رئیس خارجی اداره نظمیه تهران طی سال 1912 میلادی/ 1330 قمری در خاطرات خود مینویسد: وقتی مترجم به درخواست من، به زندانیانی که آزاد نشده بودند توضیح داد که فـردا از آنان عکسبرداری خواهد شد، بینهایت ترسیدند و رنگ و روی آنها پرید. حتی یکـی از آنها نقش بر زمین شد. من علت ترس آنان را پرسیدم و او توضیح داد: زنـدانیان تصـور می کنند که فردا به دار آویخته خواهند شد. چون در ایران معمولاً فقط قبل از اعدام زندانی از وی عکسبرداری می کنند. من از مترجم خواستم به آنها اطمینان دهد که چنین خطری آنان را تهدید نمی کند و مقصود فقط این است که اگر زنـدانی فـرار کـرد، بـا مراجعـه بـه عکس، وی را شناسایی میکنیم.
آخرین تحولاتفرهنگیرا اینجا بخوانید.
