مسعود شجاعی: آقای دانا! شان تیم ملی مسافرخانه بین راهی است؟
مسعود شجاعی: آقای دانا! شان تیم ملی مسافرخانه بین راهی است؟
مسعود شجاعی که پس از اتفاقات و اقدامات اخیر در قبال تیم ملی و کروش سکوت کرده بود، در گفتوگو با خبرورزشی این سکوت را شکسته است و از وزیر ورزش و اسدی میخواهد که یک بار مردم را راضی نگه دارند.
** در بازی با شیلی به اندازه بازی با سوئد خوب نبودی…
- نمیدانم بازی با شیلی را دیدید یا ندیدید، اگر دیدید احتمالاً دورتان شلوغ بوده است! فکر کنم در هر دو بازی، کارهایی را که مربی میخواست، در زمین انجام دادم. تلاش کردم تا به تیم کمک کنم.
….
** قبل از اردوی فروردین اتفاقاتی برای کروش افتاد. به او گفتند که تیمش پایینتر از استانداردها بوده و این فشارها از داخل فدراسیون باعث شد تا کروش امیدی به ماندن نداشته باشد. نظرت درباره اتفاق رخ داده چیست؟
- از شخصی که درباره استانداردها حرف میزند و نتایج تیم ملی و کروش را زیر استاندارد میخواند، سؤالهایی دارم. آیا مطالعهای درباره استانداردهای فوتبال داشته است؟ ایشان بازیکن تیم ملی بوده ولی سالها در فوتبال حضور نداشته است. آیا از استانداردها آگاهی دارد که این حرفها را میزند؟ میداند زمین تیم ملی بزرگسالان باید مختص این تیم باشد و تیمهای دیگر در آن تمرین نکنند؟ تیمهای مختلف، از باشگاهی بگیرید تا ملی و حتی بازیهای دوستانه باشگاهی را در آن برگزار میکنند. ایشان میداند که تیم ملی نباید در یک زمین درجه ۴ تمرین کند؟ استاندارد یعنی اینکه تیم ملی در راه مهمترین تورنمنت فوتبالی دنیا و جام ملتها، البسه و امکانات خوبی در اختیار داشته باشد نه اینکه از لباسهای تولید داخلی استفاده کنند و مارک آلاشپورت را روی مارک تولیدیهای داخلی بچسبانند. مگر میشود در ارگانهایی با عظمت وزارت ورزش و فدراسیون فوتبال چنین اتفاقهایی بیفتد و کسی باخبر نباشد؟ مگر اینکه با هماهنگی خودشان باشد!
آقایان دلسوز دانا، استاندارد یعنی تیم ملی باید در هتل درخور شأن اسکان داشته باشد نه در یک مسافرخانه بین راهی و در ۷۰ کیلومتری شهر! استاندارد یعنی وقتی تیم ملی را برای بازیهای بزرگی مثل شیلی و سوئد میفرستند، یکی از مسئولان ما بیاید و کنار مسئولان آنها بنشیند نه اینکه تیم ملی را به امان خدا رها کنید و انتظار معجزه داشته باشید. من و خیلی از بازیکنان تیم ملی دل پری از مسئولان فدراسیون داریم، همانطور که خیلی از مردم ایران از وضعیتی که دارند، دلخوش نیستند. ما هم این را خوب میدانیم که در بعضی از بازیها توقعات را برآورده نکردیم و نشده برنده بازی باشیم و مردم را خوشحال کنیم ولی همیشه تا آخرین حد توانمان در زمین جنگیدیم. به خاطر مردم، ایران، خودمان و خانوادهمان هیچوقت کمکاری نکردیم ولی کاری که مسئولان در حق تیم ملی کردند، اسمش کمکاری و کملطفی است. شاید خیلیها ندانند. فیفا برای حضور هر بازیکن در جامجهانی یک مبلغی را روزانه به ملیپوشان پرداخت میکرد. وقتی در برزیل بودیم این مبلغ نزدیک به ۱۳ هزار دلار شد ولی ما حتی یک ریال هم دریافت نکردیم؛ مثل خیلی از وعدههای دیگری که رئیسجمهور قبلی و
مسئولان دادند ولی عملی نکردند. فقط خواستند به بهانه پاداش از موفقیت رسیدن به جام جهانی، استفاده کنند و یک نمایشی داده باشند و سوژه رسانهها شوند. در واقع همه چیز به اسم ما تمام شد و به کام این مسئولان. بحث من و دیگر بازیکنان بحث مادیات و پول نیست. همه ما از بیاحترامی و توهینی که میشود، ناراحت هستیم. فکر میکنم الان دیگر وقت آن است که جلوی این بیاحترامیها بایستیم و اجازه ندهیم بیشتر از این، شخصیتمان پایمال شود.
