فنونی زاده: قول شرف میدهم دانیال ایری ۱۰ سال دفاع پرسپولیس را بیمه میکند!
مرتضی فنونی زاده در گفتگویی مفصل با هفت ورزشی، از عملکرد تیم مهدی تارتار در دربی حمایت کرد.
به گزارش هفت ورزشی، به بهانه دربی ۱۰۷ پایتخت که با تساوی مهیج استقلال و پرسپولیس در اصفهان به پایان رسید، با مرتضی فنونی زاده، مدافع سال های دور سرخپوشان پایتخت تماس گرفتیم.
پیشکسوت خوش صحبت پرسپولیس نیز مثل همیشه، مفصل و ریز بینانه در مورد این بازی و آخرین شرایط پرسپولیس با هفت ورزشی گفتگو کرد. صحبت هایی که مشروح آن را در ادامه می خوانید.
* دربی ۱۰۷ هم با تساوی به پایان رسید. چطور بود بازی؟
فکر میکنم یکی از بهترین دربی های پنج شش سال اخیر بود و برای من یادآور دربی های دهه شصت و هفتاد شد. مخصوصا دهه شصت. دورانی که دربی ها هم برد داشت و هم موقعیت های گلزنی زیادی روی دروازه ها شکل میگرفت.
تنها عیب این بازی، دربی باز نبودن درصد زیادی از بازیکنان پرسپولیس بود. فکر میکنم هشت بازیکن تیم برای اولین بار دربی را تجربه میکردند و این یعنی بازیکن دربی باز نداشتیم اما با این وجود انصافا فوقالعاده بازی کردند.
* تصمیمات مهدی تارتار چطور بود؟
والا تارتار کارش را به نحو احسن جلو میبرد و هم خودش و هم کادرفنی تمام پرسپولیسی اش، تا اینجا عالی عمل کردند.
من خودم بازی را بین مردم خونگرم یزد تماشا کردم و پیش بینی من برتری سه بر یک پرسپولیس بود. من خودم پانزده دربی بازی کردم. باید در یک ربع اول یک گل رد و بدل شود تا این بازی به زیباترین شکل ممکن پیش برود.
در همین بازی هم دیدید پس از گلزنی پرسپولیس، بازی چقدر ریتم خوبی گرفت و تماشایی دنبال شد. تنها مورد این دیدار همانطور که گرفتم کم تجربگی بازیکنان به خصوص پرسپولیسی ها بود. به عنوان مثال مهدی تیکدری پیش از این بارها برابر استقلال بازی کرده بود اما طبیعتا آن حساسیتی که در دربی وجود دارد، کاملا متفاوت از بازی با پیراهن گل گهر یا تیم های دیگر مقابل استقلال است.
به نظر من خلاف میل باطنی دو سرمربی، بازی مساوی شد. البته که حق به حقدار رسید و دیداری که پنجاه پنجاه بود، نهایتا با تساوی به پایان رسید.
و همین تساوی رکورد شکست ناپذیری پرسپولیس در دربی ها را ۹ ساله کرد...
بله طبیعتا این خودش یک مزیت است و صلابت تیم بزرگ پرسپولیس را نشان میدهد.
از این ۹ سالی که استقلال نتوانسته پرسپولیس را ببرد شاید نصف بازی ها هم مساوی شده باشد اما شما ال کلاسیکو را ببینید. اصلا مساوی سرشان نمیشود و همیشه برنده دارد. حتی مساوی هم شود با نتایج پرگل مثل ۲-۲ و ۳-۳ خواهد بود. به هرحال بضاعت فوتبال ایران همین است دیگر.
به نظرم برنده بزرگ این هفته تراکتور بود که در بازی ای با تساوی بیرون آمد که باید با اختلاف به شمس آذر میباخت. واقعا از نمایش شمس آذر لذت بردم. اگر بیرانوند همیشه این شکلی بازی کند، میتوانیم بگوییم بهترین دروازه بان آسیا است.
خداراشکر تا اینجای فصل لیگ پویایی داشتیم. شما ببینید همین چادرملو که اکنون انتهای جدول است، میتواند با دو برد متوالی به جمع هشت تیم برتر برسد. امسال مدعی زیاد داریم...
