به گزارش هفت صبح حملات پراکنده ایران به کشتی‌ها و تهدید مین‌ها، ترافیک در این آبراه حیاتی را به شدت کاهش داده و عملاً تهران، و نه نیروهای دریایی خارجی، را مسئول جریان نفت کرده است... با ادامه جنگ، به نظر می‌رسد تنها عبور و مرور دریایی طبق شرایط ایران انجام می‌شود.
تعداد انگشت‌شماری از کشتی‌ها با عبور از سواحل ایران، راه خود را به سمت تنگه هرمز باز کرده‌اند که نشان می‌دهد عبور و مرور به تأیید تهران بستگی دارد و نه حفاظت خارجی.
نتیجه این کار سیستمی است که در آن تنگه رسماً بسته نشده، اما دسترسی به آن کنترل می‌شود و جریان‌های تجاری عادی همچنان دور از دسترس باقی می‌مانند.