هزینه‌های دلاری قند خون

اگر اطرافتون بیمار دیابتی داشته باشید، حتماً متوجه می‌شید که روتین زندگی‌شون چقدر سخته. بیماری اون‌ها، گذرا نیست و تبدیل به همراه دائمی‌شون شده؛ یعنی توی لحظه‌لحظه‌ی زندگی‌شون، باید مصرف و تزریق‌های منظم داروهاشون رو توی اولویت بذارن و مراقب باشن که هرگز فراموش نکنن. اما موج جدید افزایش قیمت دارو و تجهیزات پزشکی، شرایط رو وارد مرحله‌ای کرده که نگرانی مالی، جای فراموش‌کردن مصرف دارو رو گرفته! در واقع گرونی و تورم، دیابت رو از بیماری مزمن، به دغدغه معیشتی تبدیل کرده. بیماران، برای مدیریت دیابت، با این افزایش قیمت انسولین و تجهیزات پایش، چی کار باید بکنن؟ مهدی خاکی‌فیروز، در گزارش «هزینه‌های دلاری قند خون» به این جهش قیمتی داروها پرداخته که مسیر درمان بیماران رو تغییر می‌ده. این گزارش رو می‌تونید در صفحه بازار امروز روزنامه هفت صبح بخونید. 


ترفند سیاه برای آزار و اذیت و سرقت

حدود یک سال پیش، یه زن جوان، با ظاهری آشفته و ترسیده، به پلیس مراجعه کرد و از مزاحمت یه فرد ناشناس شکایت کرد؛ ماجرا از این قرار بود که این زن توی خونه تنها بوده که زنگ آیفون به صدا در‌می‌آد. وقتی گوشی رو برمی‌داره، یه مرد غریبه پشت در بوده که می‌گه من راننده اسنپم و مسافرم پول نداده و اومده توی خونه شما. وقتی با این حرف به نتیجه نمی‌رسه، می‌آد پشت در خونه و می‌گه کفش‌های مسافرم پشت دره. همین که این زن در رو باز می‌کنه تا توضیح بده، توی چند دقیقه، بزرگ‌ترین کابوس زندگی‌ش رقم می‌خوره. کابوسی که در ابتدا، حتی نمی‌تونست پیش پلیس از اون حرف بزنه اما درنهایت، شواهد به‌دست‌اومده، پرده از نقشه سیاه مرد مزاحم برداشت.  فاطمه شیخ‌علیزاده، در گزارش «ترفند سیاه برای آزار و اذیت و سرقت» به‌طور کامل به ماجرای این راننده اسنپ قلابی پرداخته که می‌تونید در بخش حوادث امروز روزنامه هفت صبح بخونید. 


گرازها مهمان ناخواسته بیمارستان

رفت‌وآمدهای توی بیمارستان، به چند گروه خاص تقسیم می‌شه؛ کادر درمان، بیمار و همراه بیمار. اما به‌تازگی گرازها هم به مراجعه‌کننده‌های بیمارستان اضافه شدن. کاملاً درست شنیدید. داریم از گرازی حرف می‌زنیم که باید دور از شهر و توی طبیعت باشه اما مدتیه بیمارستان شهید لواسانی که در مجاورت پارک ملی سرخه حصار و منطقه حفاظت‌شده جاجرود قرار گرفته، یه زیستگاه امن برای گرازها شده. این گرازها ترسی از حضور در میان انسان‌ها ندارن و به‌راحتی از زباله‌های موجود در محوطه بیمارستانی تغذیه می‌کنن. این‌ها مشاهدات میدانی خبرنگار روزنامه هفت صبح بوده. حالا دلیل اینکه چرا پای گرازها به بیمارستان باز شده رو باید توی میل زمین‌خواران به تصرف اراضی ملی پیدا کنیم. آمارهای رسمی نشون می‌دن که سالانه هزاران هکتار از اراضی ملی اطراف تهران، به پیکره اصلی شهر اضافه می‌شن و این یعنی پیشروی انسان در قلب طبیعت که نتیجه‌ش هم می‌شه تردد عادی گرازهای سرخه‌حصار به بیمارستان. اگر می‌خواین بیشتر از این گرازهای شهری بدونید، حتماً گزارش لیلا مرگن با عنوان «گرازها مهمان ناخواسته بیمارستان» رو در سایت و کانال هفت صبح بخونید. 