* طبق این پنج هفته، کدام تیم را بیشتر از همه در حد قهرمانی دیدید؟
والا تراکتور نتایج بهتری گرفته و پرسپولیس را هم شکست داده است. اما اعتقادم این است با توجه به نفراتی که هست، الان استقلال هم بازی ای که پرسپولیس میکند را نمیکند و تراکتور هم روی تک موقعیت ها به گل رسیده است.
بخدا تعصبی نظر نمیدهم اما پرسپولیس از نظر من شانس اول قهرمانی است.
* از دانیال ایری هم بعد از اشتباهی که مقابل تراکتور داشت، خیلی انتقاد شد. نظر شما به عنوان بازیکنی که سال ها مدافع میانی پرسپولیس بوده اید در مورد ایری چیست؟
قول شرف به شما میدهم ایری راحت برای ۱۰ سال خط دفاع پرسپولیس و تیم ملی را همانند محمد پنجعلی بیمه میکند.
به نظرم تارتار ترسید وگرنه اگر من سرمربی پرسپولیس بودم، بعد از گل محبی، ایری را به زمین میآوردم. اصلا اشتباه کند چه ایرادی دارد؟
اشتباه کردن برای فوتبالیست است. مخصوصا مدافع؛ آنقدر باید اشتباه کند که استاد شود. یک مثال میزنم این را حتما بنویسید.
یادم میآید اولین بازی ام برای پرسپولیس مقابل دارایی بود که صد هزار هوادار به ورزشگاه آمده بودند. اوایل بازی بود که یک توپ را در هجده قدم خودمان بدون کنترل کردن، با ضربه بلند دور کردم و اصطلاحا زیر توپ زدم.
محمد پنجعلی همانجا گوش من را گرفت و گفت بچه جان یک دفعه دیگر من در زمین باشم و تو زیر توپ بزنی، میگویم علی پروین تعویضت کند. گفتم آقا پنجعلی در هجده من نمیتوانم توپ را استپ کنم. گفت تا وقتی من هستم استپ کن و از هیچ چیز نترس. بخدا آویزه گوشم شد.
پنجعلی گفت اگر هم میخواهی زیر توپ بزنی، باید با بغل پا این کار را بکنی. بغل پای ما ۳۵ سانت است اما روی پا ۸ سانتی متر؛ دانیال جان شما باید آن توپ را با بغل پا دفع میکردی نه روی پا. اما خب این ها اشتباهات سهوی است و خدای ناکرده عمدی نیست.
این برای ایری میشود تجربه که انشالله در تیم ملی و پرسپولیس که بتوانی ۱۰ سال بدرخشی و با افتخار بازی کنی. بنابراین مدافع باید همیشه با بغل پا توپ را دفع کند و نه روی پا.
* ماجرای شما با محسن خلیلی به کجا رسید. انگار آشتی کردید؟
والا ما قهر نبودیم. هیچ محکمه قاضی پسندی آن حرف خلیلی را قبول نمیکرد. من و بهروز سلطانی روی هم صد بازی ملی داریم، بعد درب باشگاه را با لگد بشکانیم؟ آن هم باشگاه پرسپولیس که خانه دوم مان است؟ کدام آدم عاقلی این کار را میکند.
هفته پیش خودم به مهدی تارتار گفتم من و چند نفر از پیشکسوتان به اردوی تیم بیاییم و تارتار هم به علیرضا محمد پیغام داد که آقا مرتضی بیست نفر هم بیاورد مشکلی ندارد.
ما هم در آن ضیافت هتل المپیک حاضر شدیم. محسن خلیلی بچه محل من بوده و آقای گل شده است. اما نباید تا یک پستی میگیرند کاری کنند که ما به برادر کوچک ترمان چیزی بگوییم. قطعا امثال خلیلی باید به ما احترام بگذارند.
* خب اصل ماجرای آن روز چه بود؟
به شرافتم قسم، درب باشگاه که باز شد، هشت نفر آنجا نشسته بودند. به آن ها گفتم مگر نمیشنوید بهروز سلطانی در میزند؟ گفتند میشنویم اما همه آن ها گفتند محسن خلیلی اجازه نداده است!
همانجا خلیلی را صدا کردم و گفتم شش تا پست گرفتی حالا همه را از دست دادی و یکی از آن ها باقی مانده است. شماهایی که تازه پست گرفته اید باید بیشتر مراقبت حرف زدنتان باشید.
