هفت صبح| گروه سیاسی- رادیکالها مشغول کارند! چه در مجلس، چه بیرون از آن، هر جا که باشند، موضع میگیرند و تند هم موضع میگیرند و جالب آنکه همیشه هم نظراتشان همانی است که در مقابل نظر اکثریت مردم قرار دارد. شاید یکبار هم نشده باشد، آنها همسو با آنچه که در جامعه گفته و شنیده میشود سخن بگویند؛ از حجاب گرفته تا مذاکرات، از رفع تحریمها تا پایان جنگ و حالا هم در موضوع اتصال اینترنت بینالمللی. شاهد مثالش هم سخنان تازه احمد راستینه، سخنگوی کمیسیون فرهنگی مجلس، به تازگی در گفتوگویی گفته است: «جلسات وبیناری جای صحن مجلس را نمیگیرد، اگر صحن مجلس باز بود وزیر ارتباطات به خودش اجازه میداد حکم رئیسجمهور را که خلاف قانون بوده است را به راحتی ابلاغ کند؟ من بهعنوان نماینده حتما وی را استیضاح میکردم».
نکته جالب در پی این سخنان آن است که راستینه طوری سخن میگوید که شاید واقعا باور کرده است که نماینده اکثریت تمام ایرانیان است! او در انتخابات مجلس از استان چهارمحال بختیاری شرکت کرد. تعداد واجدان شرایط شرکت در این استان در انتخابات مجلس دوازدهم ۷۱۴ هزار و ۸۲۹ نفر بود که فقط 101 هزار 337 نفر شرکت کردند؛ یعنی حدود یک هفتم مجموع شهروندانی که میتوانستند در این استان در انتخابات شرکت کنند و راستینه از همان 101 هزار 337 نفر هم تنها توانست 33 هزار و 720 رأی کسب کند یعنی 33 درصد رأی شرکتکنندگان در انتخابات و فقط 4.9 درصد رأی مجموع واجدین شرایط رأیدادن را دارا بوده است. در قیاس کلی هم بسیاری از نمایندگان مانند راستینه با حدود 5 درصد از آراء مجموع واجدین شرایط برای شرکت در انتخابات راهی مجلس شدند. این نماینده که تنها نماینده بخش بسیار اندکی از مردم است، حالا با اعتماد به نفسی عجیب میگوید که اگر مجلس باز بود، وزیر ارتباطات را استیضاح میکردم.
اولا حضور چنین نمایندگانی که رسما علیه مطالبه عمومی ملت ایران مبنی بر اتصال اینترنت بینالمللی میایستد نتیجه کاهش شدید مشارکت عمومی در انتخابات مجلس بود. طبیعی است اگر مردم در انتخابات سال 1402 پر شور حضور مییافتند، نمایندگان بخش اقلیت جامعه راهی مجلس نمیشدند. راستینه و بسیاری دیگر از چهرههای نزدیک به جبهه پایداری مواضعی روشن در قبال حقوق ملت داشتهاند و طبیعی بود اگر اکثریت مردم در انتخابات شرکت میکردند، با دانستن رویکردهای پیشین آنها، حتما به چنین نیروهایی رأی نمیدادند و افرادی را روانه مجلس میکردند که دستِکم چنین آشکار در برابر خواستههای عمومی ایستادگی نکند.
راستینه پیش از انتخابات مجلس دوازدهم، تنها دو ماه پس از اتفاقات مهرماه 1401 به جای آنکه سعی کند فضای اجتماعی را آرام کند، میگفت که هر دستگاهی در موضوع حجاب مماشات کند، باید با آن برخورد شود. بنابراین او در ایامی که نماینده مجلس یازدهم بود هم چنین مواضعی اتخاذ میکرد و اگر اکثریت مردم در انتخابات شرکت میکردند، طبیعتا به دیدگاههای او رأی نمیدادند.
ثانیا، راستینه مصوبه شورای ساماندهی فضای مجازی و ابلاغ رئیسجمهور را نادیده میگیرد و چون میداند نمیتواند فشاری بر پزشکیان بیاورد، دیواری کوتاهتر از وزیر ارتباطات پیدا نکرده است و عجیب است که یک نماینده که وظیفه قانونگذاری و نظارت بر اجرای صحیح قوانین را بر عهده دارد، نمیداند که یک وزیر مسئول اجرای ابلاغهای رئیسجمهور است.
مسئله دیگر ناهماهنگی نیروهای رادیکال با مجموعه نظام و حاکمیت است. اکنون و در شرایطی که کشور نیاز به آرامش دارد، سوپرانقلابیها بر دامنه اختلافات میان مسئولان با مسئولان و مسئولان با مردم میافزایند؛ در حالی که همه دلسوزان کشور و انقلاب از جمله شخص رهبر انقلاب مطرح کردهاند که باید از هر نوع اختلاف سیاسی و اجتماعی پرهیز کرد و جلوی هرآنچه باعث برهم خوردن انسجام اجتماعی میشود را گرفت. این معنا در واپسین پیام رهبر انقلاب هم به چشم خورد. اکنون نیز دولت و مجموعه حاکمیت تصمیم به بازگشایی اینترنت بینالمللی گرفتهاند که با استقبال خوب مردم نیز مواجه شد و در این شرایط سخن برخی از نمایندگان مبنی بر انسداد اینترنت یا برخورد با وزیر ارتباطات برای اجرای آنچه رئیسجمهور ابلاغ کرده بود، جای شگفتی دارد.
در نهایت آنچه این روزها مشاهده میشود حرکت جامعه و مسئولان به سمت آرامش و ثبات سیاسی و اجتماعی است و این امید در میان مردم و دلسوزان سیاسی وجود دارد که با پایان دائمی جنگ و به نتیجهرسیدن مذاکرات و احیانا رفع تحریمها آرامش اقتصادی نیز به کشور بازگردد. این وضعیت به ویژه با تجربه جنگی سخت که مردم و مسئولان دارند، آسان به دست نیامد. در این شرایط ابراز هر نوع سخنی که بر اختلافات بیفزاید و باعث نارضایتی اکثریت مردم شود، بیتردید از نگاه مجموعه حاکمیت پذیرفتنی نیست.
