هفت صبح| فاصله بین دو خودرو حدود ۵۵ سال است ولی فلسفه طراحی یکی است. اما آیا واقعا بیتلهای امروزی را میتوان با بیتلهای اولیه مقایسه کرد؟ به چند دلیل نه. دو خودرو اساسا ذات متفاوتی دارند. حتما میدانید که با برآمدن هیتلر در آلمان بود که این خودرو به عنوان اتومبیل مردم شکل گرفت و تبدیل به یک محصول پرفروش شد. این روال بعد از جنگ جهانی دوم هم ادامه داشت و بیتل تا سالهای پایانی قرن بیستم به همین روال پیش رفت. منتهی بیتل در نسلهای جدید فلسفه متفاوتی به خود گرفته و بیشتر به اتومبیلی نیمه لوکس و تقریبا گران بدل شده که خریداران معدودی سراغش میروند. برای نمونه نسخه ۲۰۱۳ بیتل کروک که در عکس مشخص است، در ایران بهایی بالغ بر ۴۰۰ تا ۵۰۰ میلیون تومان دارد. فرم بدنه جذاب و ریترو در کنار صندلیهای چرمی، سقف بازشو برزنتی، کابین با تریم چوبی به همراه قطعات ظریف آلومینیومی و نیز دوخت و دوز مخصوص جز ویژگیهای بیتل در عصر مدرن است. در ایران هم اغلب خریداران این اتومبیل وزغ مانند اروپایی افرادی بسیار خاص بوده که در ترافیک جلب توجه میکنند. بیتلهای قدیمی اما این سبک خریدارانی نداشتند و اغلب انتخاب افراد فقیر و متوسط جامعه بودند. در عکس میتوانید بیتل مدل ۱۹۶۵ را ببینید. یک مینی ۴در آلمانی اقتصادی که هیچ ویژگی ظاهری برجستهای جز فرم طراحی عجیبش ندارد و جز برای دوام و سهولت نگهداری از سوی خریداران انتخاب نشده است.
