فریدون فرهودی
یکبار برای ساخت سریالی دکتری مشاور ما بود، به ما گفت چرا شما در کارهایتان تا این اندازه اطلاعات غلط پزشکی به مخاطبان میدهید؟ ما گاهیاوقات اطلاعات پزشکی سریالها را میبینیم خندهمان میگیرد، چون به قدری کارهایتان از واقعیت دور است که اصلا قابل درک نیست و این موضوع قطعا درباره زندگی خبرنگارانی که به نمایش درآمده هم صدق میکند چون میخواهیم سر هم بندی کنیم.یکبار دوستی تعریف میکرد قبلا میگفتند بریم فیلم را بگیریم الان میگویند بریم بگیریم برویم، چون میخواهند هرچه سریعتر کار به پایان برسد… در دیدگاه من، سطح کیفی آموزش، سطح خوبی نیست و شاید در آموزشگاههای آزاد این موضوع کمتر به چشم بیاید. خبرآنلاین/ ۱۶ شهریور
ابوالحسن داوودی
کاری بدتر از این نمیتوانست انجام شود که یک مدیر سینمایی خودش بیاید مصاحبه کند بگوید ما پسفردا اسامی ممنوعالکارها را منتشر میکنیم. براساس چه قانونی؟ چه قاعدهای؟ چه حکمی اینها ممنوعالکار هستند؟ اینها مگر یک حکم جمعی میتوانند برای همه بگیرند؟ در هیچ دورهای اینهمه شکاف و تفریق بین جریان دولتی و جریان سینما وجود نداشته. فشار تا یک جایی جواب میدهد. میگویند هنرمند چه حقی دارد در عرصه سیاست نظر دهد و برود در کار خودش نظر بدهد. در صورتی که هنرمند هنرمند شده برای اینکه سوال کند، برای اینکه انگشت بگذارد روی نقاطی که اشکال دارد. این نقاط همهجا میتواند باشد. اصلا وظیفه یک هنرمند است. اعتماد/۱۲ شهریور
شبنم مقدمی
برای من زیستن به جای آدمهای دیگه، در قالبِ کسانِ دیگه یک تعریف شخصی از مفهوم زندگی در جهانهای موازیه. اینکه موازی با زندگی شخصی، بتونی یکی دیگه هم باشی و در واقع خودت را بین دو نفر قسمت کنی جذاب و البته سخته… فارغ از زمان و مکان، فارغ از زشتی و زیبایی، فارغ از اینکه چقدر شخصیتهایی که بازی میکنم از خود واقعیام دورن یا نزدیک، تجربه کردن زیستِ آدمهای مختلف برایم بسیار جذابه. سختیهایش را به جون میخرم و از زیستن در جهان ِآدمهای دیگه لذت میبرم. زندگی به جای «فروغ فرشباف» نویسنده عاشق پیشه غمگین «بیگناه» با همه فراز و فرودهایش، برایم بسیار خواستنی بود. صفحه اینستاگرام/ ۱۴ شهریور
وحید جلیلوند
جلیلوند درباره جدیدترین ساختهاش با نشریه ورایتی صحبت کرد. «شب، داخلی، دیوار» ۱۷ شهریور در جشنواره ونیز رونمایی میشود و برای دریافت شیر طلا رقابت خواهد کرد. او گفت: ساختهاش رنجها، توان قصهگویی بیشتری دارند. اگرچه وضعیت دشوارِ زندگی، ملالآور است، اما درامها غالبا در همین فضا شکل میگیرند. شاید در سایر کشورهای غربی و یا در آمریکا، هنرمندان میبایست در جستجوی درام باشند، اما در خاورمیانه، درام بخشی از زندگیِ روزمره مردم است. «شب، داخلی، دیوار» داستان مردی کمبیناست که زندگیاش در مواجهه با زنی متواری تغییر میکند. لزوما این فیلم بازتابی از جامعه ایران نیست بلکه بهواقع پرترهای از جهانیست که در آن زندگی میکنیم.سینما دیلی/ ۱۴ شهریور
یوسف حاتمیکیا
یادم است زمانی که پدرم «دعوت» را ساخت عدهای معترض شدند که چرا مسیرت را تغییر دادی. شما به عنوان مخاطب میتوانید هزاران خواسته داشته باشید اما آیا هنرمند باید به خواسته شما توجه کند یا مسیری را برود که فکر میکند درست است. هنرمند مختار است به نسبت حرفی که دارد حرکت کند. امکان دارد حرفش زمانی به مذاق یک عده خوش بیاید و زمانی دیگر همان طیف کارش را رد کنند. اصلاً مگر میشود هنرمندی باشد که همه فیلمهایش را طرفدارانش دوست داشته باشند؟ من تازه وارد شدهام{کارگردانی شب طلایی} و اگر در همین ابتدا تمام حواسم به بیرون باشد نتیجهاش بیهویتی خواهد بود. تسنیم/ ۱۵ شهریور
