امروزه داروهای متنوعی برای رفع خارش وجود دارد. اما همه آنها ممکن است به یک اندازه موثر نباشند. اگر میخواهید با بهترین دارو برای خارش بدن آشنا شوید، این مقاله را تا انتها دنبال کنید.
بهترین دارو برای خارش بدن
رایجترین داروهایی که برای رفع خارش و تحریک پوست تجویز میشوند عبارتاند از:
وقتی این سوال مطرح میشود که کدام دارو برای خارش بدن خوب است، آنتیهیستامینها اولین گزینهای هستند که میتوان به آنها اشاره کرد. این داروها اغلب برای تسکین علائم آلرژی مانند کهیر، خارش، سرفه و عطسه استفاده میشوند. آنها اثرات درمانی خود را با مهار تولید هیستامین در بدن اعمال میکنند. در ادامه به تعدادی از پرکاربردترین داروهای آنتیهیستامینی اشاره میکنیم.
لوراتادین
لوراتادین برای تسکین موقت علائم تب یونجه (آلرژی به گرده و گردوغبار) و سایر آلرژیها استفاده میشود. این علائم شامل عطسه، آبریزش بینی و خارش چشمها، بینی یا گلو هستند. همچنین اگر کهیر علت خارش بدن و قرمزی پوست باشد، ممکن است پزشک این دارو را برای درمان آن تجویز کند.
سردرد، خشکی دهان، خونریزی بینی، گلودرد، زخمهای دهانی، اختلال خواب، ضعف، دلدرد و اسهال از شایعترین عوارض لوراتادین هستند. این دارو همچنین ممکن است در بعضی از افراد به عوارض جدی مثل تورم چشمها، صورت، لبها، زبان، گلو، دستها یا پاها، گرفتگی صدا، مشکلات تنفسی و خسخس سینه منجر شود. در این مواقع توصیه میشود مصرف دارو را قطع کرده و فورا نزد پزشک بروید.
دیفنهیدرامین
دیفنهیدرامین هم میتواند بهترین دارو برای خارش بدن باشد. این دارو به عنوان یک آنتیهیستامین خوابآور شناخته میشود و بیشتر از سایر آنتیهیستامینها احتمال دارد که شما را خوابآلوده کند. این دارو برای درمان تب یونجه، اگزما، کهیر، گزیدگی حشرات و بیخوابی کوتاهمدت ناشی از سرفه، سرماخوردگی یا خارش استفاده میشود.
رایجترین عوارض جانبی دیفنهیدرامین شامل خوابآلودگی، سرگیجه، اختلال تمرکز و خشکی دهان است. اگر این دارو را بدون وقفه برای مدت زمان طولانی مصرف کنید، ممکن است تاثیر آن کمتر شود یا در شما ایجاد وابستگی کند. به همین دلیل، توصیه میشود بدون مشورت با پزشک از دیفنهیدرامین بیش از ۲ هفته استفاده نکنید. همچنین در حین مصرف آن از نوشیدن الکل بپرهیزید؛ چون خطر عوارض جانبی را افزایش میدهد.
سیتریزین
داروی ضد خارش سیتریزین برای تسکین موقت علائم آلرژی (عطسه، آبریزش بینی، خارش و قرمزی چشمها و خارش بینی یا گلو) تجویز میشود. این علائم ناشی از تب یونجه (آلرژی به گرده، گردوغبار یا سایر مواد موجود در هوا) یا آلرژی به مایتها، شوره حیوانات، سوسکها و کپکها هستند. سیتریزین همچنین به درمان خارش و قرمزی ناشی از کهیر کمک میکند، اما نمیتواند از بروز کهیر یا سایر واکنشهای آلرژیک پوستی جلوگیری کند.
خوابآلودگی، خستگی مفرط، خشکی دهان، درد شکم، اسهال و استفراغ از شایعترین عوارض جانبی سیتریزین هستند. در صورتی که این عوارض برای مدت طولانی ادامه داشتند یا شدید بودند، در مورد آنها با دکتر پوست مشورت کنید. همچنین اگر علائم جدی مثل مشکل در تنفس یا بلع را تجربه کردید، لازم است به دنبال کمک اورژانسی بروید.
کلرفنیرامین
کلرفنیرامین هم گزینه دیگری است که میتوان نام آن را در فهرست بهترین دارو برای خارش بدن قرار داد. کلرفنیرامین در گروه آنتیهیستامینهای خوابآور قرار میگیرد. این دارو برای تسکین آلرژی (مانند تب یونجه، آلرژی به غذا و دارو و واکنشهای آلرژیک پوستی) و برای درمان خارش ناشی از عفونتها از جمله آبله مرغان استفاده میشود.
کودکان و افراد بالای ۶۵ سال بیشتر از دیگران مستعد ابتلا به عوارض جانبی کلرفنیرامین هستند. سرگیجه، خوابآلودگی، تاری دید، سردرد، خشکی دهان، عدم تمرکز، ناراحتی معده و مشکل در دفع ادرار از عوارض رایج این دارو محسوب میشوند. در صورت شدید یا ادامهدار بودن این عوارض باید با پزشک مشورت کنید.
هیدروکسیزین
هیدروکسیزین در بزرگسالان و کودکان برای تسکین خارش ناشی از واکنشهای آلرژیک پوستی استفاده میشود. این دارو همچنین ممکن است به تنهایی یا همراه با سایر داروها برای کاهش اضطراب و تنش یا به عنوان داروی آرامبخش قبل و بعد از بیهوشی عمومی تجویز شود.
خشکی دهان، سرگیجه، سردرد، گیجی و یبوست از شایعترین عوارضی هستند که احتمال دارد در حین مصرف داروی ضد خارش هیدروکسیزین تجربه کنید. این دارو ممکن است با عوارض جدیتری مثل لرزش، تشنج، تب یا زخمهای چرکی و تاول مانند هم همراه باشد که باید به سرعت درمان شوند.
سیپروهپتادین
سیپروهپتادین برای تسکین قرمزی، خارش و آبریزش چشمها، عطسه و آبریزش بینی ناشی از آلرژی، تب یونجه و محرکهای موجود در هوا استفاده میشود. این دارو همچنین برای درمان خارش ناشی از بیماریهای آلرژیک پوستی و درمان کهیر از جمله کهیر ناشی از قرار گرفتن در معرض هوای سرد و مالش پوست مفید است.
از شایعترین عوارض جانبی سیپروهپتادین میتوان به خشکی دهان، بینی و گلو، خوابآلودگی، سرگیجه، حالت تهوع، سردرد و ضعف عضلانی اشاره کرد. این دارو ممکن است در بعضی موارد به عوارض جدیتر مثل مشکل در دفع ادرار، اختلال بینایی و عصبی بودن هم منجر شود. در صورتی که این علائم را تجربه کردید، فورا به دنبال درمان بروید.
