این میزان استقبال حتی از عناوین تثبیتشدهای مانند Red Notice و Carry-On نیز پیشی گرفت و نشان داد ترکیب زیباییشناسی کیپاپ با فانتزی شهری، تقاضایی بسیار بیشتر از آنچه استودیوی اولیه تصور میکرد، دارد.
موفقیت تجاری KPop Demon Hunters به موسیقی آن نیز سرایت کرد. تکآهنگ اصلی با عنوان Golden که توسط گروه دخترانه خیالی HUNTR/X اجرا شد، به صدر جدولها رسید و در اوایل سال ۲۰۲۶ جایزه گرمی بهترین ترانه نوشتهشده برای آثار تصویری را از آن خود کرد.
این استقبال گسترده باعث شد نتفلیکس در استراتژی اکران خود بازنگری کند و نمایشهای ویژه «همخوانی با فیلم» را در سالنهای سینما برگزار کند؛ اکرانهای محدودی که حدود ۲۰ میلیون دلار فروش داشتند.
اگرچه نتفلیکس ساخت دنباله KPop Demon Hunters را تأیید کرده و چندین اسپینآف نیز در دست توسعه هستند، اما چرخه تولید طولانی انیمیشنهای باکیفیت به این معناست که قسمت بعدی احتمالاً زودتر از سال ۲۰۲۸ آماده نخواهد شد. بنابراین، طرفداران اجراهای موزیکال پرتنش و مبارزهمحور گروه باید چند سالی برای ادامه داستان رومی (با صداپیشگی آردن چو)، میرا (می هونگ) و زویی (جی-یونگ یو) صبر کنند.
خوشبختانه، تا آن زمان فیلمهای جذاب دیگری وجود دارند که بهشیوهای مشابه به فرهنگ آیدلها، تهدیدهای ماورایی و هویت موسیقایی میپردازند و میتوانند جای خالی این اثر را پر کنند.
۵) Monster High: Boo York, Boo York
Monster High: Boo York, Boo York تصویری منسجم از ستارهبودن در دنیای پاپ و فانتزی شهری ارائه میدهد که از چند جهت با داستان آیدلهای شکارچی شیاطین همراستاست. روایت حول محور «کتی نوآر» (با صداپیشگی میسی هِیل) شکل میگیرد؛ هنرمندی جهانی که برای بازیابی صدای هنری خود به کلانشهری ماورایی سفر میکند و در آنجا با نیروهای کیهانی باستانی روبهرو میشود.
درست مانند اعضای HUNTR/X، کتی نوآر باید همزمان با فشارهای یک صنعت ساختگی و پرزرقوبرق کنار بیاید و شرایط خارقالعادهای را مدیریت کند که واقعیت او را تهدید میکنند.
فیلم با بهرهگیری از یک موسیقی متن پاپ، صحنه اجرا را به میدان اصلی حل تعارض تبدیل میکند. تمرکز آن بر گروهی زنانه است که با تکیه بر خلاقیت و یکپارچگی هنری بر چالشهای بیرونی غلبه میکنند، با مضامین خواهری، جاهطلبی و هویت جمعی که موفقیت فیلم نتفلیکس را رقم زد همخوانی دارد. برای مخاطبانی که شیفته زیباییشناسی مدرن و مدگرای دنیای مبارزه با شیاطین بودند، این اثر جهانی را ارائه میدهد که در آن «استایل» و «صدا» ابزارهای اصلی بقا و رهایی شخصیاند.
۴) Kubo and the Two Strings
Kubo and the Two Strings برداشتی پیچیده از موسیقی بهعنوان ابزاری واقعی از قدرت و پیوندی حیاتی با میراث نیاکان ارائه میدهد. داستان درباره «کوبو» (با صداپیشگی آرت پارکینسون) است؛ پسری جوان که با نواختن شامیسن جادوییاش، کاغذها را از طریق موسیقی به حرکت درمیآورد و در نهایت برای شکست دادن ارواح خبیث وارد سفری حماسی میشود.
هرچند فضای داستان تاریخی است، اما استفاده از اجراهای موسیقایی بهعنوان آیینی دفاعی، مستقیماً با شیوهای که آیدلهای KPop Demon Hunters از رقص و آواز برای مقابله با تهدیدهای فراطبیعی بهره میبرند، همراستا است.
