هفت صبح| در آستانه نوروز باستانی ایستادهایم. فصلی که هر سال با نو شدن و امید گره میخورد. امسال بهار از راهی دیگر میرسد. از دل روزهایی که بوی باروت با عطر شکوفه درآمیخته است. «بر لب جوی بنشین و گذر عمر ببین»، اما اینبار گذر عمر را در تقویمی ورق میزنیم که میان هر صفحهاش ردی از ایستادگی و رنج نشسته است. نوروز آمده اما نه برای فراموشی، که برای یادآوری اینکه حتی در سختترین روزها زندگی راه خود را باز میکند.
بیست روز از آغاز حملاتی میگذرد که تنها مسئولان و زیرساختهای کشور را هدف نگرفته، بلکه ذهن و روان جامعه را نشانه رفته است. جنگی که در آن تصویر و روایت همپای موشک و پهپاد، میداندار شدهاند. دشمن کوشیده است از دل فشار و تخریب، نارضایتی بسازد و آیندهای را که در ذهن خود ترسیم کرده، بر واقعیت تحمیل کند. اما آنچه در میدان گذشته، نشان داده که این سرزمین تنها در خاک و ساختمان خلاصه نمیشود. ایران عزیز ما در ارادهای ریشه دارد که بارها از دل بحرانها سربرآورده است.
در این میان جنگ روایتها بیصدا اما تعیینکننده جریان دارد. آنچه دیده میشود و آنچه پنهان میماند، هر دو بخشی از معادلهاند. گاه شتاب در انتشار، ناخواسته به تکمیل پازلی میانجامد که طراحش در آنسوی میدان ایستاده است و اینجاست که مسئولیت رسانه از همیشه سنگینتر میشود، چرا که روایت، دیگر فقط انتقال خبر نیست بلکه ساختن تصویر واقعیت است.
در مجموعه رسانهای هفتصبح کوشیدهایم در این بزنگاه، راهی متفاوت برگزینیم؛ نه در رقابت سرعت که در جستوجوی عمق. روایت ما بیش از آنکه به عدد و آمار بسنده کند، بر انسان متمرکز شده، بر زندگیهایی که زیر سایه جنگ همچنان جریان دارند ... تصویر رنج و در کنارش تصویر امید. جنگ اگر چهرهای خشن دارد، زندگی همواره راهی برای تداوم مییابد.
بیتردید خبرنگاران و اصحاب رسانه در این روزها راویان خط مقدماند. مقابله با عملیات روانی جز با روایت دقیق، شفاف و مسئولانه ممکن نیست و این مسیر نیازمند ابزارهایی است که بیوقفه و بیمحدودیت در اختیار آنان باشد. روایت حقیقت، بدون امکان روایت، نیمهتمام میماند.
اکنون در آستانه سال ۱۴۰۵، نوروز را نه فقط بهعنوان یک آیین که بهمثابه امیدی جمعی در آغوش میکشیم. امید به روزهایی که صدای انفجار جای خود را به خندههای آرام بدهد. به روزهایی که روایتها، نه از جنگ که از ساختن و زیستن باشند. برای مردم این سرزمین، برای همکارانم در رسانهها، و برای همه آنان که در مسیر آگاهی گام برمیدارند، سالی سرشار از سلامتی، آرامش و روشنی آرزو دارم.
هرچند جنگ، فشارهای سنگینی بر زندگی مردم و بر دوش رسانههای خصوصی گذاشته، اما بر این باوریم که در چنین روزهایی خاموشی جایز نیست. هفتصبح همچنان خواهد نوشت، خواهد دید و روایت خواهد کرد، چرا که ایمان داریم حتی در دل تاریکترین شبها، «صبح» از راه میرسد.
نوروزتان روشن و ایرانمان، سرافراز.
