ژاپنی ها با ربات تمرین می کنند!

به گزارش هفت ورزشی، از قبل پیش بینی می شد شاگردان لوران تیلیه (سرمربی فرانسوی تیم ملی ژاپن) برابر تیم ملی ایران برنده شوند اما شاید انتظار می رفت حداقل تیم تیم ما بتواند یک ست از حریف بگیرد.

تفاوت اما کجا بود؟

تفاوت در سرویس بود. تیم متوسط و آسیایی ایران فقط با یکی دو بازیکن پرشی‌زن و پر نوسان و تیم المپیکی ژاپن با چند بازیکن متخصص در نواختن سرویس های پرشی برابر هم صف آرایی کردند.

درست سربزنگاه و در امتیازات بالای 20 ژاپنی ها راحت تر سرویس می زدند و امتیاز جمع می کردند درحالی که شاگردان روبرتو پیاتزا به راحتی سرویس خراب کرده و امتیاز از دست می دادند.

نقطه قوت ژاپنی ها در جا به جایی داخل زمین و دریافت بود که همیشه هم در این زمینه موفق و بی رقیب نشان داده اند و حال شاید پرسش به وجود بیاید که چگونه؟ چه طور والیبال ژاپن به این هماهنگی و بازی بی نقص و کم اشتباه دست پیدا کرده است؟

جواب آن را باید در دانشگاه تسوکوبا در ژاپن جستجو کرد. محققان این دانشگاه با همکاری فدراسیون والیبال ژاپن حدد 2 سال پیش موفق به طراحی و ساخت ربات‌هایی شدند که والیبال بازی می‌کنند. این ربات‌ها که دقیقا حرکات انسان را تقلید می‌کنند، هرکدام از سه بازوی رباتیک تشکیل شده و توسط کامپیوتر هدایت می‌شوند. آن‌ها می‌توانند به عنوان حریف تمرینی بازیکنان والیبال به خدمت گرفته شوند؛ برخی از بازیکنان تیم ملی ژاپن برای کامل کردن تاکتیک های حمله، در مقابل رباتی که تاکتیک ها و نحوه دفاع روی تور تیم حریف را تقلید می کند، تمرین می کنند.

ماشین بلاک ژاپنی‌ها، سه جفت بازو رباتیک داشته که به سرعت از یک جهت به جهت دیگر تور حرکت می کند. این ماشین در مقابل اسپک‌های تیم مهاجم دفاع کرده و گرفتن و بازگرداندن توپ را برای رقیب سخت می کند. اسپک موثرترین راه برای کسب امتیاز در والیبال است. در حالی که مهاجمان به دنبال فضای خالی برای فرستادن توپ به آنجا هستند، وظیفه ماشین بلاک این است که این بخش های از زمین را برای مهاجمان غیر قابل دسترس کند.

لوران تیلیه و مربیان تیم ملی ژاپن امکان برنامه ریزی بازوهای رباتیک برای تمرین های مختلف را داشته و همچنین می توان سبک تاکتیکی تیم حریف را با ماشین بلاک بازسازی کرد. سرعت حرکت و جا به جایی بازوهای رباتیک 3.7 متر در ثانیه است که می تواند از هر بازیکنی سریع‌تر از محلی به محل دیگر زمین منتقل شود. شش بازیکن تیم والیبال زنان ژاپن بیش از هشت روز در جلسات تمرینی خود از این ربات بهره بردند. آنها می گویند، تفاوت کمی بین بازی با این ماشین و بازی واقعی احساس کرده اند.

ربات های یاد شده در قالب تیم رقیب برابر تور قرار گرفته و به دفاع در برابر اسپک های اعضای تیم ملی ژاپن می پردازند. در جریان انجام حملات تیم ملی ژاپن سه ربات طراحی شده به این منظور با هوشمندی و جاگیری مناسب به دفاع روی تور پرداخته و دست های خود را به سبک بازیکنان واقعی والیبال در مسیر توپ قرار می دادند تا جلوی اصابت توپ را به زمین بگیرند.

آری، تیم ملی ایران به تیمی باخت که با ربات تمرین می کند اما خطر و هشدار بزرگ در راه است.

این ربات ها فعلا تنها می توانند در مسیرهای از قبل تعیین شده حرکت کنند، اما در آینده مثل انسان ها غیرقابل پیش بینی شده و خود می توانند در این زمینه تصمیم بگیرند. استفاده از ربات ها به عنوان حریف ورزشی کم کم در حال گسترش است و ژاپنی ها مثل همیشه در والیبال هم پیش گام شده و به دنبال آن هستند که والیبال دنیا را بعد از آسیا به تسخیر خود در بیاورند.

امروز شاید راحت ترین کار نقد روبرتو پیاتزا سرمربی ایتالیایی تیم ملی یا عملکرد پرنوسان مرتضی شریفی، پوریا حسین خانزاده یا علی حاجی پور باشد اما واقعیت امر چیز دیگریست.

ژاپنی ها با بهترین امکانات و استفاده از متخصصان دانشگاه های خود با ربات تمرین می کنند در حالی که ما در ایران شاید از کمترین امکانات برخوردار باشیم.

البته ربات همیشه هم نمی تواند حریف هوش انسان شود و چه بسا برزیل، ایتالیا، لهستان و ... مغلوب ژاپن و ربات هایش نشوند کمااینکه معتقدیم والیبال ایران هم به لطف نیروی انسانی و سرمایه های بالقوه خود می تواند برابر تکنولوژی هم قد علم کند. باور بفرمایید!