در ژوئیه 1940، زمانی که بریتانیا در برابر ماشین جنگی هیتلر تنها مانده بود، ثبت یک عکس از وینستون چرچیل با کلاه سیلندری و یک مسلسل آمریکایی «تامسن»، به یکی از عجیب ترین نبردهای رسانه ای تاریخ بدل شد.
هیتلر به من گفت: «مایل نیستم ذرهای از خاکستر من به دست آنها [روسها] بیفتد، زیرا اگر آنها مرا زنده یا مرده به چنگ آورند، به مسکو انتقالم میدهند، سپس مرا مثل جسد ماموتی که از اعماق یخهای سیبری کشف کرده باشند در معرض تماشای مردم قرار میدهند.»
تصویری از آدولف هیتلر در دوران کودکی را در ادامه ببینید.
هرقدر هیتلر به گوشهنشینی و تنهایی علاقه پیدا میکرد، خود را به وجود اوا بیشتر محتاج میدید و مخصوصا پس از شکست «استالینگراد» وجود اوا را برای خود پناهگاه و وسیله تسلی خاطر تصور میکرد، زیرا معتقد شده بود که همه دنیا به او خیانت میکنند.
هرقدر هیتلر به گوشهنشینی و تنهایی علاقه پیدا میکرد، خود را به وجود اوا بیشتر محتاج میدید و مخصوصا پس از شکست «استالینگراد» وجود اوا را برای خود پناهگاه و وسیله تسلی خاطر تصور میکرد، زیرا معتقد شده بود که همه دنیا به او خیانت میکنند.
مستندی جدید، لنی ریفنشتال را نه بهعنوان هنرمندی بیطرف، بلکه بهعنوان فیلمسازی آگاه از جنایات نازی و استاد پنهانکاری ایدئولوژیک بازنمایی میکند.
در جریان جنگ جهانی دوم، انگلیسیها برای مقابله با تمایل برخی ایرانیان به آلمان، با استفاده از هنر مینیاتور ایرانی تبلیغات ضدنازی طراحی کردند.
چند خبر کوتاه از تازههای کتاب و ادبیات را بخوانید
کتاب «هیتلر و کتابخانه شخصیاش» به کتابهایی میپردازد که به زندگی آدولف هیتلر شکل دادند.
تا سالها طرف هیتلر بودم. با موفقیتهایش خوشحال میشدم و با شکستهایش ناراحت ...