رامبد جوان، مجری برنامه تلویزیون خندوانه، ۹ خرداد، حین اجرای این برنامه تلویزیونی با بیان این که میخواهد خبر خوشی به مردم بدهد اعلام کرد که از این به بعد در ضبط این برنامه استفاده از ماسک برای تماشاچیان حاضر در استودیو ضروری نیست. هرچند که بعدها توضیحاتی درباره این موضوع داده شد اما کسی نمیتواند اثرات سوء چنین تصمیمی را از تریبون یک برنامه به نسبت پرمخاطب نادیده بگیرد. کمااینکه خیلی از متخصصان همان زمان نسبت به این موضوع اعتراض شدیدی داشتند.
ناگفته نماند که همزمان با صفر شدن آمار مرگ و میر کرونا در برخی از روزها طی هفتههای گذشته، وزارت بهداشت این موضوع را به شکلی جلوه داد که خیلیها نسبت به پایان کرونا در ایران امیدوار شدند. و حتی صحبتهایی از شکست کرونا و جشن تمام شدن آن نیز به گوش میرسید. علاوه بر اهمالهای صورت گرفته از سوی صدا و سیما و وزارت بهداشت، نگاهی ساده به بنرهای شهری هم نشان میدهد، ارادهای برای اطلاعرسانی مدام نسبت به رعایت پروتکلهای بهداشتی در مسئولان شهری هم وجود نداشت. شهردای تهران هم گویا از پایان غیرواقعی کرونا استقبال میکرد. بنری با نوشته «امید صد، کرونا صفر» از همین جنس است، چیزی که مردم را تشویق میکند تا ماسکها را بیخیال شوند.
چه کسی مقصر است؟
اما چه کسی مقصر است، مردم یا مسئولان. حمید سوری، اپیدمیولوژیست و عضو کمیته علمی ستاد مقابله با کرونا معتقد است: مردم دچار خستگی پاندمی شدهاند، اما اینکه استفاده از ماسک کم شده است مقصر اول متولی و مسئولین هستند، آنها باید پیامهای غلطی که تداعی کننده شرایط عادی است را نداشته باشند و اینکه جامعه را با رویکردهای مناسب آماده نگه دارند که مردم قابلیت تغییر رفتار در فراز و فرودهای تغییر اپیدمی داشته باشند، اما متاسفانه چنین اتفاقی نیفتاد و به نظر میرسد این عادی انگاری از سوی متولیان تقویت شد و در مردم نفوذ کرد.
منبع: خبرآنلاین
