واکنش متفاوت گواردیولا به محکومیت منچسترسیتی؛ احساس گناه می کنم!
پپ گواردیولا پس از اعلام حکم لیگ برتر درباره پرونده منچسترسیتی، واکنشی نشان داده که توجه ها را به خود جلب کرده است.
به گزارش هفت ورزشی، هیچ وقت درباره بزرگی و جایگاه گواردیولا به‌عنوان مربی تردیدی مطرح نشده؛ او احتمالاً بهترین مربی تاریخ است. اما واکنش پپ پس از اعلام حکم لیگ برتر درباره محکومیت منچسترسیتی در ۱۱۴ مورد از مجموع ۱۱۵ اتهامی که این لیگ به دلیل نقض قوانین فرپلی مالی علیه باشگاه مطرح کرده بود، عجیب به نظر می‌رسد و ارزش بررسی دارد.
نابغه‌ها، و گواردیولا که بدون شک یکی از آن‌هاست، علاوه بر اینکه خودشان هم به نبوغشان باور دارند، نمی‌توانند بپذیرند که آثار و دستاوردهایشان به هیچ دلیلی خدشه‌دار شود؛ حتی اگر پای تحقیقی در میان باشد که بر تکرار تخلفات اقتصادی از سوی باشگاهی تأکید کند که تا تابستان خودش هدایتش می‌کرد.
تنها چند ساعت پس از انتشار بیانیه لیگ برتر و منچسترسیتی، بیانیه خود پپ هم در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد؛ او به صف مدیران و مدیران سابق باشگاه پیوست تا بی‌گناهی تیمی را ثابت کند که خودش طی ۱۰ فصل اخیر آن را به افتخار و موفقیت رسانده بود.
حتی از همین حالا اعلام شده که گواردیولا روز ۱۴ ماه جاری برای دیدار منچسترسیتی مقابل پاری‌سن‌ژرمن در لیگ قهرمانان اروپا به ورزشگاه اتحاد خواهد رفت تا در این مقطع دشوار، از تیم «حمایت» کند و «در کنار بازیکنانش باشد».
تلاش پپ برای روشن کردن تصویری که نه‌تنها خودش، بلکه مربیان دیگری را هم در بر می‌گیرد، قابل توجه است. گواردیولا تنها در دو فصل از فصل‌هایی که به‌عنوان دوره‌های غیرقانونی مورد بررسی قرار گرفته‌اند، یعنی فصل‌های ۱۷-۲۰۱۶ و ۱۸-۲۰۱۷، هدایت تیم را بر عهده داشت. با این حال، مربیانی مثل مارک هیوز، روبرتو مانچینی، مانوئل پیگرینی و برایان کید که آن زمان به‌صورت موقت هدایت تیم را بر عهده داشتند، به اندازه او تحت تأثیر این وضعیت قرار نگرفته‌اند.
همه آن‌ها، درست مثل پپ، از جریان میلیون‌ها پوند سرمایه‌ای که از ابوظبی وارد باشگاه می‌شد بهره‌مند شدند؛ سرمایه‌ای که باعث شد، دست‌کم طبق ادعاها، تیم‌هایی در اختیار داشته باشند که از نظر کیفیت و امکانات بالاتر از حد معمول بودند.
گواردیولا متفاوت است. سال‌های اخیر این موضوع را به‌خوبی نشان داده‌اند. او در سال ۲۰۲۴ قراردادش را با سیتی تمدید کرد، اما در سال ۲۰۲۶ زودتر از موعد از تیم جدا شد؛ آن هم در شرایطی که یک سال دیگر از قراردادش باقی مانده بود.
این احساس به وجود می‌آید که او با طولانی‌تر یا کوتاه‌تر شدن روند تحقیقات و سپس صدور حکم، زمان‌بندی ماندنش در باشگاه را هم تغییر می‌داد. این موضوع او را آزار می‌داد و حالا هم همچنان آزارش می‌دهد. او احساس گناه می‌کند، بدون اینکه حتی بداند واقعاً مقصر بوده یا نه.
