بحران ناترازی گاز امروز دیگر یک هشدار نیست؛ یک واقعیت تلخ است که اثر آن به زندگی مردم رسیده . رئیسجمهور میگوید «در جمعآوری گازهای فلر حتی یک ساعت را هم از دست ندهید حتی مردم در خانه به جای گاز از برق استفاده کنند»، اما این جمله بیشتر شبیه اعترافی به سالها عقبماندگی وزارت نفت در سرمایهگذاری است. هر روز ۱۷ میلیون دلار گاز در مشعلها میسوزد، در حالی که صنایع کشور زمستان گذشته با محدودیت ۵۵ درصدی گاز، بیش از ۱۳۰ هزار میلیارد تومان زیان دیدند.
وزیر نفت به جای اقدام عملی، ماهها درگیر انتصابات و حاشیهها بود؛ پروژههای جمعآوری فلر روی کاغذ ماند، شبکه انتقال فرسودهتر شد و هیچ برنامه جدی برای توسعه میادین یا کاهش هدررفت ارائه نشد. نتیجه این بیعملی، زمستانی است که هر سال سختتر میآیند و بی گازی نه تنها فولاد و سیمان و پتروشیمی را زمینگیر میکند، بلکه مصرف خانگی را هم به مرز خطر میرسانند.
در خانهها ۱۵ میلیون بخاری کمبازده روزانه دهها میلیون مترمکعب گاز میبلعند، اما طرح نوسازی موتورخانهها حتی یک قدم جلو نرفته. هزینه این تعلل؟ سالانه ۱۶ میلیارد دلار خسارت به دلیل مازوتسوزی نیروگاهها و کاهش صادرات پتروشیمی است.