** اسدی، دبیر کل فدراسیون فوتبال از عملکرد کروش راضی نیست. حرفهای او باعث شده تا سرمربی تیم ملی تصمیم به جدایی بگیرد. نظر اسدی دقیقاً عکس نظر مردم است. شما چه نظری دارید؟ آیا کروش واقعاً کاری برای تیم ملی نکرده است؟
- کی نظر مردم برای مسئولان ورزش مهم بوده که اسدی بخواهد به نظر آنها احترام بگذارد؟ من نمیگویم با نظر مردم، سرمربی تیم ملی را انتخاب کنند ولی آیا فکر کردهاند که دلیل این همه وفاق مردم و عده زیادی از اهالی فوتبال برای ماندن کروش، چیست؟ یا اینکه مثل خیلی وقتهای دیگر چشمهایشان را روی همه چیز میبندند و خودشان به تنهایی و با استانداردهای مدنظرشان تصمیم میگیرند. البته اینقدر که همه چیز در ورزش به هم ریخته، هرکسی میتواند حرف بزند، نظر بدهد و تصمیم بگیرد این اتفاق چیز عجیبی نمیتواند باشد.
** جدایی کارلوس کروش از تیم ملی چه پیامدهایی میتواند داشته باشد؟
- من فکر میکنم اولین و مهمترین پیامد آن از بین رفتن شخصیت تیمی و جایگاه تیم ملی که در فوتبال دنیا بهدست آوردهایم، خواهد بود. صدها پیامد دیگر هم دارد که اگر بگویم شاید یک کتابچه از آن درست شود.
** فکر میکنید مسئولان متوجه این پیامدها نمیشوند؟
- مشکل مسئولان ورزش ما این است که نمیدانند چه میخواهند و تکلیفشان با خودشان هم معلوم نیست، چون تصمیمگیرنده نیستند و در واقع نقش مجری را ایفا میکنند. به همین دلیل یک روز برانکو را اخراج میکنند و بعد تازه میفهمند چهکار کردهاند. بعد از آن هم دادکان را چون حرفش با آنها یکی نیست و زیر بار حرف زور نمیرود، برکنار میکنند. یک روز علی دایی را با یک باخت و بدون هیچ دلیل منطقی، برکنار میکنند و تازه بعدش میفهمند که تصمیمشان درست بوده یا نه. امروز هم نوبت کروش است…
** حرف خاصی مانده که بخواهید بگویید؟
- من از آقایان یک درخواست میکنم. خواهش میکنم حرفم را بخوانند و فکر کنند. در حال حاضر با وضعیت کشور، گرانیها و شرایط سخت زندگی برای قشر متوسط رو به پایین، شاید یکی از معدود دلخوشیهای مردم که به اندازه انگشتهای دست هم نیست، همین ورزش و به خصوص فوتبال باشد. مردم با این فشار و سختی که تحمل میکنند، شاید یک بازی خوب تیم ملی حداقل برای مدتی کوتاه خوشحالشان کند و گرفتاریها و بدبختیها را از یادشان ببرد. پس از شما خواهش میکنم برای یک بار هم که شده، فقط یک بار به درخواست مردم گوش بدهید و بگذارید حالا که ملت حالشان با این تیم ملی و مربی خوب است، اجازه دهند وضعیت تغییر نکند. نخواهید که مثل خیلی از وقتهای دیگر در اوج امیدواری و خوشحالی مردم، حالشان را خراب کنید. آقای گودرزی و اسدی خطابم به شماست که مصمم هستید این تیم از هم پاشیده شود؛ اگر یک بار که هم شده میخواهید مردم و ما دوستتان داشته باشیم، کروش را حفظ کنید و نگذارید این تیم از هم بپاشد. برای یک بار هم که شده باعث شوید که این مردم راضی باشند و بگذارید اسمتان به خوبی و نیکی در تاریخ فوتبال ماندگار شود.