اصلاح قیمت نفت خام پس از جهش سپتامبر
نفت WTI پس از جهش سپتامبر در محدوده ۹۰ تا ۹۵ دلار تثبیت شده است؛ محدودیت عرضه و کاهش ذخایر از قیمت حمایت می‌کنند، اما اصلاح تکنیکال و رشد تولید آمریکا مسیر بازار را پیچیده کرده‌اند.
به گزارش هفت کریپتو به نقل از شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز نفت خام وست تگزاس اینترمدیت (WTI) در معاملات دوم تا سوم اکتبر ۲۰۲۶ در محدوده ۹۱ تا ۹۱.۳۰ دلار در هر بشکه معامله می‌شود و پس از یک جلسه پرنوسان که کف‌هایی نزدیک ۸۸ دلار را تجربه کرد، در حوالی ۹۱.۱۱ تا ۹۱.۲۶ دلار قرار گرفته است. قیمت نفت در آخرین داده‌های معاملاتی حدود ۱.۷ درصد کاهش روزانه داشته، اما در مقیاس یک ماهه همچنان نزدیک به ۰.۶ درصد رشد کرده است. این وضعیت، تصویری از بازاری را نشان می‌دهد که پس از جهش شدید سپتامبر، اکنون وارد مرحله‌ای از تثبیت و اصلاح شده است.
WTI در سپتامبر برای مدتی از محدوده ۱۰۰ تا ۱۰۶ دلار عبور کرد، اما پس از ثبت سقف‌هایی نزدیک ۱۰۶ تا ۱۰۷ دلار، با اصلاح قابل توجهی مواجه شد. دامنه ۵۲ هفته‌ای قیمت نیز حدود ۵۵ تا ۱۱۸ دلار است؛ محدوده‌ای که نشان می‌دهد نفت در سال جاری یکی از پرنوسان‌ترین دوره‌های معاملاتی خود را پشت سر گذاشته است. اکنون بازار در محدوده ۹۰ تا ۹۵ دلار در حال جابه‌جایی است و رفتار قیمت در اطراف این منطقه می‌تواند مسیر کوتاه‌مدت WTI را مشخص کند.
اختلال عرضه همچنان ستون اصلی قیمت نفت است
عامل بنیادی مهم در بازار نفت، همچنان محدودیت عرضه ناشی از اختلالات گسترده در تولید و صادرات خاورمیانه است. کاهش جریان صادرات، محدودیت‌های حمل‌ونقل و اختلال در مسیرهای جایگزین باعث شده است بخشی از عرضه جهانی از مدار عادی خارج شود و در نتیجه، بازار با کاهش قابل توجه ذخایر مواجه باشد. برآورد EIA نشان می‌دهد حجم تولید متوقف‌شده در سه‌ماهه چهارم ۲۰۲۶ به‌طور میانگین حدود ۵.۷ میلیون بشکه در روز خواهد بود.
با وجود تلاش برای بازگرداندن جریان صادرات از مسیر خطوط لوله جایگزین، انتقال کشتی‌به‌کشتی و سایر مسیرهای عملیاتی، عادی‌سازی کامل عرضه در کوتاه‌مدت همچنان با محدودیت مواجه است. همین فاصله میان عرضه واقعی و ظرفیت بالقوه، بخشی از حق‌بیمه ریسک موجود در قیمت نفت را حفظ کرده است. در چنین شرایطی، هر نشانه‌ای از کاهش اختلالات می‌تواند فشار نزولی ایجاد کند، در حالی که تشدید اختلالات عرضه می‌تواند دوباره بازار را به سمت محدوده‌های بالاتر سوق دهد.
در سوی دیگر، سیاست تولید اوپک‌پلاس نیز در کانون توجه قرار دارد. این گروه در آخرین تصمیم‌های خود اهداف تولید اکتبر و نوامبر را بدون تغییر عمده حفظ کرده است، در حالی که تولید واقعی برخی اعضای اصلی همچنان حدود ۵ میلیون بشکه در روز پایین‌تر از سطوح پیش از بحران قرار دارد. بررسی ظرفیت و سهمیه‌های سال ۲۰۲۷ نیز به دلیل اختلال در پروژه‌های تولیدی به اواسط نوامبر موکول شده است.
تولید آمریکا مانع دیگری در مسیر جهش نفت است
در طرف مقابل، تولید نفت آمریکا همچنان در سطوح قدرتمندی قرار دارد و به محدوده ۱۳.۹ تا ۱۴ میلیون بشکه در روز، یعنی نزدیک به رکوردهای هفتگی، رسیده است. داده‌های نظرسنجی فدرال رزرو دالاس نیز از افزایش فعالیت تولیدکنندگان در سه‌ماهه سوم حکایت دارد؛ هرچند فشار هزینه‌ها و نااطمینانی همچنان بخشی از معادله تولیدکنندگان است.
