیهای) طرف را بگویند. (اینجا دست به خودسانسوری زدم)؛ آنها به معنای واقعی کلمه «منتقد» هستند.
ادبیات سخیف در جمع خانواده
خب این درست نیست آقای میثاقی در حالی که کودک و نوجوان و خانواده منتظر تماشای مسابقات جامجهانی از شبکه سه هستند؛ از ادبیات سخیف و منشوری استفاده کنید و برای اینکه به رقبایتان بتازید، به خالهشادونه و... توهین کنید و بگویید «سفرهای پهن است و از خالهشادونه گرفته تا بابابرقی دارند برنامه میسازند». شما میتوانید جای این حرفها، روی برنامه خودتان تمرکز کنید تا کیفیتش بالا برود و دیده شود.
میثاقی با گفتن اینکه حتما سلیقه موسیقایی مرا میدانید؛ با «مفتبر» خواندن این برنامهسازها، به ترانهای زشت و منشوری و الفاظی رکیک اشاره میکند که واقعا جای تاسف دارد؛ راستی هیچ کس از سلیقه موسیقایی شما هم خبر ندارد استاد؛ و چیزی که شما گوش میدهید، «قطعا» سلیقه 90 میلیون ایرانی نیست.
ترکیب دوستداشتنی محمدی -مجیدی
همین تلویزیون پنجشنبه از ویژهبرنامه جامجهانی فوتبال در شبکه ورزش رونمایی کرد؛ برنامه «بیست بیست و شش» که مورد توجه هم قرار گرفت. خب دلیلش واضح است؛ حضور دو چهره دوستداشتنی و کاربلد در قاب تلویزیون یعنی رسول مجیدی و حمید محمدی که همیشه اجرایی کاملا استاندارد دارند.

این دو که علاوه بر موضوعات تخصصی، سراغ نکات فرامتن هم رفتند و فضایی راحت و خودمانی ایجاد کردند؛ جایی که انگار در یک دورهمی دوستانه یا خانوادگی در حال تماشای فوتبال هستید و کلکلهای خاص خود را هم دارید. نکته ویژه این برنامه هم دعوت از یحیی گلمحمدی برای شب اول بود و احتمالا در شبهای دیگر برگهای برنده بهتر و دیگری هم رو خواهند کرد.








