نقش محوری چین و هند در پایداری بازار جهانی طلا در سایه تنشهای سیاسی
بر اساس جدیدترین دادههای منتشر شده در آوریل ۲۰۲۶، بازارهای نوظهور با تأمین ۷۰ درصد از تقاضای جهانی طلا در دهه گذشته، نقش تعیینکنندهای […]
بر اساس جدیدترین دادههای منتشر شده در آوریل ۲۰۲۶، بازارهای نوظهور با تأمین ۷۰ درصد از تقاضای جهانی طلا در دهه گذشته، نقش تعیینکنندهای در ثبات این بازار ایفا کردهاند. در این میان، چین و هند به تنهایی نزدیک به نیمی از تقاضای جهانی را به خود اختصاص دادهاند که نشاندهنده نفوذ بیسابقه این دو کشور بر قیمتگذاری طلاست. با وجود اینکه پس از آغاز درگیریهای نظامی میان آمریکا و ایران، قیمت طلا به دلیل تمرکز سرمایهگذاران بر بازار نفت حدود ۱۰ درصد کاهش یافت، اما تقاضای ساختاری در بازارهای نوظهور مانع از فروپاشی قیمتها شده است.
چین با سهم ۲۷ درصدی، همچنان بزرگترین مصرفکننده طلا در جهان است. بانک مرکزی این کشور در مارس ۲۰۲۶ برای هفدهمین ماه متوالی ذخایر خود را افزایش داد و مجموع آن را به بیش از ۲,۳۰۰ تن رساند. عواملی همچون افت شاخصهای بورس داخلی و کاهش ارزش پول ملی چین در کنار نیاز به داراییهای امن در زمان جنگ، اشتیاق سرمایهگذاران چینی را به خرید طلا دوچندان کرده است. از سوی دیگر، هند با سهم ۲۱ درصدی در رتبه دوم قرار دارد. طلا در این کشور فراتر از یک ابزار مالی، دارای اهمیت فرهنگی عمیقی است؛ به طوری که ارزش ذخایر طلا در خانهها و معابد هند حدود ۲.۴ تریلیون دلار برآورد میشود که معادل بیش از ۵۶ درصد تولید ناخالص داخلی پیشبینی شده این کشور در سال جاری است.
در حالی که سهم آمریکای شمالی و اروپا در تقاضای جهانی بسیار محدودتر است، در بخش تأمین، قاره آفریقا با ۲۶ درصد پیشتاز تولید معادن جهان است. در نهایت، هرچند فشارهای ژئوپلیتیک و نوسانات قیمت سوخت در کوتاهمدت بازار طلا را تحت فشار قرار داده، اما تقاضای بنیادین از سوی قدرتهای اقتصادی آسیا همچون چین و هند، پیریزی مستحکمی برای آینده این فلز گرانبها ایجاد کرده است.