روایت متفاوت ستاره بارسلونا از لاماسیا

به گزارش هفت ورزشی، فرمین لوپز در روایتی متفاوت از دوران نوجوانی خود در لاماسیا، از تمسخرهایی گفت که به دلیل جثه کوچک و رشد جسمانی دیرهنگام تحمل کرد؛ تجربه‌ای که در مقطعی باعث شد هافبک بارسلونا احساس کند توان رقابت با هم‌سن‌وسال‌هایش را ندارد.

فرمین لوپز این روزها یکی از مهره‌های مهم بارسلوناست، اما مسیر رسیدن او به تیم نخست آبی‌واناری‌ها بسیار دشوارتر از چیزی بوده که اکنون به نظر می‌رسد. هافبک ۲۳ ساله اسپانیایی در پروژه «تمرین علیه قلدری» درباره یکی از سخت‌ترین مقاطع دوران نوجوانی خود صحبت کرده است؛ زمانی که تفاوت فیزیکی‌اش با سایر بازیکنان آکادمی روی اعتمادبه‌نفس او تأثیر جدی گذاشته بود. فرمین توضیح داد که در دوران رشد بارها به دلیل قد و جثه کوچکش مورد تمسخر قرار می‌گرفت. او گفت شوخی تکراری اطرافیان این بود که صدایش می‌کردند «فرمین کوچولو»؛ جمله‌ای که در ابتدا برایش خنده‌دار بود، اما با تکرار شدن به مرور اثر دیگری روی ذهن او گذاشت. هافبک بارسلونا گفت:

«در ابتدا می‌خندی و فکر می‌کنی این فقط یک شوخی است، اما وقتی بارها آن را می‌شنوی، روی تو تأثیر می‌گذارد. فکر می‌کنی نمی‌توانی با بازیکنان هم‌سن خودت رقابت کنی، قدرت بدنی آنها را نداری و بیش از اندازه کوچک هستی.»

این شرایط در فاصله حدود ۱۴ تا ۱۶ سالگی برای فرمین شدیدتر شد. او می‌دید بسیاری از هم‌تیمی‌هایش از نظر جسمانی رشد کرده‌اند، در حالی که خودش همچنان ظاهری بسیار جوان‌تر داشت. طبق روایت خودش، این مقایسه باعث ایجاد احساس حقارت، ناامنی و اضطراب در او شد. فرمین گفت در مقاطعی از هم‌تیمی‌هایش فاصله می‌گرفت و لحظات دشواری را به تنهایی در اتاقش پشت سر می‌گذاشت:

«می‌دیدم بقیه بازی می‌کنند و من نه. هم‌تیمی‌هایم شبیه مردان بزرگسال بودند و من این‌طور نبودم. احساس می‌کردم زمان من هیچ‌وقت فرا نمی‌رسد.»

با این حال، ستاره بارسلونا تأکید کرد هرگز به طور جدی درباره کنار گذاشتن فوتبال تردید نداشت، اما بارها نسبت به خودش دچار شک شد. فرمین می‌دانست کیفیت فنی لازم را دارد، اما احساس می‌کرد محدودیت جسمانی اجازه نمی‌دهد فوتبالی را که در ذهن دارد، ارائه کند. نقش خانواده در عبور او از این دوران بسیار پررنگ بود. فرمین گفت پدر و مادرش مهم‌ترین تکیه‌گاه او بودند و هر زمان فشارها زیاد می‌شد، صحبت کردن با آنها کمک می‌کرد دوباره انگیزه‌اش را پیدا کند. کارکنان و بازیکنان لاماسیا نیز به گفته او محیطی خانوادگی ایجاد کرده بودند و در مواقع دشوار حمایتش می‌کردند.

هافبک اسپانیایی از لیونل مسی و آندرس اینیستا نیز به عنوان دو الگوی مهم دوران نوجوانی خود نام برد. فرمین می‌دید دو بازیکنی که از نظر فیزیکی جثه بزرگی نداشتند، توانسته‌اند به بالاترین سطح فوتبال جهان برسند و همین مسئله به او کمک کرد نگاه متفاوتی به شرایط خودش داشته باشد. او گفت:

«مسی و اینیستا باعث شدند بفهمم کوچک بودن نباید باعث شود احساس حقارت کنی. می‌توانی ویژگی‌های دیگری مثل سرعت تصمیم‌گیری را توسعه بدهی. آنها به من کمک کردند هیچ‌وقت از باور داشتن به خودم دست نکشم.»

واقعیت نیز در نهایت مسیر فرمین را تغییر داد. رشد جسمانی او دیرتر از بسیاری از هم‌نسلانش اتفاق افتاد و دوره قرضی در لینارس نقطه عطف مهمی در پیشرفت این بازیکن بود. او در آن مقطع از نظر بدنی پیشرفت قابل توجهی کرد و پس از بازگشت به بارسلونا، در پیش‌فصل ۲۰۲۳ با عملکرد درخشان مقابل رئال مادرید توجه ژاوی را جلب کرد. فرمین حالا از تجربه خودش برای رساندن پیامی به نوجوانانی استفاده می‌کند که شرایط مشابهی دارند. او تأکید کرد مهم‌ترین مسئله این است که مشکلات را درون خود نگه ندارند، با افراد قابل اعتماد صحبت کنند و اجازه ندهند نظر دیگران تصویرشان از خودشان را تعیین کند.

ستاره بارسلونا همچنین خطاب به افرادی که دیگران را مسخره می‌کنند، از اهمیت همدلی گفت؛ چرا که جمله‌ای که برای یک نفر فقط یک شوخی ساده به نظر می‌رسد، ممکن است برای طرف مقابل تبدیل به منبعی طولانی‌مدت از ناامنی و اضطراب شود. داستان فرمین از این جهت قابل توجه است که بازیکنی که زمانی به دلیل جثه کوچک احساس می‌کرد شاید نتواند با هم‌سن‌وسال‌هایش رقابت کند، امروز به یکی از بازیکنان تیم نخست بارسلونا و تیم ملی اسپانیا تبدیل شده است؛ مسیری که خودش بیش از هر چیز آن را حاصل صبر، حمایت خانواده و ادامه دادن در سخت‌ترین مقاطع می‌داند.