برآورد تولیدکنندگان نیز دامنه وسیعی از عدم قطعیت را نشان می‌دهد. در نظرسنجی فدرال رزرو دالاس، انتظار تولیدکنندگان برای قیمت WTI در پایان سال حدود ۸۸ دلار عنوان شده، اما دامنه پیش‌بینی‌ها از ۷۰ تا ۱۲۶ دلار گسترده است. این اختلاف، حساسیت بالای بازار نفت به تحولات عرضه، تقاضا و ریسک‌های ژئوپلیتیکی را نشان می‌دهد.
در همین حال، ذخایر جهانی روند نزولی قابل توجهی داشته‌اند. برآورد EIA از کاهش حدود ۴۰۰ میلیون بشکه‌ای ذخایر در سال جاری حکایت دارد و برخی برآوردها تداوم کاهش ذخایر به میزان ۱.۷ تا بیش از ۳ میلیون بشکه در روز تا پایان ۲۰۲۶ را مطرح می‌کنند. ذخایر کشورهای عضو OECD نیز در مقایسه تاریخی در سطوح فشرده‌ای قرار دارند و این وضعیت از قیمت نفت در برابر افت‌های عمیق‌تر حمایت می‌کند.
تقاضا و ذخایر آمریکا تصویر یکدستی ارائه نمی‌کنند
در بخش تقاضا، شرایط پیچیده‌تر است. قیمت‌های بالا، ضعف نسبی بخش تولیدی و کاهش قدرت تقاضا در برخی اقتصادهای آسیایی باعث شده است برآورد رشد مصرف جهانی با احتیاط بیشتری دنبال شود. EIA نیز در برخی به‌روزرسانی‌های خود، برآورد مصرف نفت در سال ۲۰۲۶ را نسبت به پیش‌بینی‌های قبلی تعدیل کرده است.
آخرین گزارش وضعیت هفتگی نفت EIA برای هفته منتهی به ۲۵ سپتامبر نشان داد ذخایر تجاری نفت خام آمریکا حدود ۰.۹ میلیون بشکه افزایش یافته و به ۴۲۷.۳ میلیون بشکه رسیده است؛ سطحی که اندکی بالاتر از میانگین پنج‌ساله قرار دارد. در مقابل، ذخایر فرآورده‌های میان‌تقطیر همچنان حدود ۱۳ تا ۱۴ درصد پایین‌تر از میانگین پنج‌ساله است و همین موضوع از حاشیه سود فرآورده‌ها حمایت می‌کند.
ذخایر کوشینگ نیز از کف‌های قبلی اندکی بازسازی شده و ذخایر راهبردی آمریکا همچنان با روند تدریجی برداشت مواجه است. گزارش بعدی EIA در حوالی ۷ تا ۸ اکتبر منتشر خواهد شد و تغییرات موجودی نفت خام آمریکا می‌تواند یکی از محرک‌های مهم نوسان کوتاه‌مدت WTI باشد.
بازار نفت در محدوده‌ای فشرده، اما با دامنه نوسان غیرعادی
از منظر تکنیکال، WTI پس از صعود به محدوده ۱۰۶ تا ۱۰۷ دلار وارد فاز اصلاحی شده و اکنون در حال تلاش برای تثبیت بالای حمایت‌های نزدیک ۹۰ دلار است. ساختار کوتاه‌مدت همچنان با سقف‌های پایین‌تر همراه است، اما بازگشت قیمت از محدوده ۸۸.۵۰ تا ۸۹ دلار نشان می‌دهد تقاضا در سطوح پایین‌تر هنوز فعال است.
دامنه نوسان نیز همچنان بسیار بالاست. ATR در حدود ۳.۷۰ تا ۴.۴۰ دلار، معادل تقریباً ۴ درصد قیمت، قرار دارد و همین موضوع باعث می‌شود حرکت‌های روزانه چند دلاری در نفت WTI غیرعادی نباشد. در چنین محیطی، شکست‌های کوتاه‌مدت باید در کنار قیمت پایانی و ساختار چندروزه بررسی شوند، زیرا نوسانات لحظه‌ای می‌توانند تصویر متفاوتی از روند اصلی ارائه کنند.
