تماسهای بینالمللی و دسترسی به اینترنت همچنان مسدود است، اما حداقل این است اکنون مشاهده مردمی که تماس تلفنی برقرار میسازند و پیامهای متنی ارسال میکنند به امری معمول تبدیل شده است. اکثریت پیونگیانگیهای ۲۰تا۵۰ ساله تلفن همراه دارند هرچند، فقدان دسترسی به اینترنت از ارزش آنها میکاهد.
یک منبع بیان میکند برای بسیاری، گوشیهای موبایل یک چراغقوه گرانقیمت است. به عبارت دیگر، یک فقره نمایشی که تنها کاربردش، استفاده از چراغقوه پشت آن است. در کشوری که قطعی برق بسیار متداول است، این شاید امری قابل انتظار باشد (این موضوع تقریبا به امری بسیار شایع تبدیل شده که از گوشیهای موبایل بهعنوان چراغقوه یا نوعی مشعل در هنگام تاریکی و قطع برق استفاده شود).
در کرهشمالی، شماره تلفنتان اطلاعاتی در مورد جایگاه اجتماعیتان میدهد. درحالیکه شمارههایی که با ۱۹۱ یا ۱۹۳ شروع میشود (و بعد از آن هفت رقم دیگر میآید) برای مردم معمولی است، اما «رجیسترکنندههای خاص» برای نخبگان شمارههایی را در نظر میگیرند که با ۱۹۵ شروع میشوند.
حدود ۳۰۰ هزار شماره از این دست هست که به کادرهای حزبی، افسران نظامی یا مقامهای دولتی تعلق دارد. این شمارههای ۱۹۵ یک شبکه کاملا مجزا با کوریولینک دارند. این شبکه از سوی Orascom به این شرط نصب شد که اجازه داده شود در این کشور اجرایی شود، اما برخلاف کوریولینک، مالک ۱۰۰ درصدی Orascom دولت کرهشمالی است. معدود افراد خوششانسی که از آن استفاده میکنند ۱۰۰ دقیقه تماس تلفنی رایگان و ۱۰ پیام متنی بیشتر در ماه دریافت میکنند.
هزینه آنها ۸۴۰ وون کره میشود، مبلغی حدود ۱۰ سنت آمریکا در بازار آزاد . روشن است که این رقم سودی نیست که Orascom یا دولت بخواهند آن را به شهروندان عادی هم تسری دهند.
کوریولینک بهشدت رصد میشود- برای مثال، پیامهای متنیاش همواره زیر ذرهبین قرار دارد- و به همین دلیل حتی میتواند به حفظ کنترل دولت کمک هم بکند. این شبکه البته منبعی مطمئن و روزافزون از درآمد برای دولت است. شرکت OTMT هرگز دادههایی در مورد کوریولینک منتشر نکرده غیر از شماره مشترکانش، اما پیش از سازماندهی دوباره این شرکت، حاشیه سود ناخالص براساس متوسط درآمد هر کاربر که تقریبا ۱۵ دلار در هر سهم بود حدود ۸۰ درصد میشد [ gross profit margins: حاشیه سود ناخالص هر شرکتی از اختلاف فروش و بهای تمام شده کالای فروش رفته بهدست میآید.
یعنی، درآمد منهای قیمت تمام شده کالا مساوی است با حاشیه سود ناخالص]. با پایگاه کاربری بیش از ۲ میلیونی رجیسترکنندگان معمولی، سهم سود بهدست آمده برای دولت کمتر از ۱۰ میلیون دلار در سال است. آنچه بر این افزوده میشود حاشیه سود فراوان بهدست آمده از گوشیهایی است که به دو یا سه برابر ارزش واقعیشان فروخته میشوند.
به گفته حسابداران موسسه «دیلویت»، کوریولینک ۴۲۲ میلیون دلار (ظاهرا از عملیاتهای سوداگرانهاش) در کرهشمالی پول به جیب زده است
