به گزارش هفت صبح به نظر شما در حال حاضر درازترین موجود زنده روی زمین چیست؟ یک وال (Whale) درون آب؟ یک ماهی مرکب (Squid)؟
طبق جدیدترین کشفی که در سواحل غربی استرالیا انجام شده است؛ ممکن است یک حیوان ژلهای، نیشزننده و رشتهای مانند لولهداران (Siphonophore) باشد. این جانور غولپیکر طی یک سفر علمی ماهیانه در درههای زیردریایی نزدیک به صخرههای نینگالوی (Ningaloo Reef) استرالیا کشف شده است. دانشمندان تخمین زدند که بدن بیرونی این سیفونوفور حدود ۱۵۰ فوت (بیش از ۴۵ متر) طول دارد. در مقایسه، ۵۰ فوت درازتر از یک نهنگ آبی (Blue Whale) است. هنوز طول کامل این موجود مشخص نیست. یک تصویر کلی از این موجود کشف شده در بالا آمده است.
به نقل از یکپزشک، لوگان موک بونتینگ (Logan Mock-Bunting)، سخنگوی مؤسسه Schmidt Ocean Institute میگوید شاید طول واقعی این موجود به بیش از ۱۲۰ متر برسد؛ یعنی بالای ۳۹۰ فوت که به این ترتیب بزرگترین حیوانی است که الآن روی زمین زندگی میکند. سیفونوفورها از دسته عروسهای دریایی (Jellyfish) و مرجانها هستند و شکار میکنند. با استفاده از نیش خود موجودات بسیار ریز دریایی را شکار میکنند و گاهی میتوانند ماهیهای بزرگتری را هم از پای درآورده و ببلعند.
در حقیقت، شاید نتوان گفت این موجودات حیوان هستند بلکه بیشتر بدنشان از یک سری قطعات مشابه و یکسان متصل به هم تشکیل شده است و ژنتیک بسیار اولیهای دارند. به همین دلیل، آنها را موجودات رشتهای مانند میگویند.
ساختار بدنی مشابه ولی بسیار تخصصی
به این قطعات که دهها بار در بدن یک سیفونوفور تکرار شدهاند؛ «zooids» گفته میشود. یک zooids به تنهایی نمیتواند زنده بماند و باید در کنار دیگر zooids باشد تا به یک سیفونوفور محکم و سخت تبدیل شوند. البته، در ظاهر همه zooids مشابه هم هستند ولی از DNA کاملاً یکسان برخوردار نیستند. در DNA هریک از آنها اشتراکهایی یافت میشود ولی هر کدام نقشی در بدن و ساختار سیفونوفور دارند.
برخیها فقط اسباب شنا کردن و حرکت به جلوی موجود هستند و برخی دیگر وظیفه خوردن و بلعیدن را دارند. به این ترتیب یک سیفونوفور از دهها و صدها zooids با ساختار مشابه ولی عملکرد متفاوت و تخصصی تشکیل شده است. یک نظم کلی بر همه zooids یک سیفونوفور حاکم است ولی در یک سیفونوفور دیگر شاید الگوی دیگری را ببینیم.
جالبتر اینکه zooids به تنهایی شاید عمری بسیار طولانی در حد عمر کل سیاره زمین داشته باشند. به هر حال، سیفونوفورها موجودات عجیب و ناشناختهای هستند که تاکنون فقط چند نمونه از آنها مشاهده شده و دانشمندان اطلاعات زیادی دربارهشان ندارند.
اشاره به عمر طولانی زوئیدها، فرضیات هیجانانگیزی را درباره «جاودانگی بیولوژیک» مطرح میکند. در حالی که اکثر موجودات پیچیده با فرآیند پیری و زوال سلولی (Senescence) دست و پنجه نرم میکنند، لولهداران به دلیل ماهیت ماژولار و توانایی جایگزینی مداوم بخشهای آسیبدیده، ممکن است به نوعی از حیات دست یافته باشند که تنها توسط شکارچیان یا حوادث محیطی پایان مییابد. اگر هر بخش از بدن بتواند وظایف حیاتی را به بخش دیگری بسپارد و خود را بازسازی کند، عملاً مفهوم مرگ بر اثر کهولت سن برای چنین کلونی عظیمی بیمعنا میشود. این ویژگی، اقیانوس را به موزهای زنده تبدیل کرده است که در آن، برخی موجودات ممکن است شاهد تغییرات زمینشناسی وسیعی در طول تاریخ بودهاند.
از سوی دیگر، این موجودات رشتهای مانند، به عنوان شاخصی برای سلامت اکوسیستمهای عمیق شناخته میشوند. حضور آنها در اعماق استرالیا نشاندهنده غنای مواد مغذی و ثبات محیطی در مناطقی است که هنوز پای انسان به آنها باز نشده است. مطالعه بر روی طول عمر و ژنتیک این موجودات نهتنها کنجکاویهای علمی ما را ارضا میکند، بلکه میتواند به درک بهتر مکانیسمهای بازسازی سلولی و طول عمر در سایر گونهها، از جمله انسان، کمک شایانی کند. اقیانوسها هنوز رازهایی در سینه دارند که بزرگتر از ۴۵ متر هستند.
