هفته گذشته مجلس دومای روسیه در نامهای رسمی خطاب به مجلس شورای اسلامی ایران، پیشنهاد کرد که تهران الحاق شبه جزیره کریمه به روسیه را به رسمیت بشناسد. تاکنون تنها کشوری که این الحاق را به رسمیت شناخته سوریه است.
برخی کارشناسان و تحلیلگران با توجه به همسوئی ایران و روسیه در موضوعات مختلف منطقهای و جهانی و بویژه بحث مبارزه با تروریسم و بحران سوریه، معتقدند که به رسمیت شناختن الحاق کریمه به روسیه از سوی ایران، میتواند همگرایی تهران و مسکو را افزایش دهد؛ این امر در شرایطی است که چندی پیش سوریه نیز این الحاق را به رسمیت شناخت و با پذیرش این امر از سوی تهران به نظر میرسد مثلث ضد تروریستی منطقهای مرکب از ایران، روسیه و سوریه قوام بیشتری خواهد گرفت.
البته در این رابطه نظرات دیگری نیز وجود دارد؛ برخی کارشناسان معتقدند که در رابطه با موضوعات مرزی سیاست مبنایی جمهوری اسلامی ایران سپردن حق تصمیمگیری و تعیین سرنوشت به مردم و ساکنان آن مناطق است و اینگونه امور را نمیتوان دستمایهای برای پیشبرد مناسبات سیاسی و استراتژیک قرار داد.
با توجه به بافت جمعیتی شبه جزیره کریمه که اغلب دربرگیرنده روس تبارهاست، به نظر میرسد که اکثر قریب به اتفاق ساکنان آن از پیوستن به روسیه رضایت دارند؛ کمااینکه در ۱۶ مارس ۲۰۱۴ پس از کشوقوسهای فراوان و در کشاکش بحران شرق اروپا و جنگ اوکراین، یک همهپرسی توسط دولت شبه جزیره کریمه از مردم کریمه برای پیوستن به روسیه برگزار شد و حدود ۹۶ درصد مردم به پیوستن این شبه جزیره به روسیه رأی مثبت دادند و سرانجام ولادیمیرپوتین، رئیسجمهور روسیه در روز ۱۸ مارس رسماً سند پیوست کریمه به روسیه را امضا کرد.
جالب اینکه در سال ۲۰۰۸ که کوزوو به صورت یکجانبه از صربستان اعلام استقلال کرد، روسیه به عنوان متحد صربستان این جدایی و اعلام استقلال را به رسمیت نشناخت و دلیل این امر را هم عدم رضایت کشور مادر یعنی صربستان اعلام کرد.
