روزی که پرسپولیس قهرمانی را از استقلال دزدید
روزی که پرسپولیس قهرمانی را از استقلال دزدید
سایت پرسپولیس نوشت: سرپرست تیم فوتبال پرسپولیس گفت: ۷ خرداد و آن قهرمانی دراماتیک روز بزرگی در تاریخ پرسپولیس است.
افشین پیروانی در خصوص هجدهمین سالگرد قهرمانی تاریخی پرسپولیس در اولین دوره لیگ برتر اظهار داشت: حتما هواداران عزیز به یاد دارند که ما آن روز در خانه بازی داشتیم و استقلال در انزلی باید به مصاف ملوان میرفت و شانس این تیم برای قهرمانی خیلی بیشتر بود اما در نهایت روی خوب فوتبال به ما نشان داده شد. با آنکه آن سال مشکلات بسیار زیاد مالی داشتیم اما در نهایت قهرمان شدیم. به خوبی یادم میآید که در اواخر بازیها آنقدر مصدوم داشتیم که در بازیهای آخر به زحمت ۱۱ بازیکن ترکیب اصلی انتخاب میشدند.
وی افزود: درست مثل روزهایی که پرسپولیس با پنجره بسته موفق شد اتفاقات بزرگی را رقم بزند و به فینال آسیا برود. ما در آن سال آنقدر مصدوم داشتیم که در دو سه بازی گلر امیدها برای ما درون دروازه ایستاد اما به هرحال خواستن توانستن است. ما آن سال تیم خیلی خوبی داشتیم؛ به قول آقای پروین آن قهرمانی هیچ گاه از یادمان نخواهد رفت. یادم میآید که آقای پروین بعد از بازی مقابل فجرشهید سپاسی در سونای ورزشگاه آزادی به ما گفت که من شش تای ۵۲ و ۹ نفره بازی کردن مقابل استقلال را هیچگاه از یاد نمیبرم و قهرمانی امروز را هم از خاطرم نخواهم رفت.
پیروانی در خصوص کاپیتانیاش در این دیدار گفت: به هر حال در اولین دوره لیگ حرفهای من به عنوان کاپیتان جام را بالای سر بردم و باید در آن شرایط باشید تا بدانید که این مسئله چقدر لذت بخش است. من اصطلاحی دارم که می گویم باید پرسپولیسی باشی، در فینال جام حذفی به استقلال گل برتری بزنی و قهرمان شوی تا مزه آن را بفهمی و حالا هم میگویم که باید پرسپولیسی باشی، کاپیتان باشی و جام قهرمانی را به آن صورت فوقالعاده بالای سر ببری تا حرف من را درک کنید. واقعاً حس و حال فوق العاده و وصف ناپذیری بود.
سرپرست تیم فوتبال پرسپولیس در رابطه با قهرمانیهایش با پیراهن سرخپوشان عنوان کرد: فکر میکنم فینالجامحذفی که خودم گل زدم و پرسپولیس قهرمان جام حذفی شد خیلی جذاب بود و برای من آن قهرمانی از همه مهمتر است اما این بازی هم برای من همیشه ماندگار است. در این قهرمانی من کاپیتان پرسپولیس بودم و به همین خاطر این قهرمانی هم جذابیتهای خاص خودش را داشت.
وی در پاسخ به این سوال که همواره قهرمانیهای پرسپولیس دراماتیک و به یاد ماندنی بوده است، گفت: قبول دارم. شاید خرداد سال ۸۱ خیلیها فکر میکردند تیم دیگری در انزلی قهرمان میشود و به همین خاطر جام اصلی را به شمال کشور بردند اما در نهایت ما قهرمان شدیم. آنها همه برنامههای اصلی خود را برای بازی در انزلی گذاشته بودند اما پرسپولیس کاری کرد کارستان و در حالی که همه نگاهها به بازی در انزلی بود در نهایت ما قهرمان شدیم. از این اتفاقات خاص در فوتبال زیاد میافتد و این مسئله نشان میدهد که فوتبال ورزش لحظه هاست.
بازیکن سابق پرسپولیس خاطرنشان کرد: خیلیها الان میگویند که به ما کمک میشود تا قهرمان شویم اما اینطور نیست. هر کسی که کلاه خودش را قاضی کند میداند که ما در زمین بازی میکنیم و میجنگیم اما رقبای ما به تیمهای پایین جدول میبازند و بعد مدعی میشوند که اتفاقات بر علیه آنها سازماندهی شده است! همان سال ۸۱ ما قهرمان لیگ برتر شدیم اما بازیکنان یک تیم صحبت از این کردند که نمیخواستند آنها قهرمان شوند! اینها همه بهانه است. ما بردیم، قهرمان شدیم و نشان دادیم که خواستن، توانستن است. پرسپولیس همواره با کمبود بازیکن کارهای بزرگی انجام داده است.
پیروانی از خاطره به یاد ماندنیاش درآن دیدار گفت: اجازه بدهید چیزی بگویم. فیلمی از من منتشر شد که در بین دو نیمه آن بازی حرفهایی زدم اما در این باره باید بگویم که بازیکن تیم حریف که نمیخواهم نام او را بگویم بارها در زمین به خیلی از بازیکنان ما فحاشی کرد. حتی یکی دو تا از بازیکنان به من گفتند که فحاشی این فرد را به آقا غلام برادرم که سرمربی فجر شهید سپاسی بود بگویم اما این کار را نکردم. تیم فجر شهید سپاسی یک تیم قابل احترام است که نام شهید روی آن قرار دارد و برادرم در این باشگاه بازیکنان با اخلاق تربیت کرد اما در آن میان یک بازیکن بود که حرفهای رکیکی به بازیکنان ما زد.
وی افزود: همان موقع خیلیها میگفتند که برای این بازی من و آقا غلام تبانی میکنیم اما خوشبختانه فجر شهید سپاسی در آن بازی بهترین عملکرد خود را ارائه داد و حتی در لحظات پایانی میتوانست به ما گل بزند. تنها خاطره بد من از این بازی همان بازیکنی است که در میانه زمین فحاشی میکرد. در بین دو نیمه به دلیل فحاشیهای این بازیکن حرفهایی زدم و الفاظی به کار بردم که خارج از فیرپلی بود. حرفهای من در واکنش به حرفهای آن بازیکن بود و شاید خیلیها از من توقع نداشتند که آن حرفها را بزنم.