چرا شهروندان کشورهای درگیر تورم شدید، رمزارزها را به پول ملی ترجیح می‌دهند؟
کاهش مداوم ارزش پول ملی در اقتصادهای تورمی، حفظ قدرت خرید را به دغدغه اصلی سرمایه‌گذاران خرد تبدیل کرده است؛ در این میان، دارایی‌های دیجیتال به سنگری برای مقابله با تورم تبدیل شده‌اند.
بر اساس تازه‌ترین ارزیابی مؤسسه «پرایس‌واترهاوس‌کوپرز» (PwC) بر مبنای استاندارد حسابداری شماره ۲۹، کشورهای آرژانتین، هائیتی، لبنان، مالاوی، سودان جنوبی، سودان، ترکیه و ونزوئلا در زمره اقتصادهای ابرتورمی جهان قرار دارند. بررسی رفتار کاربران در این کشورها نشان می‌دهد که انتخاب رمزارزها به هدف سرمایه‌گذاران بستگی دارد:
۱. استیبل‌کوین‌ها (ابزار حفظ ارزش و انتقال): در کشورهایی مانند آرژانتین، شهروندان برای فرار از سقوط ارزش پزو و حفظ ارزش دلاری دارایی‌های خود به استیبل‌کوین‌هایی چون تتر روی آورده‌اند. همچنین کیف‌پول‌های غیرحضانتی در بحران‌هایی مانند فروپاشی نظام بانکی لبنان (۲۰۱۹)، به کاربران امکان داد تا کنترل دارایی‌های خود را حفظ کنند.
۲. دارایی‌های پرنوسان (ریسک برای جبران عقب‌ماندگی): گروهی دیگر از سرمایه‌گذاران خرد با هدف کسب بازدهی بالاتر و جبران زیان‌های تورمی، به سراغ بیت‌کوین و آلت‌کوین‌ها می‌روند. برای نمونه، حجم معاملات رمزارزها در ترکیه از سال ۲۰۲۱ تا اواسط ۲۰۲۵ به حدود ۸۷۸ میلیارد دلار رسید و تمایل به معاملات پرریسک در آن مشهود بوده است.
همچنین بخوانید
آمریکا پس از ۴ سال دوباره به واردکننده خالص بیت کوین تبدیل شد
با این حال، کارشناسان هشدار می‌دهند که گسترش بازار رمزارزها لزوماً به معنای ثبات مالی نیست؛ محدودیت‌های قانونی، ریسک‌های فنی، هزینه‌های تبدیل و نقدشوندگی، از چالش‌های جدی سرمایه‌گذاری در این بازارها به شمار می‌روند.
سلب مسئولیت: مطالب ارائه شده در این سایت صرفاً جنبه اطلاع‌رسانی و آموزشی دارد و به هیچ عنوان نباید به عنوان توصیه سرمایه‌گذاری یا مشاوره مالی تلقی شود. مسئولیت تصمیم‌گیری برای هرگونه خرید یا فروش بر عهده خود کاربر است. توصیه می‌شود پیش از هرگونه فعالیت، تحقیقات لازم را انجام دهید.