میانگین‌های متحرک نیز ترکیبی از نشانه‌های کوتاه‌مدت و میان‌مدت را ارائه می‌کنند. قیمت بالاتر از میانگین‌های متحرک ۵۰ و ۱۰۰ روزه قرار دارد که از ساختار میان‌مدت حمایت می‌کند، اما همچنان پایین‌تر از میانگین ۲۰ روزه در محدوده ۹۳.۷۵ دلار معامله می‌شود. این فاصله نشان می‌دهد بازار پس از جهش سپتامبر هنوز نتوانسته شتاب صعودی خود را به‌طور کامل بازسازی کند.
۹۴ دلار مرز مهم بازگشت شتاب صعودی
RSI روزانه ۱۴روزه در محدوده ۴۷ تا ۴۸ قرار دارد و از نظر مومنتوم، بازار را در وضعیت خنثی نشان می‌دهد. MACD نیز در نزدیکی خط صفر یا اندکی پایین‌تر از آن قرار دارد و سیگنال‌های هیستوگرام ترکیبی هستند. در بازه‌های کوتاه‌تر، استوکاستیک و Williams %R گرایش نزولی یا اشباع فروش را نشان می‌دهند که با ماهیت اصلاحی حرکت اخیر سازگار است.
در سمت مقاومت، محدوده ۹۳.۳۰ تا ۹۴.۷۰ دلار نخستین مانع مهم محسوب می‌شود. این محدوده با فیبوناچی ۳۸.۲ درصد و میانگین متحرک ۱۰۰ دوره‌ای هم‌پوشانی دارد و عبور پایدار قیمت از آن می‌تواند ساختار اصلاحی کوتاه‌مدت را تضعیف کند. پس از آن، محدوده ۹۷ تا ۹۷.۶۰ دلار قرار دارد که با میانگین ۲۰ روزه و مقاومت بعدی بازار همزمان است.
در صورت عبور از این محدوده، قیمت‌های ۹۹ تا ۱۰۰ دلار اهمیت روانی و تکنیکی بیشتری پیدا می‌کنند. در سناریوهای صعودی مبتنی بر برخی شمارش‌های الیوت، اهداف بالاتری در محدوده ۱۰۵ تا ۱۱۵ دلار نیز مطرح شده است؛ با این حال، تحقق چنین حرکتی به عبور قیمت از مقاومت‌های میانی و تداوم محرک‌های بنیادی نیاز دارد.
حمایت ۹۰ دلار در مرکز نبرد کوتاه‌مدت قرار دارد
در طرف مقابل، حمایت فوری WTI در محدوده ۹۰.۵۰ تا ۹۰.۶۰ دلار قرار دارد که با سطح ۵۰ درصد فیبوناچی نیز هم‌پوشانی دارد. محدوده ۸۹ تا ۸۹.۱۰ دلار حمایت بعدی است و میانگین متحرک ۵۰ روزه و کف‌های اخیر را در خود جای داده است. پایین‌تر از آن، منطقه ۸۷ تا ۸۸.۵۰ دلار اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.
همچنین بخوانید
سهام آمریکا پس از افزایش نرخ بهره افت کرد؛ احتمال افزایش‌های بیش‌تر
در صورت شکست این منطقه، حمایت‌های عمیق‌تر در ۸۴ تا ۸۶ دلار و سپس ۷۹ تا ۸۰ دلار قرار دارند. فیبوناچی حرکت اخیر از کف ۶۷ دلار تا سقف ۱۰۷ دلار نیز سطح ۳۸.۲ درصد را نزدیک قیمت‌های فعلی و سطح ۵۰ درصد را در حوالی ۸۷ دلار قرار می‌دهد.
از منظر زمانی، نمودار چهار ساعته همچنان سوگیری نزولی قدرتمندی دارد و میانگین‌های متحرک و خط روند، سقف حرکت‌های کوتاه‌مدت را محدود کرده‌اند. در نمودار روزانه، وضعیت متفاوت است و قرار گرفتن قیمت بالاتر از بخش عمده میانگین‌های متحرک، همچنان امکان ادامه بازیابی را حفظ کرده است. نمودار هفتگی نیز بین وضعیت خنثی و نزولی قرار دارد، هرچند برخی سناریوهای الیوت، در صورت حفظ قیمت بالاتر از ۸۷.۷۰ دلار، احتمال ازسرگیری روند صعودی بزرگ‌تر و حرکت به سمت ۱۰۵ تا ۱۱۵ دلار را مطرح می‌کنند؛ سناریوی جایگزین، شکست این سطح و حرکت به سمت ۷۹ تا ۶۷ دلار است.
