پشت پرده بند فسخ ۱۰۰ میلیونی قرارداد رامین؛ پای ساپینتو درمیان است!

به گزارش هفت ورزشی، طبق اظهارات اخیر علی تاجرنیا، باشگاه استقلال برای قرارداد رامین رضاییان بند فسخ تنها ۱۰۰ میلیون تومانی در نظر گرفته بود؛ رقمی که با توجه به جایگاه فعلی او، عجیب به نظر می‌رسد.

اما چرا استقلال چنین بندی را تعیین کرد؟

پاسخ را باید در شرایطی جست‌وجو کرد که قرارداد رضاییان در آن بسته شد و البته در نگاه سرمربی وقت به این بازیکن؛ حتما به یاد دارید که ساپینتو و رامین در دی ماه که جدایی رضاییان رقم خورد، با یکدیگر به مشکل خورده بودند.

ساپینتو گفته بود رضاییان برای رسیدن به تیم ملی خواهان جدایی شده، اما خود رضاییان مدعی شد این مربی پرتغالی قبلا به او و مدیر برنامه‌هایش گفته بود که در استقلال فرصت بازی نخواهد داشت.

در چنین فضایی، شاید مدیران استقلال یک محاسبه ساده انجام داده بودند؛ وقتی سرمربی تیم نیازی به رامین ندارد، چرا باید برای حفظ او یک بند فسخ سنگین تعیین شود؟ چرا که ممکن بود داستان بازیکنانی مثل ارسلان مطهری و یا سجاد شهباززاده در دوران مدیران قبلی  که باوجود نیمکت نشینی حاضر به فسخ قرارداد نبودند، تکرار شود. در واقع مدیران استقلال بیشتر به دنبال رها شدن از دست رامین بودند تا ادامه همکاری با او!

حتی اگر احتمال درخشش رضاییان در فولاد و بازگشت دوباره‌اش به تیم ملی وجود داشت، احتمالاً یک سناریو در ذهن تصمیم‌گیران استقلال پررنگ‌تر بوده است؛ اینکه اگر ساپینتو در استقلال بماند، همچنان اعتقاد چندانی به رضاییان نخواهد داشت و در نتیجه ارزش قراردادی او برای باشگاه افزایش چشمگیری پیدا نمی‌کند.

همین نگاه می‌تواند توضیح بدهد که چرا بند فسخ قرارداد به جای یک رقم بازدارنده، تنها ۱۰۰ میلیون تومان تعیین شده است. اما فوتبال همیشه طبق پیش‌بینی مدیران جلو نمی‌رود.

رضاییان از استقلال جدا شد، به فولاد رفت و دوباره خودش را در معرض دیده‌شدن قرار داد. حضور در تیم ملی و درخشش در جام جهانی هم باعث شد ارزش فوتبالی او از آن چیزی که در زمان تعیین بند فسخ تصور می‌شد فاصله بگیرد.

اینجاست که اشتباه احتمالی استقلال خودش را نشان می‌دهد: باشگاه آینده یک بازیکن را بر اساس نیاز یک مربی در مقطع مشخص ارزیابی کرد، نه بر اساس ارزش واقعی و احتمال تغییر شرایط آن بازیکن.