شاهین فرهت،  نگرانی عمیق خود را درباره آینده موسیقی دستگاهی ایران را مطرح می‌کند. دغدغه اصلی‌اش افت روزافزون علاقه نسل جوان به یادگیری و درک دستگاه‌های موسیقی ایرانی است. فرهت تأکید می‌کند که این موسیقی، هویت ماست و نیازمند ساماندهی در سیستم آموزشی است تا جوانان با این گنجینه ارزشمند آشنا شوند. او همچنین از فراموش شدن ملودی‌های ناب موسیقی نواحی و محلی ابراز تأسف می‌کند.