عید گران خانوارها 

آخر ساله و نزدیک نوروز، اما توی خیابون‌ها دیگه خبری از اون مردمی نیست که هر کدوم با چند تا کیسه خرید از یه فروشگاه بیرون می‌اومدن و سراغ فروشگاه بعدی می‌رفتن. شاید توی مراکز خرید و مجتمع‌ها، جمعیت زیاد شده باشه، اما خیلی از اون‌ها فقط تماشاچی‌ هستن یا ناامید، بین مغازه‌ها می‌چرخن تا بلکه تخفیف پیدا کنن و بتونن یکی، دو تیکه لباس بخرن. حق هم دارن؛ تورم پوشاک که در دی‌ماه نزدیک به 100 درصد رشد نقطه‌به‌نقطه داشته، فاصله‌ای عمیق بین قیمت‌ها و توان خرید مردم ایجاد کرد. بااین‌حال، اونچه که عجیبه، تناقض شکل‌گرفته توی بازاره؛ یعنی پوشاک بی‌قاعده گرون شده و خرید مردم کمتر از قبله اما ادامه داره و خبری از ناظر یا اتحادیه‌ نیست. این رفتار نشون می‌ده جامعه در وضعیتی قرار گرفته که فشار اقتصادی رو حس می‌کنه، اما در برابر اون انگار دچار نوعی بی‌تفاوتی شده و به آینده و پیامدهای این هزینه‌ها فکر نمی‌کنه. واقعاً چرا مردم به گرونی‌ها واکنش منطقی نشون نمی‌دن؟ موضوعی که مونا موسوی، در گزارش «عید گران خانوارها» به‌طور دقیق و کامل به اون پرداخته. این گزارش که تحلیل دقیقی از این روزهای مردم و بازار داره، در سایت و کانال هفت صبح قابل‌دسترسیه.

رفاقت پس از 30سالگی

می‌آی با هم دوست صمیمیِ صمیمی بشیم؟ همین جمله در کودکی کافی بود که آغازگر یه دوستی عمیق و ریشه‌دار بشه که گاهی هم سال‌ها دووم بیاره. اما هرچی سنمون بالاتر می‌ره، دوستی پیچیده‌تر می‌شه. این فقط یه حس شخصی نیست که شامل افراد خاص بشه؛ بحران دوستی در بزرگسالی، یه مسئله انسانیه که تقریباً در جوامع و فرهنگ‌های مختلف وجود داره و جامعه ایران هم از این قاعده، جدا نیست. تحقیقات هم نشون دادن که افراد بالای 30 سال، به‌طور طبیعی حلقه دوستی خودشون رو محدود می‌کنن که کلی دلیل داره؛ از کمبود زمان آزاد و انباشت مسئولیت‌های کاری، خانوادگی و تعهدات مالی گرفته تا دقیق‌ترشدن معیارهای انتخاب دوست که باعث می‌شه اشخاص به‌سمت روابط معنادارتر گرایش پیدا کنن. این بی‌دوستی در بزرگسالی، چه آسیب‌هایی داره؟ چه راهکاری می‌شه براش پیدا کرد؟ حدیث مولاحسینی در گزارش «رفاقت پس از 30سالگی» به‌طور کامل به تغییر معیارهای دوست‌یابی در بزرگسالی و بحران‌های ناشی از کوچک‌شدن حلقه دوستی پرداخته که می‌تونید در سایت و کانال هفت صبح بخونید.