جمعیت آمریکا حدودا صد برابر جمعیت جامائیکا است. اما وقتی بحث استعدادهای دوندگی میشود، جامائیکا ۱۰۰ برابر بهتر است. اوسین بولت سریعترین مرد روی کره زمین است، اما راز زندگی او چیست؟
به گزارش فرادید به نقل از سی ان ان، در مسابقات ۱۰۰ متر و ۲۰۰ مترِ دو المپیک قبلی در مجموع ۱۲ مدال طلا پخش شده که مردان و زنان جامائیکایی برنده ۹ مدال طلا و پنج مدال نقره شده بودند. آنها در مسابقات قهرمانی جهان که دو سال پیش در مسکو انجام شد، توانستند تمامی مدالها را جارو کنند. اما حالا در آستانه دور جدید مسابقات قهرمانی جهان در پکن هستیم که از روز شنبه آغاز میشود؛ سوال اینجا است که آیا کسی میتواند ترمز جامائیکا را بکشد؟
از نظر اوسین بولت پاسخ ساده است. او میگوید: «سطح مسابقات دو و میدانی در جامائیکا آنقدر بالا است که ما برای انتخاب شدن باید خیلی تلاش کنیم. به همین دلیل سریعترین دوندههای روی زمین هستیم.» جمعیت جامائیکا تنها سه میلیون نفر است که در مقایسه با جمعیت ایالات متحده حداقل صد برابر کمتر است.
قهرمانان
همه چیز از «مسابقات قهرمانی مدارس ملی» آغاز میشود که با نام «قهرمانان» شناخته میشود و حداقل ۳۰ هزار نفر نیز بیننده دارد. «ریچارد مور» نویسنده کتابی است که در آن به سلطه جامائیکا بر مسابقات دو و میدانی پرداخته است. ریچارد میگوید: «اگر دنبال مسابقات ورزشی در سطح مدارس بگردید، چیزی بهتر از آن پیدا نخواهید کرد. حرارت مسابقات خیلی خیلی بالا است و همه برای تلاش میکنند. این مسابقات چیزی فراتر از ورزش است.»
دوندههای جامائیکا به ستارههای مطرح ورزشی این کشور تبدیل میشوند. نام آنها تیتر یک روزنامهها شده و عکسشان نیز بر روی بیلبوردها و اتوبوسها نمایان میشود. آندره لو یکی از روزنامهنگاران ورزشی جامائیکا است که میگوید: «اینجا فوتبال هم خیلی محبوب است، اما دو و میدانی در قلب مردم جای دارد. ستارههای این ورزش از جایگاه والایی نزد مردم برخوردارند.» آندره نیز از سیستم مسابقات مدرسهای صحبت میکند و میگوید: «ستارههای کم سن و سال در این مسابقات حرفهای خود را مطرح میکنند. خیلی از ستارههای جوان میخواهند مانند دوندههای تاریخی جامائیکا شوند: افرادی مانند دون کواری در دهه ۴۰ میلادی و اوسین بولت در حال حاضر.»
مربی اکثر ستارههای دو و میدانی حاضر در پکن «گلن میلز» است که استعدادهایی مانند بولت و بوهان بلیک را پرورش داد. البته دو مربی دیگر مشهور هم در این تیم وجود دارند: فراسِر-پرایس و پاول، که مربی دوندههایی مانند استیفن فرانسیس هستند.
گلن میلز کیست؟
گلن میلز هرگز در عرصه دوندگی نتوانست موفق شود، در حالی که به این ورزش به شدت عشق میورزید. میلز میگوید: «من هرگز استعداد کافی را نداشتم و این موضوع را در همان سالهای ابتدایی متوجه شدم. وقتی فهمیدم که نمیتوانم به استانداردهای دیگران برسم خیلی مایوس شدم، اما اجازه ندادم که کاملا مغلوب ضعف خودم شوم. به کار خودم ادامه دادم و فهمیدم که در عرصه مربیگری تواناییهایی دارم.»
او در کسوت مربیگری تیم ملی جامائیکا تاکنون ۷۱ مدال مسابقات قهرمانی جهان و ۳۳ مدال المپیک را کسب کرده است. میلز میگوید که تمام تمرکزش بر روی ورزش نیست: «ما دنبال کمالگرایی هستیم که واقعا کار دشواری است. اما من میخواهم که آنها یک انسان کامل شوند. تا جایی که اجازه دهند من در جنبههای دیگر زندگیشان هم به آنها کمک میکنم. همیشه به آنها میگویم که در کنار ورزش باید به زندگی خودشان هم اهمیت دهند.»
اما آیا جامائیکا میتواند به سلطهی خود بر مسابقات دو و میدانی ادامه دهد؟ پاسخ این سوال به زودی مشخص خواهد شد.
