بیشتر کهکشان‌ها یک هسته دارند، اما به نظر می‌رسد که کهکشان این عکس چهار هسته دارد. این مورد عجیب، ستاره‌شناسان را به این نتیجه می‌رساند که هسته کهکشان اطراف حتی در این عکس هم قابل مشاهده نیست.

 

به نقل از ناسا، نور ساطع‌شده از مرکز، نوری است که از یک اختروش در پس‌زمینه ساطع می‌شود. میدان گرانشی کهکشان پیش‌زمینه‌ قابل مشاهده، نور این اختروش دوردست را به چهار تصویر مجزا تجزیه می‌کند. اختروش احتمالا پشت مرکز یک کهکشان بزرگ قرار گرفته است تا سرابی مانند این آشکار شود.

 

این اثر کلی به عنوان عدسی گرانشی شناخته می‌شود و این مورد خاص به عنوان صلیب اینشتین شناخته می‌شود. عجیب‌تر این که تصاویر صلیب اینشتین از نظر روشنایی نسبی متفاوت هستند و گاهی اوقات با اثر ریزهم‌گرایی گرانشی اضافی ستاره‌های خاص در کهکشان پیش‌زمینه افزایش می‌یابند.