طلسم ۶۸ ساله تنیس روی میز ایران شکسته نشد
گاهی نوشتن از مدال برنز در برخی رشته ها شیرین تر از مدال طلاست و تنیس روی میز هم یکی از این رشته هاست.
به گزارش هفت ورزشی، نوشاد عالمیان کاپیتان تیم ملی تنیس روی میز ایران خیلی تلاش کرد اما نتوانست کار نیمه تمام خود را تمام کند و با شکست برابر نفر اول رنکینگ دنیا به مدال برنز بازی های آسیایی 2026 ناگویا رسید.
دوست داشتیم و تصور می کردیم دیروز در رقابتهای تنیس روی میز بازی های آسیایی 2026 ناگویا اتفاقی تاریخی رخ دهد و پس از قهرمان ژاپنی این رقابت ها، وانگ چوچین مرد شماره یک دنیا و ستاره اصلی تنیس روی میز چین نیز به شکلی شگفتانگیز در نیمه نهایی برابر نوشاد عالمیان شکست بخورد اما...
کاپیتان 35 ساله تیم ملی تنیس روی میز ایران پیش تر نیز در مرحله یک چهارم نهایی توانسته بود هاریموتو توموکازو، ستاره ژاپنی و نفر چهارم ردهبندی جهانی، را در یک مسابقه نفسگیر هفتگیمه با نتیجه 4 بر3 شکست داده و به نیمه نهایی صعود کند.
فراموش نباید کرد همین هاریموتو چند روز پیش با کسب دو پیروزی در فینال تیمی، نقش مهمی در قهرمانی ژاپن مقابل چین و کسب مدال طلای تیمی داشت.
با این قهرمانی تیم ملی تنیس روی میز ژاپن در خانه به سلطه طولانیمدت چین در رقابتهای تیمی مردان پایان داد و پس از 60 سال بار دیگر به طلای این ماده در بازیهای آسیایی رسید.
نوشاد عالمیان اما ستاره تیم ژاپن قهرمان بازی های آسیایی ناگویا را در یک چهارم نهایی حذف کرد تا به غول مرحله نیمه نهایی و حریف چینی برسد.
کاپیتان تیم ملی تنیس روی میز ایران پس از پیروزی تاریخی برابر حریف ژاپنی و نفر چهارم رنکینگ دنیا گفته بود:« واقعیت این است که من به فینال فکر میکنم و امیدوارم بتوانم به این مرحله برسم. فکر میکنم حریفم وان چوچین باشد. ما قبلا هم آخرین بار بازی خیلی خوبی با هم داشتیم. آن بازی خیلی خوب بود و امیدوارم این بار بتوانم او را شکست دهم. البته هنوز کارم تمام نشده و انشالله بتوانم بازی بعدی را هم ببرم و به فینال برسم.»
نوشاد عالمیان خیلی هم سعی کرد به قول خود عمل کرده و به فینال بازی های آسیایی برسد تا پس از 68 سال رؤیای تنیس روی میز ایران را محقق کند اما غول چینی اجازه نداد و وانگ چوچین با نتیجه 4 بریک قهرمان ما را شکست داد.
بد نیست یادآوری کنیم؛ اولین بار در بازیهای آسیایی توکیو سال 1958 تیم 4 نفره تنیس روی میز ایران متشکل از امیر احتشام زاده، هوشنگ بزرگ زاده، حمید کارلو و ادمونت بیت خدا موفق شد، عنوان سوم تیمی را از آن خود کند. 8 سال بعد و در بازیهای آسیایی 1966 بانکوک تایلند هم هوشنگ بزرگزاده در مسابقات انفرادی یک مدال برنز دیگر را به کارنامه پینگ پنگ ایران اضافه کرد.
سال ها گذشت تا اینکه نوشاد عالمیان در بازی های آسیایی 2018 جاکارتا موفق شد با پیروزی بر رقیبانی از ویتنام و کره جنوبی به مرحله یک چهارم نهایی صعود کرده و در این مرحله با شکست حریفی از هنک کنگ ضمن صعود به مرحله ی نیمه نهایی مدال برنز خود را قطعی کرد. او در مسابقه نیمه نهایی در چهار گیم مغلوب لیو گایوآن از چین شد و به مدال برنز رضایت داد. آن مدال پس از 52 سال در بازیهای آسیایی و در قسمت انفرادی برای تنیس روی میز ایران کسب شد. همچنین نوشاد عالمیان در بازیهای آسیایی 2022 هانگژو دو مدال برنز تیمی و دوبل را به دست آورده بود.
دیروز اما عالمیان می خواست آرزوی 68 ساله ما را برآورده کند و به فینال برسد منتهای مراتب حریف چینی خیلی چغر بود!
با تمام این تفاسیر انصاف حکم می کند که بگوییم نوشاد عالمیان تا همین جا هم کار خودش را انجام داده و با هت تریک و کسب سومین مدال برنز خود در این رقابت ها، افتخاری تاریخی برای تنیس روی میز و ورزش ایران به دست آورده است.
فراموش نباید کرد تنیس روی میز در ورزش ایران، کشتی و وزنه برداری یا تکواندو و کاراته نیست که به مدال آوری یا طلا و نقره و برنز آن عادت داشته باشیم؛ این یک مدال نوبرانه و تاریخ سازی بزرگ برای ایران عزیز بود.