هفت صبح| دراگان اسکوچیچ یکی از بهترین و کم حاشیهترین مربیان خارجی بوده که فوتبال ایران به خود دیده است. در تاریخ فوتبال ایران، مربیان خارجی زیادی وارد کشورمان شده و هدایت تیم ملی یا تیمهای باشگاهی را برعهده گرفتهاند. از رایکوف و جکیچ بگیرید تا تومیسلاو ایویچ که مهدی مهدویکیا هنوز هم با حسرت اسم او را میآورد و میگوید:« ایویچ همه چیز را پیشبینی کرده و حتی گفته بود که در بازی با یوگسلاوی در جامجهانی 1998 فرانسه فقط یک مدل گل میخوریم و آن هم از روی ضربه ایستگاهی است! او یک مربی بزرگ بود که اگر اخراج نمیشد حتم بدانید تیم ملی ایران در آن رقابتها میتوانست از گروه خود صعود کند.»
تیم ملی ایران میروسلاو بلاژویچ را هم به خود دیده است که استاد جنجال و حاشیه بود. مردی که کرواسی را برای اولین بار به عنوان سومی جامجهانی رساند اما نتوانست با ایران به جام جهانی 2022 صعود کند و حذف شد! برانکو را دیدیم که معمار پرسپولیس نوین لقب گرفت و قهرمانیهای متوالی و پیدرپی این تیم پرطرفدار را ریلگذاری کرد.
همه مربیانی که اشاره کردیم به اندازه خود قدر دیده و در فوتبال ایران توجه کافی به آنها شده اما دراگان اسکوچیچ شرایط متفاوتی را تجربه کرده است.صحبت از مردی کروات است که سریعترین صعود تیم ملی به جامجهانی را در سختترین شرایط پس از ماجرای مارک ویلموتس رقم زد.
در حالی که تیم ملی ایران با هدایت مربی شیاد بلژیکی نتایج بسیار ضعیفی گرفته و از کمترین شانس برای صعود برخوردار بود، ناگهان دراگان اسکوچیچ وارد شد و تیم ایران را به جام جهانی 2022 قطر رساند. صعودی که کسی باور نداشت همانطور که فوتبال ملی ایران اسکوچیچ را باور نکرد و با انگ نداشتن مدیریت در آستانه جامجهانی 2022 عذرش را خواست.
البته فوتبال ایران او را از زمان حضور در ملوان انزلی، نفت آبادان و فولاد خوزستان میشناخت اما وقتی سرمربی تیم ملی شد کسی باور نمیکرد بهترین نتایج تیم کشورمان در تاریخ مسابقات مقدماتی جامهای جهانی را رقم بزند.اسکوچیچ یک مربی کاردان، بیحاشیه و فنی بود که البته در آن دوران شایعه همکاری با یک دلال سرشناس در فوتبال ایران را یدک میکشید.
چه بسا همان نقطه ضعف و اخلاق خوبش سبب آن شد که گروهی از بازیکنان سرشناس تیم ملی علیه اسکوچیچ شورش کرده و از طریق برخی سیاسیون نسخه او را پیچیده و کارلوس کیروش را جانشین این مربی در جامجهانی 2022 قطر کنند. نتیجه چه شد؟ تیم ملی ایران سنگینترین شکست تاریخ خود در جامهای جهانی را برابر انگلیس تجربه کرد و درحالی که میتوانست با یک مساوی مقابل آمریکا برای اولین بار به مرحله حذفی جام جهانی صعود کند، شکست خورد و به این هدف دست یافتنی نرسد.
شاید هر کس دیگری جای اسکوچیچ بود دیگر به فوتبالی برنمیگشت که بدترین بدرقه ممکن را از یک مربی صعود کرده به جامجهانی داشته اما آن مرد آمد.آن مرد آمد و تراکتور تبریز را به آرزوی دیرینهاش رساند؛ تیمی که پس از سالها قهرمان لیگ بیست و چهارم شد.
دراگان اسکوچیچ وقتی به تبریز آمد بسیار پختهتر از قبل شده و فوتبال ایران را بهتر از هر مربی خارجی (حتی داخلی!) دیگری میشناخت.
یکی از بازیکنان تراکتور که تمایلی به افشای نام خود نداشت، به ما گفت:« اسکو یک تفاوت عمده با بقیه و حتی گذشته خودش پیدا کرده بود. او دیگر با دلالان همکاری نمیکرد و سعی داشت آنها را از تیم دور کند. حداقل اینکه بازیکنان خارجی را خودش مستقیم پیدا کرده و با حداقل قیمت میخرید. بازیکنان خارجی که در دو فصل اخیر حسابی تأثیرگذار ظاهر شدهاند. او معتقد بود بازیکن خارجی با قیمت مناسب پیدا میشود اما دلالان ایرانی قیمت آنها را بیخود و بیجهت بالا برده و بازیکنان خوب و با کیفیتی به لیگبرتر نمیآورند.
بنابراین خودش آستینها را بالا زده و بدون وساطت دلالان سودجو برای تراکتور تبریز خرید میکرد و محمدرضا زنوزی مالک باشگاه هم بارها از این بابت از او تشکر کرد.»آری، آنچه اشاره شد رمز و راز ساده موفقیت یک سرمربی خارجی است. مردی که یک سال و نیم در تراکتور تبریز بود و آمار 68 بازی ، 40 برد، 18 مساوی و فقط 10 باخت را به ثبت رساند. تیمی تهاجمی با فوتبال مالکانه که 132 گل زد، 59 گل خورد و تحسین خیلیها را برانگیخت.
دراگان اسکوچیچ با این آمار، اخلاق حرفهای و به دور از حاشیه میتواند الگویی مناسب برای مدیران فوتبال ایران جهت استخدام سرمربی خارجی باشد؛ مردی که به اندازه موفقیتهایش در فوتبال ایران قدر ندید.
