کارنامه مربیان خارجی در تاریخ پرسپولیس
کارنامه مربیان خارجی در تاریخ پرسپولیس
تعداد مربیان خارجیای که روی نیمکت پرسپولیس نشستهاند زیاد است؛ پرسپولیسی تا پیش از پیوستن کالدرون به این تیم، ۱۳ مربی خارجی را در قامت سرمربی خود دیدهاند و خاطرات متفاوتی را از آنها به یاد دارند.
*** اولین سرمربی خارجی پرسپولیس، آلن راجرز انگلیسی بود؛ مردی که با در دهه پنجاه میلادی حدود سه سال روی نیمکت قرمزها نشست و در سال اول حضور خود موفق شد تا جام منطقهای را به ویترین افتخارات باشگاه پرسپولیس اضافه کند؛ جدا از این جام، راجرز در دربی ششتاییها هم سرمربی پرسپولیس بود و با تیم هجومیاش، یکطرفهترین دربی تهران را ساخت.
*** ایوان کونوف در سال ۱۳۵۵ به تهران آمد تا دومین مربی خارجی سرخها باشد؛ این مربی محافظهکار، بیش از آنکه بازیها را با پیروزی پشت سر بگذارد، آنها را با مساوی پایان میرساند. کونوف بعد از کسب مقام دوم با پرسپولیس در لیگ از هدایت این تیم برکنار شد.
*** پرسپولیس بعد از کونوف، نزدیک به دو دهه هیچ مربی خارجیای را روی نیمکت خود ندید و با حضور امیر عابدینی در این باشگاه، ولادیسلاو بگوویچ هدایت پرسپولیس را در دست گرفت؛ سرمربی کروات سرخها در چهار بازیای که هدایت پرسپولیس را برعهده داشت، با کسب سه پیروزی و یک مساوی خیلی زود ایران را ترک کرد. در همان زمان بعضی رسانهها، دلیل این حرکت بگوویچ را اختلاف با بازیکنان باتجربه اعلام کردند.
*** پس از ناکامی حمید درخشان در کسب عنوان قهرمان در لیگ آزادگان ۱۳۷۳، پرسپولیسی ها دوباره به فکر تعویض سرمربی افتادند و این بار قرعه به نام گده آلمانی در آمد تا سکان هدایت سرخپوشان را در دست بگیرد. گده که ستارگان تیمش را بهعلت حواشی دربی ۳۸ از دست داده بود، نتوانست نتایج خوبی را با پرسپولیس بگیرد و پس از ۱۱ بازی از هدایت قرمزها کنار رفت.
*** بعد از گده، استانکو مربی پرسپولیس شد تا عصر طلایی پرسپولیس را آغاز کند، استانکو در اولین سال حضورش در پرسپولیس موفق شد بهعنوان قهرمانی لیگ آزادگان برسد؛ استانکو یکی از بزرگترین مربیهای تاریخ پرسپولیس بهشمار میرود و دو قهرمان در لیگ آزادگان و یک سومی آسیا را در کارنامه خود با پرسپولیس میبیند.
*** چند ماه بعد از جدایی استانکو، متکویچ روی نیمکت پرسپولیس نشست. متکوویچ خیلی زود و با چهارمی در آسیا به کار خود پایان داد تا فقط چند ماه در پرسپولیس سرمربیگری کند.
*** بعد از اینکه متکوویچ پرسپولیس را ترک کرد، تا سالها خبری از مربی خارجی در پرسپولیس نبود و علی پروین این تیم را هدایت میکرد. بعد از جدایی پروین از پرسپولیس، وینگو بگوویچ هدایت تیم قرمز پایتخت را در سال ۱۳۸۲ در دست گرفت و برخلاف شروع طوفانی در لیگ و برد هشت گله مقابل پگاه با درخشش تمام ستارههای تیم، پرسپولیس رفته رفته دچار افت شد و نتوانست در آن سال موفق شود.
*** راینر زوبل آلمانی سرمربی خارجی بعدی پرسپولیس بود و تیمش تا چند هفته پایانی لیگ، مدعی عنوان قهرمانی به حساب میآمد اما درنهایت پرسپولیس را چهارم کرد و از این تیم جدا شد.
*** مربی خارجی بعد از زوبل، آری هان هلندی بود که با ناکامی مطلق ایران را ترک کرد و اصلا نتوانست در قامت یک مربی بزرگ در پرسپولیس عمل کند.
*** پس از آری هان، مصطفی دنیزلی به هدایت قرمزها در دست گرفت. دنیزلی با ارائه بازی جذاب و تماشاگرپسند توانست خودش در دل هواداران پرسپولیس جا کند؛ پرسپولیس او تنها سه امتیاز تا قهرمانی فاصله داشت و درنهایت سوم شد. دنیزلی در آن سال پرسپولیس را ترک کرد. بعد از او نلو وینگادا و زلاتکو کرانچار هم روی نیمکت پرسپولیس نشستند اما هیچکدام از این مربیان موفق نبودند و زودتر از زمانی که پیشبینی میشد، پرسپولیس را ترک کردند. دنیزلی در سال ۹۰ به پرسپولیس برگشت ولی چندان موفق نبود.
*** بعد از دنیزلی مانوئل ژوزه پرتغالی روی نیمکت پرسپولیس نشست؛ ژوزه که کارنامه درخشانی داشت در پرسپولیس یک شکستخورده به تمام معنا بود و تنها چیزی که برای پرسپولیس بهجا گذاشته بود، یک بدهی مالی سنگین بود.
*** بعد از ژوزه سالها طول کشید تا پرسپولیسیها به مربی خارجی فکر کنند. ناکامیهای طولانی باشگاه موجب شد تا پرسپولیسیها، برانکو را به ایران بیاورند. برانکو در فصل اول با ارائه فوتبالی جذاب تا یک قدمی قهرمانی پیش رفت اما در بازی آخر و مقابل راهآهن نتوانست نتیجه لازم را بگیرد و به مقام دوم رسید. بعد از پایان بازی، کل ورزشگاه برانکو و تیمش را تشویق کردند و این مقدمهای بر سه قهرمانی متوالی پرسپولیس در لیگ برتر شد، قهرمانیهایی که پرسپولیس را در تاریخ فوتبال ایران جاویدان کرد.