کارگردان، تراویس نایت، با بهرهگیری از انیمیشن استاپموشن به هر فریم بافتی ملموس میبخشد، بهطوری که هر زخمه بر سیم ساز، وزنی فیزیکی و حسی دارد. این تأکید بر ماهیت حرکتی صدا، دقت مکانیکی یک ملودی اجراشده را برجسته میکند. با قرار دادن موسیقیدان در جایگاه «محافظ نهایی»، فیلم این ایده را تثبیت میکند که هنر میتواند سلاحی مؤثر در جهانی مملو از خطرات متافیزیکی باشد.
۳) Turning Red
ماهیت نوجوانی و شدت شیفتگی به موسیقی، ستونهای اصلی Turning Red هستند؛ اثری ضروری برای کسانی که با پویایی گروهی HUNTR/X ارتباط برقرار کردند. داستان درباره «میلین لی» (با صداپیشگی روزالی چیانگ) است؛ نوجوانی که نفرین خانوادگیاش باعث میشود هنگام تجربه احساسات شدید، به یک پاندای قرمز غولپیکر تبدیل شود.
عناصر فراطبیعی فیلم استعارهای از بلوغاند، اما تکیهگاه احساسی آن، حمایت بیقیدوشرط حلقه دوستان میلین است. شیفتگی مشترک آنها به یک گروه پسرانه، بازنمایی دقیقی از فرهنگ مدرن هواداری موسیقی ارائه میدهد و نشان میدهد اشتیاق جمعی چگونه میتواند در برابر انتظارات اجتماعی نقش سپر محافظتی ایفا کند.
سبک انیمیشن اغراقآمیز و الهامگرفته از انیمه نیز انرژی لازم برای نمایش تلاقی ارزشهای سنتی خانوادگی و علایق پاپ معاصر را بهخوبی منتقل میکند.
۲) Nimona
Nimona روایتی ساختارشکنانه از فانتزی ارائه میدهد که با اکشن استیلیزه و زیرمتن ضدسیستمی پدیده نتفلیکس همخوانی دارد. داستان درباره «نیمونا» (با صداپیشگی کلویی گریس مورتس)، یک تغییرشکلدهنده، است که اصرار دارد دستیار یک شوالیه رسوا به نام «بالیستر بولدهارت» (ریز احمد) شود تا فساد ساختاری را افشا کند.
سبک انیمیشن با حرکتهای سیال و رنگهای جسورانه، جهانی تکنو-قرونوسطایی خلق میکند که به اندازه صحنههای مبارزه در KPop Demon Hunters خلاقانه و چشمگیر است.
جدای از جلوههای بصری، فیلم به اثرات روانی «دیگریبودن» در جامعهای که از ناشناختهها میترسد میپردازد. این تأکید بر شخصیتهای حاشیهای نشان میدهد همدلی و درک متقابل میتواند قدرتمندتر از قهرمانگرایی سنتی باشد؛ روایتی که بر استقلال فردی و همدلی ارزش میگذارد.
۱) Belle
Belle واکاوی دقیقی از دوگانگی میان هویت عمومی و شخصیت خصوصی در قالب یک آیدل دیجیتال مدرن ارائه میدهد. داستان درباره «سوزو» (با صداپیشگی کاهو ناکامورا) است؛ نوجوانی مضطرب که در قالب آواتاری مجازی به نام «بل» به شهرتی جهانی دست مییابد.
این پویایی به هسته تماتیک KPop Demon Hunters شباهت دارد؛ هر دو روایت به فشار حفظ تصویری بینقص در حالی میپردازند که شخصیتها با زخمهای عمیق شخصی دستوپنجه نرم میکنند.
مامورو هوسودا با استفاده از پالت رنگی متراکم و متنوع، مرز میان واقعیت روزمره سوزو و دنیای مجازی بل را مشخص میکند؛ همان تضادی که میان زندگی عادی کارآموزان کیپاپ و مسئولیتهای فراطبیعی پرمخاطرهشان وجود دارد. فیلم اجراهای موسیقایی را بهعنوان ابزار اصلی ارتباط و پالایش احساسی به کار میگیرد: بازتابی از شیوهای که HUNTR/X از موسیقی برای پل زدن میان مرزهای فرهنگی و معنوی استفاده میکند.
با تمرکز بر قهرمانی که از دل یک هویت پنهان به توانمندی میرسد، Belle همان طنین احساسی و ظرافت موسیقاییای را ارائه میدهد که موفقیت رکوردشکن آیدلهای شکارچی شیاطین را تعریف میکرد.
