باب اسفنجی و گری دوران کودکیشان را در خانهای به نام Harold and Margaret SquarePants’ House گذراندند، پیش از آنکه به خانه آناناسی نقل مکان کنند. این خانه در چندین اپیزود سریال به نمایش درآمده و همچنان حس نوستالژیکی برای باب و خانوادهاش دارد.
باب اسفنجی همیشه در خانه مادربزرگش احساس راحتی میکند، اما یک بوسه ساده از او در اپیزود Grandma’s Kisses باعث شد تا همه در رستوران خرچنگی به او بخندند.
پلانکتون با ساخت اتوبانی عظیم میان دشت عروسهای دریایی و چام باکت، به دنبال نابودی رستوران خرچنگی بود. اما این پروژه جاهطلبانه نهتنها به هدفش نرسید، بلکه شهر را در آستانه یک بحران جدی قرار داد.
پاتریک (با صداپیشگی بیل فیجرباک) یکی از بهترین شخصیتهای «باباسفنجی شلوارمکعبی» و به طور کلی یکی از بزرگترین داراییهای شبکه نیکلودئون است.
باب اسفنجی و پاتریک با یک اختراع جادویی وارد Doodle Dimension میشوند، دنیایی که همه چیز در آن با مداد کشیده شده و جان میگیرد. اما حضور نسخه شرور باب، یعنی دودل باب، ماجرا را پیچیدهتر میکند.
در اپیزود Artist Unknown از فصل دوم باب اسفنجی، اختاپوس که خود را هنرمندی بزرگ میداند، از استعداد درخشان شاگرد ناخواندهاش غافلگیر میشود؛ اما حسادت او همهچیز را به هم میریزد و باعث میشود باب اعتماد به نفسش را از دست بدهد، آن هم درست زمانی که همه چشمها به هنر او نیاز دارند.
همون خونه بامزهای که از یه آناناس واقعی درست شده بود، ۲۶ ساله کنار گری، پاتریک و اختاپوس نفس میکشه و هنوزم برامون پر از خاطرهست.
گاهی در دل یک سریال کودکانه تاریکترین مفاهیم هم میتوانند جا خوش کنند. باب اسفنجی با آن ظاهر رنگارنگ و ماجراجوییهای بامزهاش شاید یکی از غیرمنتظرهترین بسترها برای روایت تئوریهایی تلخ درباره دنیای واقعی باشد.
انیمیشن باب اسفنجی شلوارمکعبی بیش از دو دهه است که مهمان خانههای ماست؛ پدیدهای فرهنگی که نسلها را سرگرم کرده و هنوز هم میکند.
در اپیزود خلاقانه «UpWard» از فصل پانزدهم باب اسفنجی، اختاپوس بالاخره به آرزوی شهرت میرسد. البته به لطف یک عروس دریایی در مدل موی یک بانوی اشرافی! این قسمت با طنزی زیرکانه، دنیای هنر و تحسینهای اشتباهی را به تصویر میکشد.
