او «ترامپ چینی» است؛ نه برای تمسخر، بلکه برای خنده.

در ویدئویی روی دویین (تیک‌تاک چینی)، چن با اخم و لب‌های آویزان ترامپ، روی دیوار بزرگ چین می‌ایستد: «این خیلی بهتر از دیوار ماست… موفق شد مکزی-گولی‌ها را بیرون نگه داره!» وقتی همراهش می‌گوید «مکزی-گولی وجود نداره»، سریع می‌پرسد: «مغول‌ها پولش رو دادن؟» زیرنویس چینی دارد، اما شوخی در حرکات دست و چهره است.

چن به واسطه تقلید معلمان در مدرسه اخراج شد، اما حالا کادانس، ژست‌ها و وسواس‌های ترامپ را با تماشای کلیپ‌ها و کمدین آمریکایی مت فرند آموخته. او بایدن، اوباما و جی‌دی ونس را هم تقلید می‌کند، اما می‌گوید: «خیلی عادی‌ان برای کمدی.»

سیاست ممنوع، سرگرمی آزاد

چن سیاست را خط قرمز می‌داند: «چینی‌ها به سیاست اهمیت نمی‌دن، اما ترامپ سرگرمیه.» تونی هه، صاحب مغازه لباس در چونگ‌کینگ، می‌گوید: «ترامپ نه خوبه، نه بد؛ همیشه جالبه.» چن رهبران چین را تقلید نمی‌کند؛ «خشک و بی‌طنزند» و انگلیسی بی‌لهجه‌اش بی‌فایده است.

قانون چین استفاده تجاری از نام رهبران را ممنوع کرده؛ یک بازیگر مائو در ۲۰۱۸ به دردسر افتاد. چن می‌گوید: «من فقط تقلیدکننده‌ام و جای خودم رو می‌دونم.»

کپی‌کار کالیفرنیایی و چالش پول‌سازی

بزرگ‌ترین دردسر چن، یک تقلیدکننده چینی در کالیفرنیاست که ویدئوهایش را از دویین می‌دزدد و روی تیک‌تاک (ممنوعه در چین) می‌گذارد تا از جوایز تیک‌تاک سود ببرد. چن با ChatGPT اخطار حقوقی جعلی فرستاد؛ کپی‌کار متوقف شد. «من ترامپ جعلی واقعی‌ام، اون جعلیه.»

چن از آبجو چونگ‌کینگ و یک شرکت خودروسازی برقی پول درمی‌آورد، اما هنوز راه ثروتمند شدن از استریمینگ را پیدا نکرده. او چونگ‌کینگ - شهری کوهستانی با قطارهای عبوری از ساختمان‌ها - را تبلیغ می‌کند. همکاری با اینفلوئنسر آمریکایی iShowspeed، شهرتش را منفجر کرد.

از رژیم شکست‌خورده تا ترامپ

چن، فرزند یگانه یک کارگر نساجی و باربر رودخانه یانگ‌تسه، ابتدا ویدئوهای لاغری ساخت؛ شکست خورد و چاق‌تر شد. سپس آموزش انگلیسی داد، اما با روی کار آمدن دوباره ترامپ، تقلید را آغاز کرد: «هیچ‌کس معروف‌تر از ترامپ نیست.» او «شاگرد» را در دانشگاه چنگدو دیده بود.

چن می‌گوید قصدش مسخره کردن ترامپ یا کمک به دشمنانش نیست: «می‌خوام نشون بدم چینی‌ها هم شوخ‌طبع و پرجنب‌وجوشن.» آرزویش؟ سفر به آمریکا و دیدار با «دوبله خودش» برای افزایش فالوئر.

در چونگ‌کینگ، پشت قابلمه چیلی اویل در رستوران محبوبش، چن می‌خندد: «اگر خنده‌دار نباشه، ارزش نداره.»