دو کلمه حرف حساب با آقا جواد؛ جوانگرایی خوب است اما برای همسایه؟!
تصور می کردیم بالاخره یک مجری تلویزیونی با پای خودش دل از آنتن و تصویر کنده و داوطلبانه بازنشسته می شود تا راه برای جوانان با استعداد باز شود اما زهی خیال باطل!
به گزارش هفت ورزشی، رسول مجیدی مجری برنامه "لذت فوتبال" با شوق و ذوق فراوان و چنان اشتیاقی حرف از بازگشت جواد خیابانی به تلویزیون زد تو گویی لیونل مسی دوباره به تیم ملی آرژانتین برگشته است!
جواد خیابانی که خردادماه گذشته اعلام کرده بود پس از 35 سال از صدا و سیما خداحافظی کرده است برگشت و با شعری از مولانا هم برگشت. آقا جواد که سعی می کرد بازگشت خودش به تلویزیون را حماسی و احساسی تر کند گفت:
«بشنو این نی چون شکایت می‌کند / از جدایی‌ها حکایت می‌کند/هر کسی کو دور ماند از اصل خویش / باز جوید روزگار وصل خویش! امیدوارم بار دیگر بتوانم در برنامه لذت فوتبال، دو مسابقه فوتبال، دو برنامه فوتبال و دو سخن خوب فوتبالی برای مردمی بگویم که دلشان می‌خواهد با تماشای لذت فوتبال از فوتبال لذت ببرند.»
جواد خیابانی نیازی به معرفی بیشتر ندارد؛ او سال 1376 با گزارش بازی ایران و استرالیا به اوج شهرت رسید و به عنوان یکی از محبوب‌ترین مجریان تلویزیونی شناخته شد. با وجود موفقیت‌های اولیه، خیابانی به تدریج از دوران اوج خود فاصله گرفت و عدم به روزرسانی اطلاعاتش در سال‌های بعد تأثیر منفی بر محبوبیت او و کارنامه اش گذاشت.
بی تعارف در یک دهه اخیر بیشتر از آن که جواد خیابانی را با صدای گرم و گزارش های ماندگار بشناسند به دلیل سوتی ها و جملات قصارش می شناسند!
جدای از سوتی ها، بی انگیزگی و به روز نبودن اطلاعات جواد خیابانی در سال 1395 اتفاق عجیبی رُخ داد؛ در آن سال نام یک برند ایتالیایی به نام جیووا در فوتبال ایران مطرح شد و این برند ابتدا روی لباس پرسپولیس و سپس روی لباس تیم ملی ایران قرار گرفت. در آن زمان اخباری درباره ارتباط جواد خیابانی با برند جیووا به گوش رسید و او در مراسم رونمایی از لباس تیم ملی در واکنش به انتقادات از این برند گفت: «می‌گویند خیابانی دلال لباس شده است. من حدود چهار ماه پیش یک پیامک به آقای کفاشیان دادم که جیووا هم می‌تواند اسپانسر تیم ملی شود. افتخار می‌کنم که پرچم سه رنگ کشورم را تن بازیکنان تیم ملی کنم و اگر بازیکنان تیم ملی لباس با کیفیت بپوشند و بگویند دلالی است، من به دلالی کردن لباس‌های تیم ملی افتخار می‌کنم.»
تلویزیون ملی اما چشم خود را به روی همه این موارد و حتی اتهام زدن به دفتر وزیر کشاورزی و این ادعا که برای دیدن آقای وزیر از او 200 میلیون تومان رشوه خواسته‌اند، بست و ...
در نهایت خود جواد خیابانی با پای خودش از تلویزیون رفت و با خداداد عزیزی در یکی از سایت های ورزشی ویژه برنامه جام جهانی 2026 را اجرا کرد.
هنوز 3 ماه از خداحافظی رسمی خیابانی نگذشته بود که او پشیمان و نادم از این خداحافظی برگشته و دوباره فرزند تلویزیون شده است!
ایرادی هم ندارد اما برای یک مجری ورزشی آن هم جوادخیابانی کلی ایراد دارد و می خواهیم با این مقدمه طولانی دو کلمه حرف حساب با آقا جواد بزنیم.
جواد خیابانی یکی از منتقدان پر و پا قرص و همیشگی عدم جوانگرایی در تیم ملی بوده و بارها در این مورد صحبت کرده است.
آقا جواد از امیر قلعه نویی می پرسد: چرا سرمربی تیم ملی به چند ستاره های جوانی که در فوتبال ایران داشتیم، توجه نکرد؟ نکرد دیگر! حسین‌زاده و هاشم‌نژاد در تراکتور می‌درخشند. مهدی طارمی و سردار آزمون یک بازی بیرون بروند و این دو نفر بازی کنند. ایرادی دارد؟
پرسش اینجاست: چرا جواد خیابانی پس از 36 سال جای خودش را به یک جوان مستعد، با انگیزه و تازه نفس در گزارش و مجری گری نمی دهد؟ به راستی آیا کسی از خداحافظی او ناراحت شد؟ جدای از رسول مجیدی مجری "لذت فوتبال" آیا شخص دیگری هم از بازگشت آقا جواد به تلویزیون خوشحال شده است؟! جواب آن قدر روشن، واضح و مبرهن است که هر جمله دیگری تکرار مکررات است!
به نظر می رسد از نگاه آقا جواد و آقا جوادها، جوانگرایی خوب است اما برای همسایه و امیر قلعه نویی! وقتی پای خودمان وسط می آید نه تنها جوانگرایی خوب نیست بلکه بد است و تلویزیون نیاز مبرم به مجریان و گزارشگرانی دارد که سال هاست دوره و دهه آنها تمام شده است!
