بیانیه نکونام پس از خداحافظی/ جلوی هیچکس سرم را خم نمیکنم جز هواداران
بیانیه نکونام پس از خداحافظی/ جلوی هیچکس سرم را خم نمیکنم جز هواداران
جواد نکونام با انتشار بیانیهای به صورت رسمی خداحافظیاش از بازیهای ملی را اعلام کرد.
به گزارش ایسنا، نکونام، بازیکن تاثیرگذار فوتبال ایران سهشنبه شب پس از از انجام ۱۵۱ بازی ملی از دیدارهای ملی خداحافظی کرد تا دوران یکی از مهمترین بازیکنان فوتبال ایران هم در عرصه ملی به پایان رسیده باشد. نکونام با انتشار بیانیهای امروز به صورت رسمی خداحافظیاش از بازیهای ملی را اعلام کرد.
در بیانیه نکونام که نسخهای از آن در اختیار ایسنا قرار گرفته است، کاپیتان سابق تیم ملی نوشته است: "پانزده سال پیش در دیداری دوستانه مقابل اکوادر، در اولین بازی ملی برای هشت دقیقه به زمین رفتم تا به زرینچه، مهدویکیا، علی دایی و دیگر همبازیانم ملحق شوم. آن روز بازی پرواز میکردم. پاهایم در آن هشت دقیقه روی زمین نبود. میگفتند پیراهن تیم ملی هزار کیلوگرم است اما من وزن خودم را هم احساس نمیکردم. پیراهن تیم ملی بالهایی شده بود که مرا از سطح زمین جدا کرد. بازی را برده بودیم، البته من سهم چندانی در آن پیروزی نداشتم اما آن بازی نقش بزرگی در زندگی من داشت. آن شب وقتی همه اعضای تیم در رختکن استادیوم کولزیوم رفتند دوش بگیرند، من همچنان مبهوت نشسته بودم. نمیخواستم پیراهن تیم ملی را در بیاورم. نکند پیراهن را در بیاورم و دیگر سعادت پوشیدنش را نداشته باشم!
سفر من با تیم ملی پانزده سال طول کشید. پیراهن تیم ملی روی تن من ماند. با این پیراهن کیلومترها دویدم تا اگر لیاقتش را داشته باشم، لبخندی روی چهره مردم کشورم بنشانم و با ورزش فوتبال که بهانهای انسانی و اخلاقی است، برایشان اندکی هیجان بسازم در کشاکش گرفتاریهای زندگی. از شب اکوادر تا شب سوئد، در صدها بازی، خاطرههای تلخ و شیرینی ساختم که مانند دور تند یک فیلم از مقابل چشمانم میگذرد. شبیه همان سرگیجه خوشایندی است که در نخستین بازی ملی داشتم.
یک تصویر در تمام خاطرات ملی من ثابت است و آنهم حس حضور شما هواداران است. اگر بدانید چه جایگاهی در فوتبال دارید. بدون شما فوتبال اصلا معنایی ندارد؟ من هیچوقت سرم را جلوی کسی خم نکردم و نمی کنم به غیر از شما هواداران چون هر چه دارم از شما بوده و خواهد بود. بعد از باز سوئد احساس کردم که دیگر وقت خداحافظی فرا رسیده و باید پیراهن مقدس تیم ملی را به بازیکن دیگری بسپارم و بروم. روز اولی که این پیراهن را به تن کردم، به عشق و شوق شما بود و تا روز آخر هم با همین عشق پیراهن مقدس ایران بزرگ را پوشیدم. خاطره بد زیاد داشته ایم، روزها و شب هایی که شما عزیزان هم به خاطر شکستها، کنار ما گریه کردید. وقتی این اشکها را دیدیم با تمام وجود جنگیدیم که روزی لبخند زیبایی هم روی لبان تان بنشانیم. هنوز خاطره شیرین صعود به جام جهانی آلمان و برزیل در خاطر من هست. شب بازی بحرین و آن خوشحالی بی حد و حصر. ما گریه می کردیم، شما هم اما این گریه زیباترین لبخند دنیا بود. در اولسان وقتی کره را بردیم، احساس کردم سنگین ترین بار تمام عمر، از روی دوشمان برداشته شد و تنها و تنها به شما فکر می کردیم که در آن فشارهای اقتصادی و معیشتی دقایقی
شاد بودید و انواع و اقسام مشکلاتتان را فراموش می کردید. امروز بی اندازه خوشحالم که سالهای سال کنارتان بودهام و وقتی با خاطراتی که در کنار هم داشته ایم فکر می کنم، بغض گلویم را می فشارد. چطور میتوانم تمام روزهایمان را در این نوشته ها خلاصه کنم؟ فقط می خواهم به عنوان برادری کوچکتر، از شما بابت شکستها عذرخواهی کنم.
…
با مهر، احترام و فروتنی - جواد نکونام"