افشین دانه‌کار عضو هیئت علمی دانشگاه تهران، بر این باور است که با توجه به مجاورت ایران با بخش‌های پرشیب و عمیق خزر، احتمال وقوع چنین پدیده‌ای در سواحلمان وجود ندارد و طبیعت خود را با شرایط جدید سازگار می‌کند. احتمالا در بخش‌هایی از خزر که آب عمق کمتری دارد، این عرصه‌های آبی جای خود را به پهنه‌های گِلی وسیعی می‌دهند که دور از دسترس انسان است. در این عرصه‌های جدید، پرنده‌های دریایی جایشان را با پرندگان کنار آبزی تعویض می‌کنند و عدم تردد انسان در این مناطق، تهدید پسروی آب خزر را به فرصتی برای احیای محیط زیست ساحلی ایران تبدیل می‌کنند.