نوجوانان ایرانی از المپیادهای جهانی فیزیک و ریاضی با مدالهای رنگارنگ و عنوان قهرمانی برگشتهاند؛ اما خبر موفقیتشان خیلی زود میان هیاهوی سیاست، فوتبال و حاشیههای روزمره گم شد.
این مدالها فقط نتیجه یک مسابقه نیستند؛ نشانه ظهور نسلیاند که بلد است با مسئلههای سخت روبهرو شود، از بنبست نترسد و برای پرسشهای پیچیده، راهحل تازه پیدا کند. اما آیا دانشگاهها، پژوهشگاهها و صنایع ایران میتوانند این استعدادها را برای ساختن آینده کشور حفظ کنند؟
