محمد بیکزاده
تلویزیون بیپول نیست. برخلاف این شایعاتی که مطرح میشود. بازرگانی صداوسیما کافی است تلویزیون را اداره کند. رانتها را کنار بگذارند، بودجه از بازرگانی تلویزیون تأمین میشود. حتی اگر دولت یک ریال ندهد، بودجه تلویزیون از بازرگانی تلویزیون تأمین میشود.از طریق سریال میتوان فرهنگ و اصالت و تمدن را انتقال بدهیم. در تلویزیون میتواند اتفاقات خوبی بیفتد و خودش را از بحران مخاطب نجات دهد به شرط اینکه ساخت سریالهای تاریخی اساطیری را جدّی بگیریم و همچنین به ادبیات کهن ایرانیمان توجه داشته باشیم…. همه با هم بیاییم تنگنظری را کنار بگذاریم. یک مقداری وسیعتر ببینیم کسی که حرفش شبیه حرف ما نیست را نیز گوش بدهیم. تسنیم/ 30 فروردین
لاله اسکندری
نمیدانم دوستان سیاستشان چیست. اگر قرار است شما (مدیران تلویزیون) رقابت سالمی با پلتفرمها داشته باشید، این راهش نیست. حتی محصولی که خودتان تولید کردید و برایش زحمت کشیدید این اتفاق برایش افتاد. درگذشت آقای مبارکه به تنهایی در این پروژه {سریال آتش و باد} اتفاق کمی نبود. ایشان یکی از پیشکسوتان هنر مملکت ما بود که به خاطر این مجموعه از دستش دادیم. در شرایطی که کرونا شدید شده بود و هر بار که ما به پشت صحنه میرفتیم ممکن بود واقعاً دیگر برگشتی نباشد، این سریال تولید شد ولی الان که به پخشش رسیده آنقدر بیتفاوت، بینظم و بدون تبلیغات به آنتن رفت که عجیب است. ایسنا/ 30 فروردین
محمدمهدی عسگرپور
(در سومین گردهمایی انجمن صنفی شرکتهای نمایش ویدئویی برخط، با اشاره به اهمیت وضعیت تنظیمگری در حوزه ویاودی و مشکلاتش) وضعیت فعالیت ویاودیها نسبت به سال قبل به لحاظ دغدغه مهم تنظیمگری تغییری نکرده است و همچنان ابهامات زیادی در این زمینه وجود دارد. ما با اکوسیستمی مواجه هستیم که جای خالی تنظیمگر به شکل قانونی حس میشود. بهرغم اینکه ممکن است نهادی وجود داشته باشد که بخشی از حاکمیت است و به نوعی کار تنظیمگر را انجام میدهد، اما همه ما میدانیم که واقعیت این موضوع چیست. اتفاقات و تصمیمات در این محدودهها با ضرب و زور شدنی نیست و باید دارای منطق مشخص و پشتوانه قانون باشد. خبرآنلاین/ 30 فروردین
مهدی صباغزاده
با گذشت زمان تهیهکنندههای سینمای ایران به سمت تجارت راغب شدند. آنها {خارجیها} فقط به صنعت و تجارت فیلم فکر میکنند. در حالی که انقلاب ما به فرهنگ بیشتر فکر میکند تا تجارت. شاید ما اشتباه میکردیم؛ برای همین هم از نظر مادی چیزی از سینما گیرمان نیامد. الان عدهای که وارد سینما میشوند فیلمهای کمدی میسازند و مخاطبان هم میروند و فیلمهای آنها را میبینند. مردم هم دیگر ذهنهایشان خسته میشود و خود به اندازه کافی در زندگیشان، مشکلات شخصی و اجتماعی دارند و نمیتوانند به مسائل اجتماعی توجه کنند. البته همه جای دنیا همینطور است.
ایرنا/ 25 فروردین
کریم امینی
ای کاش همه چیز در کشور ما یکدست بود. برای من عجیب است چطور ما فیلمی را در سینمای ایران تولید و اکران میکنیم که در تلویزیون امکان تبلیغ ندارد! سالهاست این سوال در ذهن من است. مگر ما در آمریکا فیلم میسازیم که امکان پخش تیزر آن از تلویزیون جمهوری اسلامی ایران نیست؟ عدم حمایت تلویزیون از فیلمهای اکران در بلندمدت به ضرر خود تلویزیون خواهد بود. فیلمها که اکرانشان را پشت سر میگذارند و تلویزیون هم نمیتواند حمایت ویژهای بکند. تنها حرفم این است که باید رفاقتی میان سینما و تلویزیون ما وجود داشته باشد. وگرنه فیلم «فسیل» بدون تبلیغ توانسته به خوبی فروش داشته باشد. خبرگزاری مهر/28 فروردین