مسیر نفت به داده‌های ذخایر و جریان عرضه گره خورده است
از نظر بنیادی، منحنی قیمت نفت همچنان عمدتاً در وضعیت backwardation قرار دارد؛ ساختاری که معمولاً نشان‌دهنده فشردگی عرضه در کوتاه‌مدت است. بنابراین، بازار تنها به نمودار WTI نگاه نمی‌کند و سرعت بازگشت عرضه، وضعیت ذخایر و تحولات مسیرهای صادراتی نیز در تعیین قیمت نقش دارند.
پیش‌بینی EIA در گزارش چشم‌انداز کوتاه‌مدت انرژی سپتامبر نشان می‌دهد متوسط قیمت برنت در نیمه دوم ۲۰۲۶ حدود ۹۰ دلار خواهد بود و با بازگشت عرضه و بازسازی ذخایر، این رقم در سال ۲۰۲۷ به سمت ۷۴ دلار کاهش می‌یابد. از آنجا که WTI معمولاً با تخفیف نسبت به برنت معامله می‌شود، نظرسنجی رویترز نیز متوسط قیمت WTI در سال ۲۰۲۶ را حدود ۸۴ دلار برآورد کرده است.
برای ماه اکتبر، برآوردهای بازار دامنه بسیار وسیعی از حدود ۸۳ تا ۱۰۸ دلار را دربرمی‌گیرد و سناریوهای پایه عمدتاً حوالی ۸۹ تا ۹۷ دلار متمرکز هستند. در سناریوی صعودی، تداوم اختلالات عرضه یا شکل‌گیری شوک جدید می‌تواند فشار خرید را افزایش دهد؛ در سناریوی نزولی، بازسازی سریع‌تر ذخایر، افزایش عرضه غیراوپکی و کاهش تقاضا می‌تواند قیمت را تحت فشار قرار دهد.
جمع‌بندی؛ WTI در نقطه‌ای حساس میان ۹۰ و ۹۷ دلار
نفت WTI در محدوده ۹۰ تا ۹۵ دلار وارد مرحله‌ای شده است که همزمان دو نیروی متضاد بر قیمت اثر می‌گذارند. از یک طرف، محدودیت عرضه، کاهش ذخایر جهانی و backwardation همچنان از بازار حمایت می‌کنند و از طرف دیگر، افزایش تولید آمریکا، نگرانی درباره تقاضا و اصلاح تکنیکال پس از جهش سپتامبر، مانع ادامه بی‌وقفه روند صعودی شده‌اند.
در کوتاه‌مدت، محدوده ۹۰ تا ۹۱ دلار مهم‌ترین منطقه حمایتی بازار است و شکست پایدار ۹۰.۵۰ دلار می‌تواند مسیر را به سمت ۸۷ تا ۸۶ دلار باز کند. در سمت مقابل، عبور از ۹۳.۳۰ تا ۹۴.۷۰ دلار و سپس ۹۷ تا ۹۷.۶۰ دلار، ساختار قیمت را برای حرکت دوباره به سمت ۹۹ تا ۱۰۰ دلار مساعدتر می‌کند. با توجه به ATR بالا و نوسان نزدیک ۴ درصد، واکنش قیمت به این سطوح می‌تواند با حرکات سریع همراه باشد.
در میان عوامل بنیادی، گزارش‌های هفتگی EIA، سرعت بازگشت صادرات، تصمیم‌های اوپک‌پلاس و تحولات ژئوپلیتیکی همچنان مهم‌ترین محرک‌های بازار هستند. در افق میان‌مدت نیز تداوم محدودیت عرضه تا اوایل ۲۰۲۷ می‌تواند از قیمت‌ها حمایت کند، در حالی که افزایش تولید غیراوپک و ضعف تقاضا ریسک نزولی را افزایش می‌دهد. بنابراین، WTI در پایان هفته نخست اکتبر همچنان بازاری پرنوسان و وابسته به جریان خبر است؛ بازاری که شکست محدوده ۹۰ تا ۹۷ دلار می‌تواند تصویر تکنیکال آن را به شکل محسوسی تغییر دهد.
سلب مسئولیت: مطالب ارائه شده در این سایت صرفاً جنبه اطلاع‌رسانی و آموزشی دارد و به هیچ عنوان نباید به عنوان توصیه سرمایه‌گذاری یا مشاوره مالی تلقی شود. مسئولیت تصمیم‌گیری برای هرگونه خرید یا فروش بر عهده خود کاربر است. توصیه می‌شود پیش از هرگونه فعالیت، تحقیقات لازم را انجام دهید.
