زندگی مشترک، همیشه از یک تخت مشترک شروع میشود؛ اما گاهی بیصدا، بیبحث و بدون دعوا، از همانجا هم فرو میریزد. «طلاق خواب» پدیدهای است که آرام و نامحسوس وارد زندگی زوجها میشود؛ وقتی یکی زودتر میخوابد، دیگری دیرتر، یکی به اتاق کودک میرود و دیگری به اتاق مهمان. تصمیمی که در ظاهر برای آرامش، خواب بهتر یا کاهش تنش گرفته میشود، اما در عمق خود میتواند نشانهای جدی از ترک خوردن پیوند عاطفی باشد.
کارشناسان میگویند جداخوابی اگر بدون گفتوگو و حل ریشههای عاطفی شکل بگیرد، مسیر لغزانی است که به طلاق عاطفی و حتی فروپاشی خانواده ختم میشود. آمارها هم نگرانکنندهاند؛ حدود نیمی از زوجهای ایرانی تجربه جدا خوابیدن را دارند؛ عددی که زنگ خطر را برای سلامت روابط زناشویی به صدا درمیآورد.
هرچند برخی از بهبود کیفیت خواب و کاهش استرس بهعنوان مزایای طلاق خواب یاد میکنند، اما روانشناسان هشدار میدهند که تختخواب جدا، اغلب نشانه عشقی است که یکی از اضلاعش فرو ریخته؛ صمیمیت، تعهد یا رابطه جنسی. تجربه کسانی که این مسیر را رفتهاند نشان میدهد طلاق خواب، بیشتر از آنکه یک انتخاب ساده باشد، زبان خاموش نارضایتی و خشم پنهان در زندگی مشترک است؛ زبانی که اگر شنیده نشود، میتواند پایان را رقم بزند.
