ناهید عساکره، بازیگر تئاتر، معتقد است بازیگری حاصل پیوند تجربه، مشاهده و تکنیک است. او می‌گوید برای نقش‌های نزدیک به زندگی مردم، بیش از هر چیز به مشاهده و زیست روزمره تکیه می‌کند: «من بازیگرم؛ وقتی در مترو یا اسنپ می‌نشینم، مدام به آدم‌ها نگاه می‌کنم. ما همه از دل همین آدم‌ها بیرون می‌آییم.» این بازیگر، مهم‌ترین نیاز یک بازیگر را مطالعه و تجربه مداوم می‌داند و با اشاره به این جمله که «مرگ بازیگر زمانی است که به خودش بگوید من دیگر کامل شده‌ام»، بر ضرورت یادگیری مستمر و به‌روز ماندن هنرمند تاکید می‌کن