بازی بزرگ واشنگتن بر سر طلای سیاه

صبح شنبه، به‌دنبال درگیری در  ونزوئلا نیکلاس مادورو و همسرش توسط ارتش امریکا دستگیر شدن؛ موضوعی که بسیاری از رسانه‌ها به‌طور کامل اون رو پوشش دادن اما همین اتفاق، باعث شد بار دیگه توجه‌ها به نفت ونزوئلا جلب بشه؛ این کشور بزرگ‌ترین ذخایر نفتی متعارف و فوق‌سنگین جهان رو داره و سال‌ها در مرکز رقابت‌های ژئوپلتیکه. برای همین در رسانه‌ها مطرح شده که امریکا برای تصاحب نفت به ونزوئلا حمله کرده. آیا این تحلیل درسته؟ ظاهراً ماجرا خیلی پیچیده‌تر از این حرفاست و باید ریشه اون رو در ترکیبی از تحریم‌ها، ساختار صنعت نفت ونزوئلا، ویژگی‌های خاص نفت این کشور و حتی حضور قوی چین در ونزوئلا جست‌وجو کنیم. اگر پیگیر اخبار جهان و تحلیل‌های اقتصادی هستید، حتماً گزارش آزاد کلهر، با عنوان «بازی بزرگ واشنگتن بر سر طلای سیاه» رو بخونید. این گزارش در صفحه اقتصاد امروز روزنامه هفت صبح قابل‌دسترسیه. 

 

ردپای اختلاف ناموسی در کینه مرگبار قدیمی

اواسط سال 99 بود، که سایت‌های خبری پر بود از حمله 5 نفر مسلح به یک جوان در یکی از محله‌های ورامین. گویا سه مرد نقابپوش با دو مرد مسلح، توی یکی از محلات کمین کرده بودن و تا برزو از راه می‌رسه بهش حمله می‌کنن. برزو توی بیمارستان وقتی نفس‌های آخر رو می‌کشیده، به پدرش گفته حدس می‌زنه یکی از اون‌ها شاهرخ باشه. شاهرخ یکی از اهالی محل بوده که با برزو درگیری و دشمنی داشته. با این حساب و با توجه به اینکه روز حادثه برزو با دو نفر از هم‌محله‌ای‌هاش درست در نزدیکی محل دعوا قرار داشته، فرضیه یه قرار صوری برای کشوندن برزو به محل جنایت قوت گرفت. همون موقع، هفت متهم دستگیر شدن؛ حدود 5 سال این پرونده، در پیچ‌وخم بررسی ادله و شواهد بود تا اینکه بالأخره تصمیم نهایی براشون گرفته شد. فاطمه شیخ‌علیزاده در گزارش «ردپای اختلاف ناموسی در کینه مرگبار قدیمی» به‌طور کامل به جزئیات این جنایت محلی پرداخته که می‌تونید در صفحه رخداد امروز روزنامه هفت صبح بخونید. 


بارش‌ها آمدن، خشکسالی ماند

مدتیه بارش‌ها موجی از امیدواری بین شهروندان ایجاد کرده و اهالی بسیاری از شهرها، خوشبینن که بالأخره عمر خشکسالی‌ها به پایان رسیده. اما بررسی‌ها نشون می‌ده که وضعیت منابع آب ایران همچنان ناپایداره و کماکان بخش عمده‌ای از کشور همچنان درگیر خشکسالی پی‌درپی سال‌های گذشته‌ست. به‌خصوص شهرهایی مثل تهران، مشهد، اراک و تبریز که در وضعیت تنش آبی قرار دارن. بنابراین، افزایش مقطعی بارش‌ها نتونستن بحران خشکسالی شش‌ساله ایران رو مهار کنن. موضوعی که سارا خادمی در گزارش «بارش‌ها آمدن، خشکسالی ماند» به‌طور کامل به اون پرداخته. این گزارش در سایت و کانال هفت صبح قابل‌دسترسیه. 


فتح 170 کشور بدون شلیک یک گلوله

امکان نداره کسی پیدا بشه بگه سریال ترکیه‌ای ندیده‌؛ اگه دنبال‌کننده پروپاقرص این سریال‌ها هم نباشید، حداقل یه بار اتفاقی با یه قسمت یا سکانس از اون‌ها روبه‌رو شدین. جالبه بدونید که همین سریال‌ها و فیلم‌ها، مرزهای فرهنگی بین کشورها رو پیمودن. در واقع، در جهان امروز دیگه مرزهای جغرافیایی با سیم خاردار و دیوارهای بتنی تعریف نمی‌شه و این امواج ماهواره‌ای و پلتفرم‌های دیجیتال هستند که قلمرو نفوذ فرهنگی رو مشخص می‌کنن. حالا توی این شرایط، بین ما و همین کشور همسایه غربی، یعنی ترکیه، جنگ روایت‌ها در گرفته و این کشور تونسته با استراتژی دقیق و پیوسته، فاتح بلامنازع میدون باشه؛ دقیقاً با همین سریال‌ها و فیلم‌ها که گاهی اوقات به نظر خیلی‌هامون خسته‌کننده و بی‌محتواست. فاطمه برزویی در گزارشی از صنعت سریال‌سازی ترکیه گفته که تونستن به 170 کشور برسن و حدود 750میلیون بیننده داشته باشن. این گزارش رو با عنوان «فتح 170 کشور، بدون شلیک یک گلوله» در سایت و کانال هفت صبح بخونید. 


رانت خام‌فروشی

توی سال‌های اخیر، ساختار صادراتی ایران، بیشتر بر پایه خام‌فروشی گسترده بنا شده که نه‌تنها ارزش‌افزوده‌ای برای اقتصاد ایجاد نمی‌کنه، بلکه بخش قابل‌توجهی از درآمد ارزی حاصل از اون هم، به چرخه اقتصاد برنمی‌گرده. یعنی چی؟ یعنی گروه‌هایی که مجوز صادرات کالاهای خام رو در اختیار دارن، بیشتر از اینکه به فکر منافع ملی و توسعه صنعتی کشور باشن، دنبال افزایش درآمد ارزی شخصی هستن که بیشتر اون هم، خارج از مسیرهای رسمی هزینه می‌شه و تأثیر اقتصادی چندانی برای کشور نداره. مثلاً بخشی از ارز صادرات محصولات خام، صرف کالاهای لوکس یا ملک یا طلا می‌شه و بخشی هم از طریق واردات صوری از کشور خارج می‌شه. حالا واقعاً این گروه‌ها کیا هستن؟ پشت‌پرده خام‌فروشی صادرات چیه؟ مونا موسوی در گزارش «رانت خام‌فروشی» به‌طور کامل به جزئیات این ماجرا پرداخته که می‌تونید در سایت و کانال هفت صبح بخونید.