دلنوشته زهرا احمدیزاده بعد از هیاهوی استرالیا
من هیچ خوشبختی در هیچ جای دنیا را با وطنم، خانوادهام و مردمم عوض نمیکنم
هفت صبح| زهرا احمدیزاده بازیکن تهرانی تیم ملی فوتبال دختران را میبینید؛ حتما از حاشیههای سفر تیم ملی به مسابقات استرالیا آگاه هستید. خیلیها در این میانه حمله جنایتکارانه صهیونیستها و آمریکاییهای تروریست چه در داخل و چه خارج به این بازیکنان جوان فشار آوردند تا به کشور خود خیانت کنند و همان جا بمانند و بد ایران را بگویند. اما تیرشان به سنگ خورد.
خانم زهرا بعد از پایان هیاهوی پناهندگی برخی بازیکنان در استرالیا؛ حالا به این ماجرا واکنش نشان داده و در صفحه شخصی خود نوشته: «میگفتند بمان، اینجا آرامش هست. آسمانش امن است و آیندهاش روشنتر...
اما آدم چطور میتواند خوشبخت باشد وقتی وطنش هر لحظه زیر صدای موشک و انفجار نفس میکشد؟ چطور میشود ماند وقتی آن طرف دنیا مادری با دل نگران هر شب چشم انتظار یک خبر است؟ بعضی چیزها در هیچ جای دنیا قابل معامله نیستند. نه خاک وطن، نه دل مادر...
ایران من شاید این روزها خسته باشد اما هنوز برای من همان جایی است که بوی خانه میدهد. شاید ایران امروز روزهای سختی را میگذراند، شاید زخمی باشد اما ریشههای من در همین خاک است و من هیچ خوشبختی در هیچ جای دنیا را با وطنم، خانوادهام و مردمم عوض نمیکنم.