توس تاریخی، زادگاه فردوسی، امروز قربانی ساختوساز و زمینبازی شده است. طرحهایی که قرار بود به آزادسازی عرصه ۳۶۰ هکتاری و ثبت جهانی توس منجر شوند، در عمل راه را برای تبدیل زمینهای کشاورزی به باغویلا هموار کردند. وعدهها محقق نشد، اما قیمت زمینها جهش کرد و بولدوزرها جلوتر رفتند.
امروز نه توس تاریخی اولویت است، نه میراث فرهنگی؛ سود ساختوساز جای تاریخ را گرفته و شهری که باید پاسدار هویت ایران باشد، زیر سایه ویلاسازی و مجوزهای پرسشبرانگیز نفس میکشد.
