مهدی قایدی؛ باشو غریبه ای با شماره ۱۰ در امارات!

به گزارش هفت ورزشی، قصه زندگی مهدی قایدی بی شباهت به فیلم "باشو غریبه ای کوچک" بهرام بیضایی نیست؛ این فیلم سینمایی داستانی جذاب را در دل روزهای جنگ تحمیلی ایران و عراق روایت می‌کند. داستان باشو غریبه کوچک در یک بمباران در جنوب ایران رقم می‌خورد و پسرکی به نام باشو، که ویرانی خانه و خانواده‌اش را به چشم دیده، خود را پشت یک ماشین باری انداخته و خوابش می‌برد؛ او هنگامی که چشم می‌گشاید به جایی جنگلی در شمال ایران رسیده است. باشو از ترس انفجارهای عملیات راه‌سازی می‌گریزد و در آن سوی بیشه به شالیزار زنی به نام "نایی" می‌رسد که با دو فرزند خردسال و در غیاب شوهرش زندگی و کار می‌کند.

"نایی" به باشو نان و آب داده و می‌کوشد بداند کیست و زبانش را بفهمد؛ اما زبان پسرک برای او قابل فهم نیست، همچنان که باشو هم نمی‌تواند زبان محلی نایی را دریابد. باشو در عوض محبت‌های نایی می‌کوشد به او در کارها کمک کند و گمان می‌کند این خواست شوهر در سفر نایی نیز هست، غافل از آن که شوهر نایی با حضور این غریبه در خانه‌شان مخالف است. باشو با کشف این موضوع در یک نامه‌، از خانه می‌رود؛ ولی نایی او را زیر باران یافته و با کتک بازمی‌گرداند. این فیلم در ادامه نیز با نگاهی شاعرانه به ارتباط انسانی میان جنگ‌زدگان در روزهای جنگ می‌پردازد و ...

مهدی قایدی هم از اوج فقر و تنگدستی در بوشهر آغاز کرد؛ در سنین پایین در تیم های محلات بوشهر استعدادش را بروز داد و سپس به ایرانجوان بوشهر پیوست.

همزمان با بازی در ایرانجوان در بوشهر شاگرد مکانیک بود و با درخشش خود توجه باشگاه استقلال را جلب کرد و آبی پوش شد؛ در حالی که مهدی طارمی همشهری اش ستاره تیم پرسپولیس بود.

مهدی طارمی که  با دیدن استعداد این جوان، کفش استوکی برای قایدی همشهری خود خرید و او موفق شد با همین کتانی بدرخشد و پدیده لیگ دسته اول شود!

پدیده استقلالی‌ها خیلی زود توانست در فوتبال ایران پیشرفت کند. مهدی قایدی به رغم جسته کوچکش، بازیکنی تکنیکی و سریع نشان داد که در یک لحظه می توانست کارهای بزرگی در زمین بازی انجام دهد. او از سنین پائین مورد توجه بود و توانست خیلی زود پیشرفت کند و به تیم ملی بزرگسالان برسد.

مهدی قایدی با پیراهن شماره 10 استقلال چشم ها را به خود خیره کرد اما او هم خیلی زود مثل الگوی خودش فرهاد مجیدی به فوتبال امارات رفت و...

امروز می گویند مهدی قایدی سالی 300 تا 400 میلیارد تومان در امارات درآمد دارد در حالی که زندگی ورزشی او هم مثل زندگی شخصی اش بالا و پایین زیادی داشته و...

مهدی قایدی این روزها حال و روز خوشی در تیم باشگاهی خودش ندارد؛ در آخرین دیدار النصر در چارچوب هفته ششم لیگ امارات برابر حتا از لیست بازی کنار گذاشته شد در حالی که نه مصدوم بود و نه محروم!

قبل از آن هم در در رقابت‌های جام ابوظبی برابر همین حتا 78 دقیقه روی نیمکت نشست ولی تیمش 4 بر یک برنده شد. قایدی فقط 12 دقیقه فرصت بازی پیدا کرد در شرایطی که حتی یک شوت و ضربه به چهارچوب دروازه حریف نداشت!

نیمار فوتبال ایران (لقب مهدی قایدی) می توانست به اروپا برود یا حداقل در استقلال بماند و پادشاهی کند اما نتوانست جلوی وسوسه پول بیشتر اماراتی ها را بگیرد.

حالا مهدی قایدی با آن همه استعداد و تکنیک بالایی که دارد راضی است روی سکوهای ورزشگاه بنشیند، بازی همبازیانش در النصر را تماشا کند و دستمزدش را بگیرد اما...

پرسش اینجاست: در چنین شرایطی به نظر شما حق با امیر قلعه نویی نیست؟ سرمربی تیم ملی چرا باید بازیکن سکونشین در النصر و لیگ امارات را دعوت کند؟

چندی پیش مهدی قایدی به یکی از دوستان خبرنگارش گفته بود:« تا زمانی که بتوانم در لیگ امارات بازی می کنم و به ایران بر نمی گردم چون اینجا راحت هستم!»

فکر می کنید اماراتی ها حاضر باشند تا زمانی که مهدی قایدی دلش بخواهد او را نگه دارند؟!

تجربه نشان داده ستاره های فوتبال به ویژه از نوع ایرانی اش خیلی زود دل عرب های حاشیه خلیج فارس را می زنند و مهدی قایدی هم از این قاعده مستثنی نیست؛ ستاره ای که همین زمستان هم می تواند با بازگشت به استقلال و فوتبال ایران اعاده حیثیت کند.

باور بفرمایید همان قدر که جای مهدی قایدی در برنامه طنز امیرحسین قیاسی نیست به همان نسبت هم سکونشینی در امارات هم در شأن او نیست.

این روزها بسیاری از طرفداران مهدی قایدی علیه امیر قلعه نویی موضع گرفته اند اما کافی است این ستاره بوشهری با خودش خلوت کند؛

امیر قلعه نویی نه! کارلوس کی روش، دراگان اسکوچیچ، مارک ویلموتس و حتی فرهاد مجیدی هم اگر سرمربی تیم ملی بودند مهدی قایدی سکونشین در لیگ امارات را دعوت نمی کردند. باور نمی کنید از خود فرهاد مجیدی بپرسید!