من هرجا بروم باید سخنگو شوم چرا که حرف بی ربط نمیزنم. همه حرف هایم را نیز با دلیل و مدرک و اسناد میزنم. به هرحال یک بحث خانوادگی بود که الحمدالله ردیف شد و دکتر حدادی نیز در این راستا تلاش زیادی کردند.
به حدادی پیشنهاد دادم هر بازی که تیم در تهران یا شهرستان دارد، دو یا سه نفر از پیشکسوتان را دعوت کن و اجازه نده از خانه دوم شان دور شوند. بخدا پیشکسوتان پرسپولیس توقع آنچنانی ندارند و فقط احترام میخواهند.
* راستی بازی نکردن اوستون اورونوف از نظر شما ایرادی ندارد؟
خوب شد گفتید. متاسفانه هواداران ما همه چیز را نمیدانند. در دهه شصت یه برهه ای بود که محمدحسن انصاریفرد با علی پروین به مشکل خوردند.
با این حال همیشه قبل از بازی ها علی آقا پروین اسم بازیکنان اصلی را میخواند. همیشه اسم انصاریفرد را نفر اول میآورد. همین میشد که همه ما تعجب میکردیم. با خودمان میگفتیم این دو نفر فقط بزن و بکوب نکرده اند اما همیشه فیکس به انصاریفرد بازی میداد.
در پایان یکی از همین بازی ها، خبرنگار از علی پروین پرسید چرا به انصاریفرد بازی میدهی و علی پروین گفت این بهترین بازیکن من است.
الان هم اورونوف میهمان ما است و شاید شش ماه دیگر برود و شاید هم شش سال دیگر اینجا بازی کند. همان شبی که میهمان پرسپولیس در هتل المپیک بودیم، از تارتار پرسیدم چرا به اورونوف بازی نمیدهی که تارتار گفت اورونوف در تمرینات خیلی خیلی بیتفاوت است.
هرجور به این موضوع نگاه کنیم حق با تارتار است. بازیکنانی باید در زمین باشند که در تمرینات حرفه ای هستند. برعکس این موضوع هم داریم. به عنوان مثال محسن عاشوری در پرسپولیس بازیکن بسیار باهوشی بود و پاس گل های فوقالعاده ای میداد. عاشوری در تمرین حتی عرق هم نمیکرد اما علی پروین همیشه او را در جمع یازده نفر میگذاشت. شاید در بازی کمتر از بقیه تلاش میکرد اما تمام گل های فرشاد پیوس با ردپای محسن عاشوری رقم میخورد.
تارتار به من گفت اورونوف اصلا خوب تمرین نمیکند و یک مقدار بی انگیزه است. به او گفتم شما در تیم هایی کار کردی که با پرسپولیس تفاوت زیادی دارند. نود و هشت درصد از هواداران پرسپولیس از اورونوف راضی هستند و او بازیکن کار دربیاری است. تارتار گفت انشالله بیشتر به او بازی میدهم. من به شما قول میدهم اورونوف همان بازیکن یکی دو سال پیش میشود.
منم سرمربی پرسپولیس بودم، الان بیفوما را به اورونوف ترجیح میدادم. اورونوف اگر یک ربع هم به زمین میرود باید شایستگی هایش را نشان دهد. اما من حواسم هست که به زمین هم میآید بسیار بی انگیزه و باری به هر جهت بازی میکند که زیبنده نام بزرگ پرسپولیس نیست.
توصیه من به تارتار این است یک بار هم به او فیکس بازی دهد ببینیم چکار میکند. همه دوست دارند فیکس باشند اما من روزی که رفتم پرسپولیس گفتم ذخیره هم باشم باعث افتخارم است. اما علی پروین لطف کرد و به من اعتماد کرد. من هم میخ را محکم کوبیدم و ۹ سال در پرسپولیس فیکس بازی کردم.
در ۱۹۰ بازی ممکن در آن ۹ سال فقط یک بازی را از دست دادم و آن هم دلیل انضباطی داشت. اگر کسی به من نشان دهد من یک بازی در پرسپولیس تعویض شده باشم، اسمم را عوض میکنم.
* در پایان، حرفی اگر مانده...
به عنوان صحبت پایانی این را مینویسم و امضا میکنم. پرسپولیس اگر به صدر جدول برسد، دیگر پایین آوردنش با کرام الکاتبین است. این را حتما بنویسید.
