هفت صبح| از گوشه و کنار شنیدیم بازیکنی که میخواهد در تیم پرطرفدار بازی کند باید با ایجنت سرمربی خارجی قرارداد ببندد! به گزارش هفت ورزشی، هر روز که سوار تاکسی یا اتوبوس و مترو میشوید با جملات تکراری درباره دستمزد فوتبالیستها از سوی مردم مواجه میشوید.کافی است به عنوان خبرنگار ورزشی گوشی تلفن همراه خود را بردارید و به آن سوی خط جواب بدهید یا درباره فوتبال حرف بزنید تا با یک پرسش همیشگی مواجه شوید: مگر بازیکنان فوتبال چه کار میکنند که این همه دستمزد میگیرند؟!
بهترین جواب برای راننده تاکسی، اسنپ یا بغلدستی در مترو، یک لبخند ساده و مهربانانه است در حالی که خیلی خبرها در این فوتبال است. اخباری که در زیر میتوانید در قالب گزارش بخوانید؛
پوشیدن پیراهن تیم بزرگ در گروی تأیید آقای دلال! سرمربی خارجی تیم پرطرفدار با قراردادی نجومی به ایران بازگشت و هدایت این تیم محبوب را برعهده گرفت.اگر خیال کردید این قرارداد نجومی از وسوسههای آقای مربی برای گرفتن پورسانت از بازیکنان داخلی و خارجی کم میکند، سخت در اشتباه هستید! این مربی شناخته شده به همان اندازه که قرارداد بسته، روی پورسانت دریافتی از بازیکنان جدید هم حساب باز کرده است.
بازیکنانی که میخواهند پیراهن این تیم محبوب را بپوشند باید از طرف ایجنت سرمربی خارجی تأیید شوند! همچنین این آقا به بازیکنان تیمش توصیه میکند با ایجنت خودش قرارداد ببندند و به نوعی آنها را تحت فشار میگذارد! شاگردان این مربی خارجی هم خوب میدانند اگر مقاومت کنند با چه سرنوشتی مواجه خواهند شد. آخرین شاهکار مربی تیم پرطرفدار، ممانعت از بازگشت بازیکن تیم جوانان باشگاه از بازگشت به تمرینات آکادمی و معرفی او به ایجنت خودش بوده است؛ پدیدهای که گفته میشود آینده خط حمله ایران در ساقهای اوست!
هفتاد سی!
فیلم سینمایی «هفتاد سی» در قالب یک کمدی اجتماعی، روایتی طنز و تلخ از واقعیتهای تصمیمگیری مالی در طبقات محروم جامعه ارائه میدهد؛ جایی که شانس، فشار روانی و نابرابری اقتصادی نقش پررنگتری از برنامهریزی و سواد مالی بازی میکنند.در این فیلم زوج هنری قدرتمند و محبوب بهرام افشاری و هوتن شکیبا نقشآفرینی میکنند اما کارگردان، تهیهکننده و بازیگر نقش اول هفتاد سی فوتبال ایران باز هم یک سرمربی خارجی دیگر در تیمی بسیار پرطرفدار است!
طرف آنقدر زبر و زرنگ است که 70 درصد از پورسانت بازیکنان خریداری شده داخلی و خارجی را از مدیران برنامه آنها میگیرد و تنها اجازه برداشت 30 درصد به آنها میدهد. برهمین اساس هم بازیکنان تیمش و حتی دلالان فوتبالی به او لقب «آقای هفتاد سی» دادهاند! جالب آنکه همین آقای سرمربی 30 تا 50 درصد از اصل قرارداد بازیکنان خارجی معرفی شده به باشگاه (از سوی خودش!) را نیز از آنها میگیرد! مشابه ایرانی هم داریم!
اصلا و ابدا تصورش را هم نکنید که دلالی و پورسانت گرفتن از دلالان و ایجنت بازیکنان فقط مربوط به سرمربیان خارجی است. اتفاقا برخی سرمربیان ایرانی دست این دو سرمربی خارجی مورد اشاره در بالا را از پشت بستهاند! به طور نمونه یک سرمربی ایرانی که نقش آدم اخلاقمدار، مردمی و آرام را به خوبی نزد فوتبالدوستان بازی میکند، سالهاست شریک یک دلال شناخته شده است.
این شراکت از سفرهخانهای در میدان هفتم تیر تهران شروع شد و به تیمهای مطرح، پولدار و پرطرفدار هم کشیده شد!
چند سال پیش کاپیتان امروز یکی از تیمهای پرطرفدار کشورمان با مشکل جدیدی در همین تیم مواجه و ناگهان نیمکتنشین شد؛ سرمربی و کمکهای ایرانیاش هر روز کم دویدن این هافبک را یادآوری کرده و او را اذیت میکردند! بالاخره صبر و حوصله هافبک تکنیکی به سرآمد و با یکی از دوستان خبرنگار مشورت کرد و پرسید: چه کار کنم؟! دوست خبرنگار هم توصیه کرد اگر ایجنت ندارد با دلال و شریک آقای سرمربی قرارداد همکاری امضا کند! آن بازیکن به این توصیه گوش کرد، فیکس شد، به بازوبند کاپیتانی رسید و همین حالا هم بازوبند همان تیم محبوب را بر بازو میبندد!
دلال مربی یا مربی دلال؟!
از این دست خاطرات، داستان و مثالها میتوان باز هم برشمرد و نوشت که شاید از حوصله این بحث خارج باشد اما به راستی اسم این مربیان را چه میتوان گذاشت؟
این دسته از سرمربیان داخلی و خارجی دلالانی هستند که اشتباهی مربی شدهاند، شاید هم مربیانی باشند که به دلالی عادت کردهاند!
شاید با خود بگویید در چنین شرایط سخت اقتصادی، هیچ دلیلی وجود ندارد که منابع مالی باشگاهها هدر داده شود اما باور بفرمایید مربیان دلال و دلالان مربی در این راه کثیف تنها نیستند! در این رابطه باز هم حرف داریم...
