وفادار مثل محمود خوردبین و فداکار مثل عزیز اسپندار

به گزارش هفت ورزشی، چندی پیش در تماس تلفنی با محمود خوردبین از این چهره با اخلاق و دوست داشتنی پرسپولیس و فوتبال ایران، سووال کردم از جمع بازیکنان پرسپولیس چه کسی با او تماس می گیرد و احوالش را می پرسد؟

مثل همیشه مهربان و بی توقع پاسخ داد: « همه گرفتارند و توقعی ندارم اما وحید امیری گهگداری تماس می گیرد و ...»

امروز به بهانه خانه نشینی محمود خوردبین بد ندیدیم گزارشی از 5 بازیکن تک باشگاهی و وفادار در فوتبال ایران بنویسیم که امیدواریم مورد توجه شما قرار بگیرد.

محمود خوردبین؛ خوش تیپ وفادار!

معمولا آدم های خوش تیپ خیلی وفادار نیستند اما این موضوع در مورد محمود خوردبین صدق نمی کند!

خوردبین بین سال‌های 1343 تا 1359 سابقه بازی در باشگاه پرسپولیس تهران دارد. او در این مدت 170 بار پیراهن این باشگاه را بر تن کرد و 47 گل به ثمر رساند.

خوردبین در سال 1350 به پیکان به طور قرضی پیوست و چون پیکان و پرسپولیس در آن سال یک تیم واحد داشتند، او ازجمله بازیکنانی به حساب می‌آید که فقط برای یک تیم بازی کرده است.

خوردبین در دوران جوانی یکی از خوش قیافه ترین و جذاب ترین بازیکنان فوتبال بود که پس از خداحافظی از بازی به عنوان سرپرست سال های سال تیم پرسپولیس را همراهی کرد.

عزیز اسپندار؛ آقای گل فداکار

نسل جدید فوتبالدوستان ایرانی و شاید انزلی چی ندانند عزیز اسپندار کیست؟

آقای گل ایران در سال 1353 و1356، دومین گلزن برتر کل دوران جام تخت حمشید با 47 گل زده، یکی از سه تفنگدار افسانه ای ملوان و برندهٔ نخستین جام حذفی ایران و عضویت در تیم ملی ارتش ایران در پیش از انقلاب بخشی از افتخارات مهاجم گلزنی است که هرگز در رده ملی به استحقاق خودش نرسید.

شاید اگر مربیان تیم ملی قبل از پیروزی انقلاب نگاه مهربانانه تری به او داشتند یا اسپندار به جای ملوان در یکی از تیم های تهرانی تاج سابق، پرسپولیس یا پاس توپ می زد، هم به تیم ملی دعوت می شد و هم مسافر جام جهانی اما...

عزیز اسپندار مهاجم افسانه ای ملوان از سال 1348 تا 1365 تعداد 550 بازی برای این تیم انجام داد و موفق شد 117 گل هم به ثمر برساند.

غلامحسین پیروانی؛ شاغلام شیراز

سال هاست که فوتبال شیراز با یک نام آشنا و پر آوازه عجین شده است، نامی بزرگ که تا امروز هم همراه اسم فوتبال شیراز برده می شود.

غلامحسین پیروانی اسطوره فوتبال شیراز متولد 9 فروردین 1334 در شیراز است . او در جوانی کاپیتان تیم ملی جوانان ایران بود و با این تیم قهرمان آسیا هم شد. برادر بزرگ تر افشین پیروانی در بزرگسالی بازیکن باشگاه برق شیراز بود و تمامی دوران فوتبالش را در این تیم سپری کرد.

این مدافع میانی مستحکم و کم اشتباه از سال 1348 تا 1372 و به مدت 24 سال برای تیم برق شیراز توپ زد و هرگز هم باشگاهش را عوض نکرد.

چه بسا اگر غلامحسین پیروانی مثل برادر کوچک تر خودش افشین جلالی شیراز می کرد و به تهران می آمد یکی از بازیکنان ماندگار تیم ملی ایران هم می شد اما او شیراز را به هر جای دنیا ترجیح داده و می دهد.

اصغر حاجیلو؛ اصغر داداش!

اصغر حاجیلو، زاده 10 مرداد 1335 است و بازیکن سابق تیم ملی فوتبال ایران که تمام دوران حرفه‌ای فوتبال خود را در استقلال تهران گذرانده‌ است.

اصغر داداش (لقب حاجیلو نزد همبازیانش) مدافع چپ و ستون پایدار خط دفاع تاج سابق، از مظاهر عشق و وفاداری به پیراهن باشگاهی است.

 او از جوانان به تیم بزرگسالان رسید و دست پرورده  سال های آخر حضور مستر رایکوف در باشگاه تاج سابق است .

حاجیلو طی سال های 1351 تا 1367 از جوانان تا بزرگسالان پیراهن تاج و استقلال را به تن کرد تا با 16 سال حضور بیشترین تداوم را در این تیم داشته است. اصغر حاجیلو  از همان نسل بی تکرار فوتبال ماست  که بی هیچ  چشمداشتی، سالهای جوانی را  تنها به عشق باشگاه و هوادار توپ زد.

ابراهیم صادقی؛ نارنجی پوش!

ابراهیم صادقی یکی از بازیکنان با سابقه فوتبال ایران است که با 438 بازی سومین رکورددار بازی در لیگ برتر به شمار می رود. سیدجلال حسینی با (488 بازی) و رحمتی با (  464 بازی ) رتبه های اول و دوم را به خود اختصاص داده اند. ابراهیم صادقی در سال 1379 به عضویت به باشگاه فوتبال سایپا درآمد و تا سال 1396 در همین تیم به بازی پرداخت و از دنیای فوتبال خداحافظی کرد.

در سال 1389 به پاس یک دهه حضور مستمر صادقی در باشگاه سایپا، این باشگاه در مراسمی با نام «نارنجی وفادار» از او تجلیل و تقدیر به عمل آورد.

صادقی هم از جمله نمادهای وفاداری در فوتبال باشگاهی ایران محسوب می شود.