آقایان مدعی اخلاق، تند نروید و از فوتبال جهنم نسازید
فوتبال ایران حاشیه دارد اما نه به آن اندازه ای که روی آن تبلیغ منفی می شود!
به گزارش هفت ورزشی، در طول یک هفته گذشته هر کانال تلویزیونی می زدید و هر جایی می خواستید بچرخید، صحبت از زشتی و وقاحت گفتار و رفتار خداداد عزیزی و امید عالیشاه بوده توگویی همه مشکلات و بی اخلاقی های جامعه مربوط به فوتبال است!
اگر بخواهیم در این رابطه حرف بزنیم می توان سطرها نوشت اما باید از اول تا آخر روی تمام صحبت های خود بوق بگذاریم؛ بوق...بوق...بوق و باز هم بوق!
بی تعارف کسی رفتار و گفتار خداداد عزیزی و امید عالیشاه را تأیید نمی کند و همه ما هم منتظر یک عذرخواهی ساده از طرفین درگیری جنجالی بازی تراکتور و گل گهر سیرجان در تبریز بودیم ولی زهی خیال باطل!
اما این وسط یک اما داریم؛ بحث امروز نگارنده (مهدی یکتا) درباره مدعیان اخلاق است.
پرسش اینجاست: مگر این اتفاق و حاشیه زشت برای اولین بار بوده است؟ قبل از تبریز و بازی تراکتور و گل گهر، مشابه چنین اتفاقی نیفتاده است؟
جواب روشن است؛ ده ها و شاید صدها بار دیگر هم مشابه یا حتی بدتر از فحاشی خداداد عزیزی در ورزشگاه های مختلف پیش آمده اما شاید ضبط و پخش نشده باشد.
امروز به دلیل جنگ و مشکلات اقتصادی شاید یکی از معدود دلخوشی ها یا دلخوشکنک مردم شاید تماشای فوتبال باشد.
حالا مردم می خواهند در این وضعیت 90 دقیقه فوتبال ببینند و لذت ببرند اما باید از میان انبوده کلمات قلمبه و سولمبه مدعیان اخلاق عبور کنند و پند و اندرز فلان مجری تلویزیونی یا بهمان کارشناس و پیشکسوت و حتی افراد بیگانه با فوتبال و ورزش را بشنوند و تحمل کنند.
دوستان و آقایان! لطفا تند نروید و همین جا صبر کنید. باز تکرار می کنیم کسی کار زشت خداداد عزیزی یا حتی امید عالیشاه (با گرفتن دست جلوی دهان حین بازی!) را تأیید نمی کند اما از فوتبال جهنم نسازید!
لطفا خوب توجه کنید؛ کاهش و افت محسوس تامین نیازهای اساسی در بخش مهمی از طبقات جامعه به خصوص نیازهای معیشتی و رفاهی و ناکامی در تامین حداقل نیازهای معیشتی از عوامل مهم رشد خشونت فیزیکی و کلامی در جامعه است. در میان انبوهی از فریادها، عصبانیتها، عبارتهای کوتاه اما بسیار نامطبوع، ناکامیهای جامعه در زمینههای مختلف به خصوص فاصله طبقاتی، بحران اشتغال، گرانیهای روز افزون، نامرادیها، نامردیها و بیاخلاقیهای ناشی از وضعیت بحران اقتصادی را میتوان به وضوح مشاهده کرد. درک این نکته بسیار مهم است که با یک جامعه آسیبدیده طرف هستیم.
شاید خداداد عزیزی و امید عالیشاه از لحاظ مالی و اقتصادی خیلی به مشکل بر نخورده باشند اما به هرحال ترکش این مشکلات از طرف اطرافیان، خانواده، دوستان و آشنایان به آنها هم خورده باشد.
متأسفانه ورزش فوتبال بیش از سایر عرصه ها در معرض دید و قضاوت است و بر همین اساس هم هر کسی به خودش اجازه قضاوت می دهد و حتی حکم هم صادر می کند!
چندی پیش بدتر از الفاظ خداداد عزیزی را بزرگ تئاتر و سینمای ایران بر زبان آورد و اتفاقا وویس هم نبود بلکه فیلم کامل آن پخش و منتشر شد اما مدعیان اخلاق خودشان را به ندیدن و نشنیدن زدند. چرا؟
هیچ کس قضاوت نکرد و خواهان برخورد یا محرومیت آن اسم بزرگ تئاتر و سینمای ایران نشد. امروز خداداد عزیزی 4 ماه و امید عالیشاه 4 هفته محروم شده اند اما ... همه مشکلات و بداخلاقی های این جامعه "فوتبال" نیست.
بی تعارف هر روزی که از منزل خارج می شویم مشابه همین الفاظ و بدتر از فحاشی پخش شده از طرف خداداد عزیزی را در کوچه و خیابان، تاکسی، مترو، اتوبوس ... و حتی مراکز خرید می بینیم و می شنویم.
حالا آقایان مدعی اخلاق! انصاف داشته باشید و 30 ثانیه با خود خلوت کنید؛ پرخاشگری کلامی یکی از اشکال عصبیت اجتماعی است که فقط هم در فوتبال نیست. والسلام و نامه تمام!
