در گفت‌وگو با یاسین رضوانی، کارگردان تئاتر «بی‌هوده»، بحث به مسئله اقتصاد تئاتر و ریشه‌های شکل‌گیری آن کشیده می‌شود. رضوانی نگاه تک‌بعدی به اقتصاد را ناکافی می‌داند و تاکید می‌کند که اقتصاد تئاتر یک زنجیره به‌هم‌پیوسته است که از آموزش آغاز می‌شود و تا حضور مخاطب و گردش مالی ادامه پیدا می‌کند. به‌باور او، بدون شکل‌گیری یک ساختار آموزشی درست و تعریف جایگاه تئاتر در سبد فرهنگی خانواده‌ها، نمی‌توان انتظار داشت مخاطب در بزرگسالی به‌طور طبیعی به تماشای تئاتر گرایش پیدا کند.